Ο τρώσας και ιάσεται

Από την ανεξάντλητη σε αποφθέγματα Ιλιάδα το σημερινό ρητό. «Ο τρώσας και ιάσεται» , δηλαδή «αυτός που σε πλήγωσε, πρέπει και να σε γιατρέψει», ήταν ο χρησμός που έδωσε το μαντείο των Δελφών στον τραυματισμένο βασιλιά Τήλεφο για το πώς θα γιατρευτεί από την πληγή του. Ο Αχιλλέας ήταν ο υπαίτιος, οπότε αυτός έπρεπε να τον θεραπεύσει, κάτι που συνέβη τελικά, όταν ο μυθικός ήρωας χρησιμοποίησε τη σκουριά από το δόρυ του πάνω στην πληγή του Τήλεφου. Έκτοτε τη φράση τη χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να υπενθυμίσουμε σε κάποιον πως όταν έχει βλάψει με τις πράξεις κάποιον, οφείλει να αναλάβει την ευθύνη και να επανορθώσει το κακό που προκάλεσε.

Έτσι έπρεπε να συμβεί στο πολύπαθο ελληνικό ποδόσφαιρο. Όσοι το κατέστρεψαν, το βίασαν, το μεταχειρίστηκαν σαν τσιφλίκι τους και το οδήγησαν στην ανυποληψία και την παρακμή, οφείλουν να πληρώσουν. Μόνο όμως σε ευνομούμενο κράτος με ισονομία και ισοπολιτεία. Αλλά στην Ελλάδα συλλαμβάνουμε και απελευθερώνουμε ανά δύο μέρες, διαλύουμε και ξαναστήνουμε ομάδες στο άψε σβήσε, ταλαιπωρούμε επαγγελματίες ποδοσφαίριστες χωρίς καμία αιδώ, παίζουμε με τη νοημοσύνη των φιλάθλων και όταν πλησιάζει η ώρα της κρίσης, αποποιούμαστε κάθε ίχνος ευθύνης, επιρρίπτοντάς τη σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από την αφεντιά μας.

Στον πολιτικό στίβο, ο οποίος και επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητά μας, ο τρώσας όχι μόνο δεν ιάσεται, αλλά συνεχίζει να... τιτρώσκει. Οι υπεύθυνοι για τη σημερινή κρίση –οικονομική, πολιτική και πρωτίστως πολιτισμική κατά τον γράφοντα– όχι μόνο δεν χρεώνονται το αναλογούν μερίδιο ευθύνης, αντιθέτως δημιουργούν φανταστικούς εχθρούς ή συμψηφίζουν τα δικά τους εγκλήματα με στρεβλώσεις που συντηρούνται από κοινωνικές ομάδες ακριβώς επειδή έτσι τους βόλευε.

Και επειδή το gazzetta.gr ενστερνίζεται την άποψη ότι «ο τρώσας και ιάσεται», σας υπενθυμίζει ότι από την πρώτη στιγμή ανέδειξε την υπόθεση των στημένων αγώνων, δεχόμενο μάλιστα ύβρεις και μομφές περί υστεροβουλίας, και θα συνεχίσει στην ίδια πορεία σταθερά και αταλάντευτα.