Ολυμπιακός: Η διαφορά Πιρόλα με Μπιανκόν κι ο Ρέτσος

Έχω την εντύπωση ότι σε τέτοια παιχνίδια όπως αυτά που έδωσε ο Ολυμπιακός τις δύο πρώτες αγωνιστικές, με τον Αστέρα Τρίπολης και τον Βόλο, ίσως ήταν πιο χρήσιμος στην ενδεκάδα ο Μπιανκόν από τον Πιρόλα!

Να εξηγήσω τι εννοώ: Σε παιχνίδια στα οποία ξέρουμε εκ των προτέρων ότι κατά 99% ο Ολυμπιακός θα έχει τον έλεγχο και πολύ περισσότερο θα επιτίθεται παρά θα αμύνεται, είναι καλό να έχεις κεντρικούς αμυντικούς που θα μπορούν να σε βοηθήσουν στο κομμάτι της δημιουργίας από πίσω. Είτε με το να κατεβάζουν οι ίδιοι την μπάλα, είτε με το να παίζουν με πάσες ανάμεσα στις γραμμές, είτε με το βρίσκουν τους κυνηγούς με μακρινές πάσες.

Στον Ολυμπιακό ο Ρέτσος τα κάνει αυτά τα πράγματα και δη με αρκετή επιτυχία. Ο Πιρόλα όχι-για να είμαι πιο ακριβής, τα κάνει σε μικρό βαθμό. Ο Μπιανκόν τα κάνει σε σαφώς μεγαλύτερο βαθμό. Έστω λοιπόν κι αν δεν είναι το ιδανικό να παίζεις με δύο δεξιοπόδαρους στόπερ και είναι πιο λειτουργικό να έχεις ένα δεξιοπόδαρο κι έναν αριστεροπόδαρο, νομίζω ότι σε τέτοια ματς θα μπορούσε να βοηθήσει πιο πολύ ο Γάλλος από τον Ιταλό.

Ίσως να το υποστηρίζω αυτό επηρεασμένος κι από τις βοήθειες που έδινε με το καλό του αριστερό πόδι, δημιουργικά ο Κάρμο, όταν ήταν στα καλά του. Παρεμπιπτόντως, ο Μάντσα είναι τέτοιο στιλ στόπερ. Οι μπαλιές του με το αριστερό είναι εκπληκτικές, τόσο οι συρτές, όσο και οι ψηλές-το θέμα με τον πανύψηλο Βραζιλιάνο είναι να βελτιωθεί αμυντικά, αλλά πολύ, στο καίριο κομμάτι των τοποθετήσεων.

Τέλος πάντων, καταλαβαίνω και τον Μεντιλίμπαρ για την επιμονή στην χρησιμοποίηση του δίδυμου Ρέτσου-Πιρόλα καθώς στην προετοιμασία επέλεξε να δοκιμάσει όλους τους δυνατούς συνδυασμούς με τους στόπερ και αυτά τα δύο παιδιά τα έβαλε από τα εννιά συνολικά φιλικά του Ολυμπιακού μόνο στα δύο, εννοώ μαζί: στο 1-1 με τη Χέρενβεν και στο 1-2 από τη Νάπολι.

Προσπαθεί προφανώς να τους βοηθήσει να βρουν μία χημεία, καθώς μην ξεχνάμε ότι την περασμένη σεζόν δεν έπαιξαν μαζί ούτε μία ντουζίνα παιχνίδια ο Ρέτσος με τον Πιρόλα ως κεντρικό αμυντικό δίδυμο, καθώς ο μεν Ρέτσος είχε τραυματισμούς κι έχασε αρκετά παιχνίδια, ο δε Πιρόλα είχε μείνει στον πάγκο (η, έπαιζε αριστερό μπακ) όσο ήταν βασικός ο Κάρμο.

Ποια ήταν τα (1+10) παιχνίδια αυτά; Κατά σειρά…

Ολυμπιακός-ΑΕΚ 4-1 (από το 34’ όταν τραυματίστηκε ο Κάρμο), Στεάουα-Ολυμπιακός 0-0, Ολυμπιακός-Βόλος 3-0, Ολυμπιακός-Τβέντε 0-0, ΠΑΟ-Ολυμπιακός 1-1 (Κύπελλο), Ολυμπιακός-ΟΦΗ 1-0, Ολυμπιακός-Μπόντο 2-1, Ολυμπιακός-ΑΕΚ 1-0, ΑΕΚ-Ολυμπιακός 0-2, Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ 4-2, Ολυμπιακός-ΟΦΗ 2-0 (τελικός).

Μπορούμε δε να προσέξουμε, πέραν του πιο βασικού και ουσιώδους (τις οκτώ νίκες και τις μόλις τρεις ισοπαλίες σε αυτά τα 11 αήττητα παιχνίδια) ότι ο Μεντιλίμπαρ τους έβαζε μαζί κατά κύριο λόγο σε ντέρμπι κι ευρωπαϊκά παιχνίδια. Και σπάνια στα λεγόμενα πιο εύκολα ματς. Αυτά ακριβώς για τα οποία εξέφρασα παραπάνω την γνώμη ότι ίσως είναι πιο χρήσιμος ο Μπιανκόν από τον Πιρόλα, που σημειωτέον είναι πολύ καλά φιλαράκια.

«Λεπτομέρεια», για να μην παρεξηγηθώ κιόλας: Δεν αμφιβάλλει κανείς, θεωρώ, ότι ο Ιταλός είναι ξεκάθαρα καλύτερος αμυντικά από τον Γάλλο, από πλευράς δυναμικής, αλλά και σταθερότητας, σε τοποθετήσεις και ψηλό παιχνίδι και γενικότερα.

Άσχετο: Με περίπου 600 οπαδούς της θα έρθει η Πάφος για τον αγώνα στο Καραϊσκάκη της πρεμιέρας του Τσάμπιονς Λιγκ, όπως ενημέρωσε, ανεπίσημα προς το παρόν, τον Ολυμπιακό. Σε ένα ματς που ούτε αγωνιστικά μπορεί να είναι απλό για τους «ερυθρόλευκους», ούτε ίσως στη γενικότερη διαχείριση του, αν θυμηθούμε την στάση μεγάλης μερίδας των οπαδών της Πάφου με τα υβριστικά συνθήματα εις βάρος του Ολυμπιακού στον αγώνα τους στην Κύπρο με τον Ερυθρό Αστέρα για τα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ. Το καλό είναι ότι ο Ολυμπιακός ξέρει να χειρίζεται τέτοιες δύσκολες καταστάσεις και ότι ο κόσμος του έχει αποδείξει ότι ξέρει να προφυλάσσει την ομάδα του.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Ο Ζέλσον Μαρτίνς δεν ήταν σε καμία σπουδαία βραδιά στον αγώνα με τον Βόλο, αλλά φάνηκε για μία ακόμη φορά πόσο απαραίτητος είναι για τον Ολυμπιακό, με την ικανότητα που έχει να παίρνει προσωπικές ενέργειες είτε από δεξιά, είτε από αριστερά, είτε ακόμη κι από τον άξονα.

Ο Πορτογάλος ήταν μέσα και στις τέσσερις καλύτερες επιθέσεις των «ερυθρόλευκων» στο παιχνίδι, άσχετα αν δεν κατέληξε κάποιες από αυτές σε γκολ και ήρθε η λύτρωση μέσα από τη διαδικασία των στημένων φάσεων, ενώ ήταν κι ο παίκτης που κέρδισε τα περισσότερα φάουλ (τέσσερα), επίσης μία παράμετρο που δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάμε.

Μαντέψτε ποιος ήταν ο παίκτης του Ολυμπιακού που κέρδισε τις περισσότερες κίτρινες κάρτες από φάουλ που έγιναν πάνω του την περασμένη σεζόν σε πρωτάθλημα, Κύπελλο και Γιουρόπα Λιγκ: ο Ζέλσον με 14, εκ των οποίων οι πέντε σε ευρωπαϊκά παιχνίδια.

Και για το τέλος ένα ιμότζι

Έχουν ανέβει κάποια highlights του Τζολάκη ,στο Insta του @olympiacosfc . Δεινός στο να τους παίζει όλους μόνος του, αλλά και να μπαίνει ο ίδιος μέσα στα δίχτυα,για να μην μπει η μπάλα ⚽! 🔴⚪🙏Πολύ ευγνώμονες ! #OlympiacosFC pic.twitter.com/0uk76RnDvS

— M♥️🤍 (@ninaleo20228553) September 5, 2025