Μικροπολιτικοί λόγοι αναβιώνουν τη μηχανοκίνητη παρέλαση

Η παρέλαση ήταν αρχικά η επιθεώρηση των ενόπλων πολιτών από τους αρχηγούς τους, οι οποίοι ήλεγχαν τα όπλα, το ευσταλές, το αξιόμαχο των πολεμιστών. Στην πάροδο του χρόνου μετεξελίχτηκαν σε επίδειξη δόξας ενώπιον του λαού μετά από νικηφόρες μάχες (π.χ. Αρχαία Ρώμη), συμβολίζοντας την ανίκητη δύναμη και την αποφασιστικότητα των στρατευμένων νιάτων για την υπεράσπιση της πατρίδας τους. Οι παρελάσεις τότε αντανακλούσαν τον τρόπο διεξαγωγής των πολέμων, όπου η σωματική ρώμη, η μαχητικότητα, η αυταπάρνηση, ο ηρωισμός, καθόριζε εν πολλοίς την έκβαση των πολέμων

Τον 20ο αιώνα οι παρελάσεις παρέκλιναν των αιτιών που τις γέννησαν, απέκτησαν γιγαντισμό και έγιναν υπερθέαμα μαζικής δύναμης. Χρησιμοποιήθηκαν κυρίως από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, προκειμένου να υπηρετήσουν την πολιτικώς κυρίαρχη ιδεολογία με την οποία έπρεπε να εμποτιστούν τα κοινωνικά σύνολα - για την ανωτερότητα του ναζισμού ο Χίτλερ, για την ανωτερότητα του νέου σοβιετικού ανθρώπου οι ερυθροί ηγέτες, για την ανωτερότητα του έθνους τα στρατοκρατικά καθεστώτα.

Στις υπόλοιπες χώρες συνεχίστηκαν περισσότερο ως παράδοση και ως απόδοση τιμής στη μνήμη εκείνων που έχασαν την ζωή τους στα πεδία των μαχών για την ελευθερία της πατρίδας τους. Πάντα, όμως, μια παρέλαση εθνικής εορτής εκπέμπει την υπόσχεση αυταπάρνησης, την διαβεβαίωση αποφασιστικότητας για την υπεράσπισή της πατρίδας.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr