Η κακή εμφάνισή του ήταν πιο εκκωφαντική από την απώλεια βαθμών

Η κακή εμφάνισή του ήταν πιο εκκωφαντική από την απώλεια βαθμών

Βασίλης Βλαχόπουλος Βασίλης Βλαχόπουλος
Η κακή εμφάνισή του ήταν πιο εκκωφαντική από την απώλεια βαθμών

bet365

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για την κακοτεχνία του Άρη και τις αλήθειες που ανέδειξε μέσα από την αγωνιστική συμπεριφορά του.

Θεωρητικά, κριτήριο δυναμικής του φετινού Άρη θα αποτελούσαν οι συγκρούσεις με τις ομάδες με τις οποίες πορεύτηκε χέρι-χέρι την περασμένη σεζόν. Πρακτικά, αποδείχθηκε ότι τίποτε δεν είναι αυτονόητο και ότι, όταν ψάχνεις τα πολλά (με λάθος τρόπο) χάνεις και τα λίγα, αυτά που φάνταζαν αυτονόητα όπως για παράδειγμα μια νίκη επί του Απόλλωνα Σμύρνης στο «Κλ. Βικελίδης». Όπως αποδείχθηκε φυσικά ότι η θεωρία της δημιουργίας ρόστερ από ισάξιους ποδοσφαιριστές δεν έχει την παραμικρή βάση γιατί η απουσία των κατ’ εξοχήν δημιουργών, οδήγησε στην κακοτεχνία, σ’ αυτό το αποκρουστικό θέαμα που παρουσίασαν χθες οι «κίτρινοι». Στην πραγματικότητα, ο Άρης είχε πρόβλημα ακόμη και παρόντων των Μπρούνο Γκάμα, Ντάνιελ Μαντσίνι, Φακούντο Μπερτόγλιο αλλά χωρίς αυτούς, σ’ έπιανε απελπισία.

Γιατί ο Ιζέτ Χαΐροβιτς αυτή τη στιγμή δείχνει να βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση σε σχέση με τον Κώστα Μήτρογλου του περασμένου χειμώνα. Τρομερά αργός, δύο ταχύτητες πίσω σε σχέση με τους συμπαίκτες του, μπαγιάτικος σε ιδέες και κινήσεις. Στο 2ο λεπτό, εκεί που τα πνευμόνια είναι φρέσκα και δεν τίθεται θέμα κούρασης, δεν έκανε ένα σπριντ για να δείξει ότι σκοπεύει να ασκήσει πίεση στον αντίπαλο. Να τον φοβίσει. Λεπτομέρεια θα πει κανείς αλλά αυτές κάνουν τη διαφορά.

Χαίροβιτς

Ο Ματέο Γκαρσία είναι με τα φεγγάρια του. Ποτέ δεν ξέρεις ποιος παίκτης θα εμφανιστεί. Στη μία πλευρά της ζυγαριάς μπαίνει το δεύτερο ημίχρονο στο Περιστέρι και στην άλλη το χθεσινό παιχνίδι. Σα να πρόκειται για διαφορετικούς παίκτες. Το σχέδιο του Μπαντού Ντιαγέ σε ρόλο επιτελικού μέσου μπορεί να απέδωσε σε παιχνίδια ειδικών συνθηκών, αλλά ο Σενεγαλέζος δεν είναι επιτελικός μέσος. Δεν έχει την ποδοσφαιρική ποιότητα, δεν διαθέτει τη φαντασία, εργάτης ήταν στην καριέρα του και δεν θα αλλάξει στα 30+ του. Πέρα από την ενέργεια και (πιθανόν) ένα κλέψιμο μπροστά, δεν δύναται να δώσει περισσότερα πράγματα. Οι αντιδράσεις του στο ημικύκλιο της περιοχής είναι αντίστοιχες μ’ αυτές που έχει στον χώρο του κέντρου.

Χαμένος στη μετάφραση

Κι όταν η μεσοεπιθετική γραμμή δεν υπάρχει στο γήπεδο, πώς θα κερδίσεις ένα παιχνίδι; Πολλώ δε μάλλον, όταν ο φορ περιοχής τραβιέται 30-40 μέτρα από το πεδίο δράσης του και πολλές φορές ξεχνιέται εκεί. Προφανώς η φάση του 4ου λεπτού με τον Αμπουμπακάρ Καμαρά θεωρείται από τις πιο κρίσιμες του παιχνιδιού αλλά διάβολε, δεν γίνεται να στοιχειοθετήσεις την απώλεια βαθμών σε μία φάση που έγινε 90 λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα. Επίσης, είναι διαφορετικό να διαχειρίζεσαι μια απώλεια σε παιχνίδι που είσαι δημιουργικός σε σχέση με το χθεσινό όπου, όπως σωστά είπε ο Τζέγκο, οι φάσεις ήταν ελάχιστες. Την αλήθεια. Πέρυσι, ο Άρης έχασε από τον Παναθηναϊκό στο «Κλ. Βικελίδης» αλλά αποχωρώντας από το γήπεδο, οι ποδοσφαιριστές χειροκροτήθηκαν από τον κόσμο. Πραγματικά έκαναν ό,τι μπορούσαν. Χθες, οι πραγματικές τελικές προσπάθειες ήταν 3+1. Και ο Απόλλων Σμύρνης δεν έπαιξε το «ταμπούρι» του ΟΦΗ, αλλά δεν ήταν και αφελής να ανοίξει τις γραμμές του για να διευκολύνει τον αντίπαλο. Γι’ αυτό αποδοκιμάστηκαν.

Αυτά τα αγωνιστικά δεδομένα οδήγησαν σ’ αυτό που παρουσίασε ο Άρης. Μια ομάδα η οποία επιχείρησε 25 γεμίσματα και μόλις τρεις φορές βρήκαν συμπαίκτη. Και πώς θα έβρισκε; Ο Απόλλων Σμύρνης είχε συντριπτική υπεραριθμία στην περιοχή, πέραν τούτου ο Καμαρά δεν διακρίνεται δα για την ικανότητά του με το κεφάλι. Τα ανούσια γεμίσματα συνδυάστηκαν με τα 51 λάθη και την απούσα μεσοεπιθετική γραμμή. Οι απόπειρες του Απόλλωνα Σμύρνης στο transition παιχνίδι ήταν πιο επικίνδυνες σε σχέση με αυτές που προσπάθησε ανεπιτυχώς να χτίσει ο Άρης.

Ο Καμαρά

Αν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω…

Πιθανολογώ ότι ο Άκης Μάντζιος θα είχε μία αλλαγή στην αρχική 11αδα και μέσα σ’ αυτή δεν θα ήταν ο Χαΐροβιτς αλλά ο Δημήτρης Μάνος. Ο συγκεκριμένος έχει ακούσει πολλά γιατί είχε μια σπουδαία ευκαιρία να εξελίξει το παιχνίδι του, θα έπρεπε να είχε βάλει το γκολ μέσα στα αντιπροσωπευτικά στοιχεία του. Υπάρχουν όμως και τα κεκτημένα του, όπως η φιλοτιμία του, το γεγονός ότι ενισχύει την επιθετικότητα της ομάδας του κι αυτό έκανε χθες. Θεωρώ επίσης ότι, σε μια ομάδα που λειτουργούσε με νευρικότητα, σπασμωδικές κινήσεις και κατευθυνόταν από την ένταση της στιγμής, ο Χαβιέρ Ματίγια θα μπορούσε να ηρεμήσει αλλά και να απλοποιήσει το παιχνίδι της. Ο Ισπανός αντιμετωπίζει δυσκολία στη διαχείριση του διαφορετικού ρόλου που έχει φέτος στην ομάδα, τούτο δεν σημαίνει όμως ότι δεν είναι απαραίτητος σε παιχνίδια όπου χρειάζεται η ποδοσφαιρική ευφυΐα του, ίσως και τα χτυπήματά του.

Πώς μπορεί να το γυρίσει;

Καλό ερώτημα. Στο φαινομενικά εύκολο πρόγραμμα των πρώτων αγωνιστικών ο Άρης τα έκανε μούσκεμα παρόντων και των παικτών που χθες απουσίασαν. Αυτή η ομάδα δείχνει τρομακτική δυσκολία στη δημιουργία φάσεων δίχως τον καλό Φακούντο Μπερτόγλιο γιατί αυτός ήταν ο παίκτης «κλειδί» στα (πολλά) περσινά παιχνίδια που οι «κίτρινοι» είχαν άρτια μεσοεπιθετική λειτουργία. Αποδεικνύεται επίσης το μέγεθος της ανάγκης που υπήρχε για την προσθήκη παίκτη με χαρακτηριστικά αντίστοιχα του Αργεντίνου. Κανείς εκ των υπολοίπων δεν τα διαθέτει. Γι’ αυτό ο Άρης χτυπάει ανελέητα το κεφάλι του σε κάθε αμυντικό τοίχος. Δεν έχει το ένας εναντίον ενός από παίκτη στα άκρα, δεν έχει τον φορ που θα κάνει γκολ τη… μισή ευκαιρία, δεν είναι αποτελεσματικός στις στημένες μπάλες, όταν δεν διαθέτει και λειτουργική μεσοεπιθετική γραμμή δυσκολεύει το πράγμα. Γι’ αυτό του πάνε περισσότερο τα εκτός έδρας παιχνίδια. Στο «Κλ. Βικελίδης» έχει πρόβλημα καθώς το παιχνίδι του θυμίζει ρουτίνα καθημερινότητας…

Αφού λάνσαρε έναν καινοτόμο υπερπλήρη οδηγό για τη νέα σεζόν του ΝΒΑ, το Gazzetta ταξίδεψε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού για ένα NBA Tour χωρίς προηγούμενο. Ο Αντώνης Καλκαβούρας θα βρεθεί σε έξι διαφορετικές πολιτείες των Η.Π.Α. ακολουθώντας τους πρωταθλητές Μιλγουόκι Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Μείνετε συντονισμένοι, το περιεχόμενο θα είναι εντυπωσιακό!

 

Βασίλης Βλαχόπουλος
Βασίλης Βλαχόπουλος

Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία στα τελευταία χρόνια της… λαδόκολλας. Χάριν οικονομίας, το λευκό χαρτί χρησιμοποιούταν σε έκτακτες και ιδιαιτέρως σοβαρές καταστάσεις, ούτως ή άλλως ήταν δυσεύρετο. Πρόλαβε τη διαδικασία αποστολής των φαξ, αλλά και τις πρώτες συσκευές κινητής τηλεφωνίας με τη λαστιχένια κεραία που θύμιζαν στρατιωτικούς ασυρμάτους.

Παρακολουθεί όλες… τις μπάλες, αλλά η αδυναμία του είναι η πορτοκαλί, η σπυριάρα, λόγω της ειδοποιού διαφοράς μεταξύ ποδοσφαίρου και μπάσκετ. Στο μπάσκετ ΠΑΝΤΑ κερδίζει ο καλύτερος. Στο ποδόσφαιρο, μπορεί να κερδίσει ο πιο τυχερός.

ΥΓ: Οσα χρόνια κι αν περάσουν, όσα περιοδικά κι αν πέσουν στα χέρια του, το «Τρίποντο» ήταν, είναι και θα είναι το κορυφαίο forever and ever.