Ο Πολιτισμός και ο Αθλητισμός δεν είναι είδη πολυτελείας

Κλείσαμε σχεδόν έναν χρόνο υγειονομικής κρίσης από τότε που πρωτοείπαμε να αγκαλιάσουμε τον περιορισμό μας, την αναστολή της κανονικής μας ζωής και την περικοπή των προσωπικών μας ελευθεριών κι όλα αυτά «για μερικές εβδομάδες».

Από τα πρώτα πράγματα που μπήκαν σε αναστολή, ήταν οι κάθε λογής πολιτιστικές δραστηριότητες και μάλιστα ήταν αυτές που προξένησαν και τις λιγότερες αντιδράσεις, όχι μόνο από τους ανθρώπους που δημιουργούν και βιοπορίζονται στους χώρους των Τεχνών αλλά και από την κοινωνία μας συνολικά.

Ενώ έχουμε ακούσει άπειρες φορές την ερώτηση «πότε θα ανοίξει η αγορά», ελάχιστα μας απασχόλησαν το Θέατρο, η Μουσική, ο Χορός και όλες οι παραστατικές και μη παραστατικές Τέχνες. Παραδώσαμε οτιδήποτε «καλλιτεχνικό» στην οθόνη της τηλεόρασης, όπου η ποσόστωση κουλτούρας και υποκουλτούρας είναι τόσο ανισοβαρής, που είναι αστείο να συζητάμε αν στις LED συσκευές μας μπορεί να επιβιώσει ο Πολιτισμός και βέβαια οι άνθρωποι που τον σπούδασαν, τον υπηρετούν και τον προάγουν χρόνια.

Ακόμα και η ηθική του υπόσταση ισοπεδώθηκε μέσα από δελτία, εκπομπές και κουτσομπολίστικες on air συζητήσεις προσωποποιώντας σε μερικά καθάρματα το σύνολο της καλλιτεχνικής δραστηριότητας μετά τις καταγγελίες του κινήματος #metoo.

Κι όμως υπήρξε όλον αυτό τον χρόνο μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία να στηρίξει η επίσημη Πολιτεία με χρήματα από ευρωπαϊκά ταμεία τις σκηνές της μουσικής και του θεάτρου, τους δημιουργούς κάθε είδους Τέχνης και τη μεγαλύτερη εμπλοκή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία παιδιών, που υπολειτουργούν στα σπίτια τους με την τηλεκπαίδευση και διψούν για περιεχόμενο, που η «ύλη του Υπουργείου» δεν μπορεί να τους προσφέρει.

Αντίστοιχα λάθη έγιναν και γίνονται στον χώρο του Αθλητισμού, όπου επίσης επιβλήθηκε σκληρό lockdown ειδικά στις αθλητικές δραστηριότητες που εμπλέκονται παιδιά. Έκλεισαν οι αθλητικές ακαδημίες που δεν συναθροίζεται το κοινό, που δεν δημιουργείται συνωστισμός στην προσέλευση και στην αποχώρηση και αφέθηκε η άθληση σε μια αστεία διαδικασία με sms και ανεξέλεγκτες βόλτες. Αθλητισμός μεταξύ άλλων βαφτίστηκε η βόλτα με καφέ και τσιγάρο, προσθέτοντας στις λεωφόρους bypass, όπως χαριτολογώντας τις αποκαλούν οι γιατροί μας, εκτός από μεσήλικες και ηλικιωμένους σχεδόν το σύνολο του αστικού μας πληθυσμού.

Αν το καλοσκεφτείτε παροπλίστηκαν οι δυο πιο πειθαρχημένες ομάδες τις κοινωνίας μας, οι καλλιτέχνες και οι αθλητές κι αν γελάτε στο άκουσμα της λέξης «πειθαρχημένες», μάλλον δεν έχετε δει παιδιά να διψούν για την προετοιμασία μιας παράστασης ή για προπόνηση στο αγαπημένο τους άθλημα.

Συνειδητά περιορίζω τις αναφορές μου στα παιδιά και στους εφήβους γιατί αναλογίζομαι το τίμημα αυτού του ενός χρόνου που θα κληθούμε να πληρώσουμε στο μέλλον. Το σωματικό και ψυχολογικό περιορισμό του εγκλεισμού, της ανελεύθερης και απάνθρωπης συνθήκης που χωρίς προετοιμασία και επίγνωση βιώνουμε.

Βρίσκω απολύτως φυσιολογική κάθε συζήτηση για τη λειτουργία του λιανεμπορίου και για το άνοιγμα της εστίασης και του τουρισμού, βρίσκω απολύτως αυτοκτονικό κάθε υποβιβασμό του Πολιτισμού και του Αθλητισμού σε δραστηριότητες «πολυτελείας», ανάξιες προτεραιότητας και σχεδιασμού.

Το «φτηνό» να είμαστε όλοι σίγουροι, θα βρει τον τρόπο να επιβιώσει μέσα από τους αλγόριθμους του web, τις άπειρες τηλεοπτικές ώρες που χρειάζονται γέμισμα πρόχειρο κι εύκολο και μέσα από τα ραδιόφωνα με τις προπληρωμένες playlists των «νέων κυκλοφοριών».

Όσο κι αν εξετάζουμε και προβάλλουμε αισιόδοξα infographics σχετικά με το που βρίσκεται η χώρα μας στους πίνακες των θανάτων covid-19 ή σε ποσόστωση εμβολιασμένων κατοίκων ανά εκατομμύριο πληθυσμού, υπάρχουν «τιμές» όπως η κατάθλιψη, η παιδική παχυσαρκία, η ενδοοικογενειακή βία, η κατανάλωση τσιγάρων και αλκοόλ, που δεν απασχολούν καμιά επιτροπή ειδικών και δεν «παίζει» ψηλά σαν θέμα σε κανένα φορέα ενημέρωσης.

Θα δούμε φοβάμαι στο μέλλον το Εθνικό Σύστημα Υγείας να επιβαρύνεται από απότοκα των παραπάνω λαθών και παραλείψεων ίσως όχι με τη μορφή του κατεπείγοντος που πιέζονται σήμερα Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και Κλινικές covid-19 αλλά με έναν πιο υποδόριο και συστηματικό τρόπο. Εξάλλου παραδοσιακά στη χώρα μας κι ανεξαρτήτως κυβερνώντος κόμματος αυτό που βιώνουμε με μεθοδικότητα είναι το πρόβλημα κι όχι η λύση.