Ολυμπιακός: παράταση-πέναλτι, παθητικό Αταλάντα εσχάτως και…«να κερδίζει στο ημίχρονο»!

Κώστας Νικολακόπουλος Κώστας Νικολακόπουλος
Ολυμπιακός: παράταση-πέναλτι, παθητικό Αταλάντα εσχάτως και…«να κερδίζει στο ημίχρονο»!

bet365

Ο Κ. Νικολακόπουλος προσεγγίζει στο blog gazzetta με το δικό του τρόπο το αποψινό μεγάλο ευρωπαϊκό παιχνίδι του Ολυμπιακού.

Οι περισσότεροι θεωρούν ότι ο Ολυμπιακός πρέπει, τουλάχιστον κατ΄ αρχάς, να επιδιώξει να πάει το παιχνίδι στην παράταση και να διεκδικήσει εκεί την πρόκριση του-πιστέψτε με ότι ούτε αυτό είναι έστω…λίγο εύκολο, αλλά τέλος πάντων είναι ένας θεμιτός στόχος μίας ομάδας που πολλές φορές αυτά τα τελευταία χρόνια μας εκπλήσσει ευχάριστα.

Απλά ξεκινάω έτσι την αναφορά μου στο αποψινό παιχνίδι, γιατί όταν φτάνεις στην παράταση δεν θέλει πολύ να φτάσεις και στα πέναλτι! Υπάρχει δε το εξής: τόσο ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς, όσο κι η Αταλάντα του Γκασπερίνι έχουν πικρά πείρα από τη διαδικασία των πέναλτι! Ο μεν Ολυμπιακός μόλις τον περασμένο Αύγουστο είχε χάσει τα πλέι οφς του Τσάμπιονς Λιγκ στα πέναλτι από τη Λούντογκορετς, η δε Αταλάντα επίσης καλοκαίρι, αλλά του 2018, είχε χάσει τους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ στα πέναλτι από την Κοπεγχάγη (0-0 το πρώτο ματς στο Μπέργκαμο, 0-0 κι η ρεβάνς στη Δανία)…

Το πόσο δύσκολη είναι η αποστολή του Ολυμπιακού απόψε φαίνεται κι από τις ομάδες που έχουν καταφέρει να αποκλείσουν την Αταλάντα στα νοκ άουτ παιχνίδια των κυπέλλων Ευρώπης, μετά τη φάση των ομίλων-μιλάμε για θηρία: Πέρυσι την απέκλεισε η Ρεάλ στους 16 του Τσάμπιονς Λιγκ με δύο νίκες (1-0, 3-1)…Πρόπερσι την απέκλεισε στους 8 του Τσάμπιονς Λιγκ η Παρί Σεν Ζερμέν με νίκη 2-1 σε ουδέτερο γήπεδο και σκοράροντας δύο γκολ μετά το 90ο λεπτό!...Και το 2018 την απέκλεισε στους 32 του Γιουρόπα Λιγκ η Μπορούσια Ντόρτμουντ του Παπασταθόπουλου (3-2 μέσα κι 1-1 έξω, με ισοφάριση και πρόκριση στο 83’) και τον Σωκράτη να παίζει και στα δύο 90λεπτα.

Άρα, αν ο Ολυμπιακός θέλει να περάσει την Αταλάντα, πρέπει να κάνει ό,τι έκαναν η Ρεάλ, η Παρί κι η Ντόρτμουντ…Θεωρητικά πρόκειται για έργο που αγγίζει το όριο του απίθανου, βάζοντας κάτω τα δεδομένα της ιταλικής ομάδας, που για παράδειγμα φέτος έχει βάλει εφτά γκολ στα τρία εκτός έδρας παιχνίδια της στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ (2-2 με Βιγιαρεάλ, 3-3 με Γιάνγκ Μπόις, 2-3 από Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), οπότε μοιάζει αδύνατο να μην σκοράρει και στο Καραϊσκάκη. Άλλωστε, μόλις πέρυσι, πάντα στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, είχε κερδίσει εκτός έδρας 2-0 τη Λίβερπουλ, 1-0 τον Άγιαξ και 4-0 τη Μίντιλαντ…Τα δε αμέσως προηγούμενα εκτός έδρας παιχνίδια της πρόπερσι, πάντα στο Τσάμπιονς Λιγκ, ήταν 4-3 νίκη στη Βαλένθια και 3-0 νίκη στη Σαχτάρ! Για να καταλάβουμε ότι μπορεί η απειρία της από το Τσάμπιονς Λιγκ να της στοίχισε πολύ άσχημα στο ξεκίνημα της στη διοργάνωση το φθινόπωρο του 2019 με τις βαριές ήττες 0-4 από τη Ντινάμο Ζάγκρεμπ και 1-5 από τη Μάντσεστερ Σίτι, αλλά έκτοτε έχει χάσει μακριά από το σπίτι της μόνο από τη Ρεάλ (το 1-3) και τη Γιουνάιτεντ (το 2-3)…

Φάση από το Αταλάντα-Ολυμπιακός

Ας έχουμε, όμως, υπόψιν μας ότι η Αταλάντα εδώ και κάμποσο καιρό δεν είναι αυτή η Αταλάντα που περιγράφουν όλα αυτά τα αποτελέσματα. Πολύ απλά γιατί δεν έχει τα καλύτερα της επιθετικά εργαλεία, τον Ίλισιτς, τον Ζαπάτα, τον Μουριέλ κι ακόμη και τον αναπληρωματικό Μίραντσουκ. Ας σκεφθούμε να μην είχε ο Ολυμπιακός τους Ελ Αραμπί, Τικίνιο, τον Φορτούνη (όχι φυσικά προερχόμενο από χιαστούς) και τον Βαλμπουενά…Επιπλέον της λείπει κι ο επί μία πενταετία βασικός της στόπερ, ο Παλομίνο, σα να λέμε ο Σισέ…

Ας σταθούμε στο ότι στους 11 τελευταίους αγώνες της σε όλες τις διοργανώσεις, στους τέσσερις δεν έχει καν σκοράρει, στους τρεις έχει βάλει από ένα γκολ, στους τρεις έχει βάλει από δύο γκολ και μόνο σε ένα θύμισε Αταλάντα, στο 6-2 στο Ούντινε στις αρχές Γενάρη. Και στους 14 τελευταίους αγώνες της έχει κρατήσει το μηδέν μόνο σε τέσσερις (νίκη 2-0 με Βενέτσια εντός και τρία 0-0 με Τζένοα και Λάτσιο εκτός έδρας και με Ίντερ εντός). Στους υπόλοιπους 10 έχει παθητικό από τρία και τέσσερα γκολ σε τρεις αγώνες (ήττες από Βιγιαρεάλ 2-3, Φιορεντίνα 2-3, Ρόμα 1-4), από δύο γκολ σε άλλους τρεις αγώνες (νίκες με Νάπολι 3-2, Ουντινέζε 6-2 και ήττα 1-2 από Κάλιαρι) κι από ένα γκολ σε άλλους τέσσερις αγώνες (νίκες 2-1 με Ολυμπιακό και Βερόνα, ισοπαλία με Γιουβέντους 1-1 και ήττα 0-1 από Φιορεντίνα).

Αναφορικά τώρα με τον Ολυμπιακό, έχω να παρατηρήσω κάτι: οι λιγοστές νίκες του (πέντε σε 18 αγώνες) σε νοκ άουτ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά τη φάση των ομίλων έχουν έρθει όλες όταν σκόραρε πρώτος: με Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 2-0, με PSV 4-2, με Ρούμπιν 1-0, με Σοσό 1-0 και με Άντερλεχτ 1-0 (άσχετα αν στην παράταση έγινε 1-2). Κι όχι απλά όταν άνοιξε το σκορ, αλλά όταν πήγε στο ημίχρονο προηγούμενος με ένα γκολ διαφορά (1-0 σε όλα τα άλλα ματς και 3-2 με την PSV)….

Ο Πέδρο Μαρτίνς

Υπό αυτές τις συνθήκες, η συνταγή μάλλον είναι μία, ακόμη και αν καμιά φορά χαλάει: Βλέπε με Γιουβέντους όταν κέρδιζε 1-0 στο ΟΑΚΑ κι ισοφαρίστηκε στο 85’…Με Μέταλιστ, όταν κέρδιζε 1-0 στο ημίχρονο, το κρατούσε έως το 81’ κι έχασε στο τέλος 1-2 κι αποκλείστηκε!!!...Με Μπεσίκτας όταν κέρδιζε 1-0 στο ημίχρονο κι ισοφαρίστηκε στο β΄ από ένα τραγικό λάθος του Ιταλού γκολκίπερ Λεάλι…Και με Ντινάμο Κιέβου όταν κέρδιζε 2-1 στο ημίχρονο κι ισοφαρίστηκε στο 89’…

Μία η συνταγή ειδικά με το δεδομένο ότι πρώτον βλέπουμε ότι και στα τρία αυτά ματς που δεν του βγήκε του Ολυμπιακού αυτό έγινε εντελώς οριακά και δεύτερον ξέρουμε ότι σε όλα τα υπόλοιπα (δέκα) παιχνίδια του ποτέ δεν μπόρεσε να φτάσει στη νίκη, είτε με ισόπαλο σκορ στο ημίχρονο, είτε με τους φιλοξενούμενους να προηγούνται στο σκορ. Κοινώς, δεν έχει «γυρίσει» παιχνίδι, να το πάρει από εκεί που το χάνει.

Βεβαίως, αν το σκεφθούμε κάπως αλλιώς, ότι δηλαδή η Αταλάντα ένα γκολ θα το βάλει, τότε ο Ολυμπιακός ούτως η, άλλως ψάχνει μίνιμουμ για δύο γκολ προκειμένου να το πάει έστω στην παράταση. Συνεπώς, και να προηγηθούν οι Ιταλοί, δεν πρέπει να τον πάρει από κάτω τον πρωταθλητή Ελλάδας, καθώς πάλι δύο γκολ θα κυνηγάει, όπως έτσι κι αλλιώς θα τα κυνηγούσε…

Παρεμπιπτόντως, να γράψω κάτι που πρόσεξα στο Μάντσεστερ Σίτι-Τότεναμ 2-3 το Σαββατοκύριακο. Η Σίτι ισοφαρίζει στο 92’ με πέναλτι και στο 95’ η Τότεναμ κάνει επίθεση για να πάρει το διπλό με οκτώ παίκτες στο μισό του γηπέδου του αντίπαλου! Κι όταν κάνει τη σέντρα ο Κολουσέφσκι από θέση έξω δεξιά, είναι στην περιοχή τέσσερις συμπαίκτες του και ένας μόλις έξω από την περιοχή! Εκτός έδρας με τη Σίτι. Και παίρνει την κεφαλιά ο Χάρι Κέιν και κάνει το 3-2 στο 95’! Πόσο πολύ θα ήθελα να δω τέτοια νοοτροπία…

Άσχετο: επειδή πολλοί Ολυμπιακοί λένε γιατί ο σύλλογος δεν κράτησε τον Ομάρ, ας δούμε ότι μόλις χθες ο νέος πρόεδρος της Γαλατασαράι, Μπουράκ Ελμάς ανακοίνωσε τις προμήθειες που δόθηκαν από τον προκάτοχο του στις μεταγραφές της προηγούμενης πενταετίας. Για τον Ομάρ, που υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με 4 εκ. Ευρώ, η προμήθεια ήταν 1.950.000 Ευρώ!!! Γι΄ αυτό κι ο Ομάρ, στα 29 χρόνια του, ζητούσε από τον Ολυμπιακό για να μείνει τριετές συμβόλαιο και δύο εκ. Ευρώ ετησίως, αφού τόσα του έδιναν οι Τούρκοι (4+1.950.000). Κι ο Ολυμπιακός το επικοινωνούσε αυτό, ότι οι απαιτήσεις του Ομάρ ήταν 2 εκ. Ευρώ ετησίως, αλλά πολλοί δεν πίστευαν ότι ο Νορβηγός ήθελε τόσα χρήματα…

@Photo credits: INTIME

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Κώστας Νικολακόπουλος
Κώστας Νικολακόπουλος

Ο Κώστας Νικολακόπουλος έγινε δημοσιογράφος από…σπόντα. Από τη Νομική και τη δικηγορία η, το επάγγελμα του δικαστικού, που υποτίθεται ότι ήταν στα πλάνα του (εξ ου κι οχαρακτηρισμός «ανακριτή» από τον Γ. Λούβαρη!), βρέθηκε ξαφνικά στον ΦΙΛΑΘΛΟ, όταν πρωτογεννήθηκε η ιδέα αυτής της εφημερίδας από τους Ν. Καραγιαννίδη και Ι. Μαθιουδάκη. Ένα χρόνο ρεπορτάζ Πανιώνιου και Αιγάλεω (μαζί), ένα χρόνο ΑΕΚ και από την άνοιξη του 1984 έως και σήμερα ρεπορτάζ Ολυμπιακού, όπου τα έχει δει όλα. Πρώτα τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια και μετά πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο. Του αρέσει να γράφει για μεταγραφές, αλλά ο ίδιος τις αποφεύγει. Σε 40 χρόνια έχει κάνει δύο! Το 1992 στο ΦΩΣ του Θ. Νικολαϊδη και μετά στον ΓΑΥΡΟ που στη συνέχεια έγινε ένα με τον Κόκκινο Πρωταθλητή. Πάνω από μία δεκαετία καλύπτει το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού στον Σπορ FM.