Το «φαινόμενο» Γιάννης Χαρούλης
Για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα... εγώ προσωπικά δεν θα ακούσω φανατικά Γιάννη Χαρούλη στην καθημερινότητα μου, ούτε θα βάλω το cd στο αυτοκίνητο για να παίξει σε μια διαδρομή μου και ούτε με το που αρχίσει ένα τραγούδι του Χαρούλη, μαζί και εγώ θα σιγοτραγουδήσω τους στίχους. Άρα κρίνω αυτό που είδα και όχι σαν μια φανατική ακροάτρια, αλλά με γνώμονα αυτό που έρχεται στο μυαλό μου όταν ακούω το όνομα Γιάννης Χαρούλης συν τον ενθουσιασμό που εισπράττω από τους γύρο μου τους πιο μυημένους.
Ο Γιάννης Χαρούλης δεν είναι χθεσινός. Έχει ξεκινήσει την πορεία του περίπου 13 χρόνια πριν και έχει πιστό κοινό που τον ξέρει και δεν φοβάται να τον αποθεώνει. Άλλωστε όταν τον ακούς, η ανατριχίλα που σου προκαλεί η φωνή του δεν ξεχνιέται... Θα μου επιτρέψετε να πω πάντως ότι τα τελευταία χρόνια που έχει κάνει απίστευτο «ξεπέταγμα» ο Χαρούλης, συγχωρήστε μου την έκφραση αλλά δεν ξέρω πως αλλιώς να το χαρακτηρίσω, είχα βρεθεί πολλές φορές στα πρόθυρα να πάω, αλλά μαντέψτε... όποτε έψαχνα ήταν πάντα sold out.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά πριν από τρία χρόνια όταν βρέθηκα σε μια παρέα με έναν φίλο Κρητικό, να συζητάμε μετά από μια συναυλία του Χαρούλη που εκείνος είχε παρακολουθήσει, να τον ακούω να μιλάει για την καταπληκτική φωνή του Γιάννη Χαρούλη, την απίστευτη ομοιότητα με τον Ξυλούρη, και μια μαγική συναυλία. Δεν έμεινε μόνο σε αυτό όμως. Τον Χαρούλη τον ήξερε από το χωριό στην Κρήτη, που τον είχε παρακολουθήσει και μας διαβεβαίωσε ότι ήταν το ίδιο «μαγικός» και προσιτός. Αυτό έφτανε για να μου κινήσει την περιέργεια και να «προσβληθώ» από το μικρόβιο του Χαρούλη.
Σε αυτά τα τελευταία χρόνια το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε αρκετές φορές. Ο Χαρούλης- sold out (πακέτο πάνε) έκανε εμφάνιση, κάποιος από την παρέα να είχε βρεθεί εκεί και σίγουρα να θέλει να ξαναπάει και σε έμενα να φουντώνει η περιέργεια για τον Κρητικό τραγουδιστή.
Φυσικά και πείστηκα. «Τι στο καλό κάνει τόσο εξαιρετικά ο Γιάννης Χαρούλης και γίνεται αυτός ο χαμός; Είναι όντως τόσο καλός;» Η πρώτη μου προσπάθεια να πάω, έγινε τον χειμώνα σε περιορισμένες εμφανίσεις που έκανε. Δεν θα το πιστέψετε... ήταν sold out! Όλες!
Ο καιρός πέρασε, έφτασε Ιούνιος και φτάνουμε τελικά στις εμφανίσεις που ανακοίνωσε ο Χαρούλης για το Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη». Τρέχω να προμηθευτώ εισιτήρια και βρίσκομαι να έχω τα πολυπόθητα «μαγικά χαρτάκια» για τον Χαρούλη στα χέρια μου. Μετά από τόσα χρονιά και τόση αγάπη από όλους τους γύρω μου ήρθε η στιγμή να τον δω και εγώ από κοντά.
Χωρίς να ξέρω τι θα δω ακριβώς, χωρίς να έχω προσωπική άποψη για τις live εμφανίσεις του καλλιτέχνη απλά για κάποιο λόγο έπρεπε να δω τον Γιάννη Χαρούλη – sold out.
Η βραδιά ήταν όμορφη, ο καιρός μας έκανε το χατίρι και πάρα πολύς κόσμος αν και ήταν η τρίτη και εμβόλιμη συναυλία (τα έσοδα πηγαίνουν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς), και ήμουνα και εγώ εκεί για να τον παρακολουθήσω.
Παρακολούθησα τον Γιάννη Χαρούλη. Είναι «μαγικός». Ένας τραγουδιστής που παίζει κρητικά κομμάτια ναι, και όχι μόνο με ανατριχιαστικά ωραία φωνή και με μια αμεσότητα που «τσακίζει κόκαλα». Λες και βρίσκεσαι διακοπές σε κάποιο χωρίο της Κρήτης και θέλεις η βραδιά να μην τελειώσει. Λες και το ξημέρωμα θα σε βρει μακρυά από προβλήματα και καθημερινότητα σε κάποια παραλία της Κρήτης... και ας βρίσκεσαι στον Βύρωνα. Αυτό που θα σταθώ όμως είναι αυτό που πιστεύω ότι είναι ο λόγος που ο κόσμος λατρεύει αυτόν τον καλλιτέχνη.
Έχουν βρεθεί και άλλοι τραγουδιστές στην Αθήνα από την Κρήτη αλλά δεν έχουν γίνει Γιάννης Χαρούλης – sold out. Απλά δεν έχουν καταφέρει να συσπειρώσουν τόσο κόσμο για να σιγοτραγουδήσουν τα τραγούδια τους.
Ο Χαρούλης αυτό έχει καταφέρει τόσα χρόνια. Την πάντα συμπαθητική Κρητική μουσική να την ντύσει με την πανέμορφη φωνή του και να την επικοινωνήσει σε όλους όσους τον ακούνε άμεσα, απλά και πανέμορφα. Με τον ίδιο τρόπο που το κάνει και για τα υπόλοιπα τραγούδια. Τον βλέπουν πάντα όσοι χωράνε γιατί είναι ένας πολύ ωραίος τρόπος να περάσεις το βράδυ σου. Γύρω σου θα δεις από μωρά στις αγκαλιές των γονιών τους μέχρι ανθρώπους μεγαλύτερης και πολύ μεγαλύτερης ηλικίας να είναι εκεί όλοι χαμογελαστοί και απολαμβάνουν την βραδιά τους. Η αμεσότητα και η ταπεινότητα με την οποία μιλάει με το κοινό του ο Γιάννης (σου βγαίνει αυτόματα να τον πεις με το μικρό του), τα τσουγκρίσματα, οι ευχές, οι ιστορίες από το χωριό και τα κοπέλια που «πάνε και έρχονται» κάνουν τον Γιάννη Χαρούλη «φαινόμενο». Είναι ένας ωραίος τύπος, Κρητικός, με «μαγική» φωνή. Συνδυασμός απόλυτης επιτυχίας και γιατί να μην είναι... ένα υγιές αντρίκειο πρότυπο που γίνεται φίλος με όσους τον ακούν. Μπορεί να μην τον είχα ξανακούσει αλλά με έκανε και ένοιωσα λες και τον ξέρω από την πρώτη μέρα που έπαιζε στο χωριό του στην Κρήτη. Έτσι γίνεται φίλος με όσους τον ακούνε και έτσι τους προσκαλεί να ξαναπάνε να τον ξανατιμήσουν με την παρουσία τους .
Όσοι τον έχετε ακούσει (που είστε και οι περισσότεροι) θεωρώ ότι έχετε βρει την διάθεση να το σκεφτείτε όσοι δεν τον έχετε ακούσει σίγουρα σας έχει περάσει από το μυαλό «το πρέπει να δω τον Χαρούλη», πάντως όλοι μαζί φτιάχνουμε ένα κοινό το οποίο έχει χρόνια να δημιουργήσει καλλιτέχνης οπουδήποτε είδους μουσικής.
Ναι ο Γιάννης Χαρούλης είναι «φαινόμενο» της εποχής μας. Ένα «φαινόμενο» με μαγική φωνή, που κατάγεται από την Κρήτη...
