Η Xanthi στο Gazzetta: «Στη μουσική δεν με ανακαλύπτω, με χάνω» (vid)

• «Όταν δεν σε νοιάζει τίποτα, πέρα από το να εκφράσεις την ανάγκη σου και την επιθυμία σου, τότε τίποτα δεν είναι απαιτητικό, όλα είναι δίαυλος»
• «Ό,τι και να κάνεις, δεν θα αποφύγεις το δύσκολο»
• «Το "Δεν Είσαι Τέκνο" είναι η συνέχεια του "Αν"»

Η Xanthi (Ξανθή Γεωργακοπούλου Ντάβου) είναι καλλιτεχνάρα. Γιατί; Γιατί έτσι! Εντάξει. Ας το πάμε λίγο πιο ήρεμα και ώριμα. Θέλετε επιχείρημα; Ορίστε. Αυτή η τραγουδοποιός θα μπορούσε να πάρει το soundtrack του εμβληματικού «8 ½» και να του δώσει το δικό της φως, τη δική της ανεμελιά και δύναμη. Ελεύθερο πνεύμα είναι η Xanthi και σου φτιάχνει τη διαδρομή πριν εμφανιστεί το δικό σου ουράνιο τόξο. Ηλεκτρονικοί ήχοι, ποπ, τριπ-χοπ κι ένα ασυγκράτητο συναίσθημα που γλυκά, μα αποφασιστικά, σε αγκαλιάζει. Η Xanthi εδώ και λίγες μέρες κυκλοφόρησε το νέο της τραγούδι (από τη Vinyl Records), το «Δεν Είσαι Τέκνο», και όπου το βρείτε ακούστε το! Γενικά, ακολουθήστε τα μουσικά μονοπάτια αυτής της ξεχωριστής καλλιτέχνιδας…

Τι σε παρακινείς να δημιουργείς;
Με παρακινεί η μελαγχολία, η απογοήτευση, ο θυμός. Ενίοτε με εμπνέει η σύνδεσή μου με τους ανθρώπους, που όταν υπάρχει πάντα με συγκινεί - συν-κινεί, άρα με σπρώχνει και αυτή στη δημιουργία. Οι στιγμές που ωστόσο απολαμβάνω ιδιαίτερα τη διαδικασία της σύνθεσης και της παραγωγής είναι όταν έχω έναν στόχο που δεν τον έχω θέσει εγώ. Οι φορές που μου έχει ανατεθεί να γράψω μουσική για κάποια παράσταση και για χορό αποτελούσαν πάντα μια πολύ ευπρόσδεκτη πρόκληση. Το να καταφέρω επικοινωνήσω τον ψυχισμό, το όραμα, την ιστορία κάποιου άλλου, βρίσκοντας τα κοινά σημεία ή και εστιάζοντας στην απόσταση, είναι ό,τι πιο δημιουργικό. Και επειδή είμαι πολύ θεωρητικός άνθρωπος, λόγω σπουδών στη λογοτεχνία, αν γίνονται και συζητήσεις που θα με βοηθήσουν να αναλύσω το ζητούμενο και τα κίνητρα πίσω από τον μουσικό στόχο, αυτό με εκστασιάζει - μιας και στα δικά μου κομμάτια είμαι πιο πολύ σε επαφή με το ένστικτο, παρά με τη θεωρία, την ιστορία, τη φιλοσοφία..

Κάνοντας μουσική, τι έχεις ανακαλύψει για τον εαυτό σου και τους γύρω σου;
Στη μουσική δεν με ανακαλύπτω, με χάνω. Γιατί όπως είπα είναι μια ενστικτώδης διαδικασία που συχνά με φέρνει αντιμέτωπη με τα υπαρξιακά μου. Βέβαια, αυτό είναι πολύ απελευθερωτικό, γιατί μέσω του αποτελέσματος νιώθω παραγωγική, αλλά και ασήμαντη. Υπηρετώ μια ανάγκη μου, κάτι που με συνδέει με την ανθρώπινη φύση μου, επομένως και με όλους τους άλλους.

Στα χρόνια που ασχολείσαι με τη μουσική, ποια ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή για σένα και ποια η πιο άσχημη;
Δεν υπάρχει η καλύτερη και η πιο άσχημη στιγμή. Πάνε όλα πακέτο. Ίσως γιατί τις άσχημες στιγμές δεν θέλω με τίποτα να τις υπερθεματίσω, και γιατί τις καλές τις έχω στο μυαλό μου σαν μία.

«Όταν δεν σε νοιάζει τίποτα, πέρα από το να εκφράσεις την ανάγκη σου και την επιθυμία σου, τότε τίποτα δεν είναι απαιτητικό, όλα είναι δίαυλος»

Όταν συνθέτεις, τι σκέφτεσαι;
Σκέφτομαι με όρους παραγωγής - τεχνικά και μουσικά - και κατά τα άλλα αισθάνομαι. Δεν μπορώ να απομονώσω κάποια σκέψη ή συναίσθημα, γιατί οι ώρες της σύνθεσης είναι άπειρες και διαφορετικές μεταξύ τους.

Ποιες είναι οι επιρροές σου;
Όλα, από τα παλιά λαϊκά που άκουγαν οι γονείς μου, από τα punk που άκουγα στην εφηβεία, μέχρι τριπ χοπ στα είκοσι μου και Billie Holiday. Τώρα, ειλικρινά δεν ξέρω πώς κατέληξα να γράφω τη μουσική που γράφω. Όπως δεν μου αρέσει να ακούω ένα είδος συνεχόμενα, έτσι κάθε κομμάτι μου διαφέρει. Πες το μουσικό ADHD, αν θες.

Ποιο είναι το πιο απαιτητικό πεδίο στη δημιουργία ενός τραγουδιού;
Όταν δεν σε νοιάζει τίποτα, πέρα από το να εκφράσεις την ανάγκη σου και την επιθυμία σου, τότε τίποτα δεν είναι απαιτητικό, όλα είναι δίαυλος. Αν αρχίσεις να σκέφτεσαι, ποιος θα πει τι, ποιος θα ακούσει το κομμάτι, τότε το πιο απαιτητικό είναι η παραγωγή και η μίξη. Μπορείς να κάτσεις να ασχοληθείς για μέρες με ένα EQ, σε δύο δευτερόλεπτα του κομματιού, να ακούς το κομμάτι από κάθε ηχείο, για να μην πει κανείς ποτέ τίποτα. Αναλόγως τη μουσική πάντα. Η λύση είναι να το γυρίσεις στο lofi ή στo garage rock, να ησυχάσεις μέχρι ένα βαθμό.

Τι έχεις κερδίσει από την ενασχόλησή σου με τη μουσική και τι έχεις χάσει;
Έχω κερδίσει έως ένα βαθμό αυτοπεποίθηση, έχω χάσει την ψυχική μου ηρεμία. Το λέω μεταξύ σοβαρού και αστείου. Η ανάγκη μου να βγάζω προς τα έξω τη μουσική μου και να το τρέχω όλο αυτό μόνη μου, μαζί με την καθημερινή εργασία στον τομέα της διαφήμισης, με αφήνει στα όρια του burn out. Το καθαρό κομμάτι της δημιουργίας σε σώζει, και μόνο αυτό.

«Ό,τι και να κάνεις, δεν θα αποφύγεις το δύσκολο»

Ποιο συναίσθημα πιστεύεις ότι επικρατεί στα τραγούδια σου;
Η μελαγχολία. Εκτός από την τελευταία μου κυκλοφορία, που κρύβει μια απογοήτευση, αλλά της κλείνει το μάτι με χιούμορ.

Ποιος στίχος ποιήματος πιστεύεις θα ταίριαζε σε αυτό που κάνεις;
"Oh, do not ask, 'What is it?' Let us go and make our visit. " The Love Song of J. Alfred Prufrock, by T.S. Elliot.

Τι είναι η μουσική για σένα;
Διέξοδος, όταν μένει στο προσωπικό, ευχή και κατάρα όταν βγαίνει προς τα έξω. Αλλά την μοιράζομαι με χαρά, γιατί στη ζωή όλα έχουν δύο όψεις. Ό,τι και να κάνεις, δεν θα αποφύγεις το δύσκολο.

Επαγγελματικά, ετοιμάζεις κάτι το επόμενο διάστημα;
Μόλις κυκλοφόρησε το τελευταίο μου single με τίτλο "Δεν είσαι τέκνο", μαζί με ένα κλιπ. Ετοιμάζω δύο συνεργασίες και τη συμμετοχή μου σε ένα φεστιβάλ, παρέα με τους φανταστικούς συμπαίκτες μου Θανάση Αλεξανδρή και Γιώργο Κοκοτσάκη!

«Το "Δεν Είσαι Τέκνο" είναι η συνέχεια του "Αν"»

Ποια ήταν η έμπνευση για το νέο κομμάτι, το «Δεν Είσαι Τέκνο»;
Η ιστορία είναι όλη στους στίχους. Άλλωστε, πολύ συχνά έχω ένα ερέθισμα, μια προσωπική εμπειρία και τη 'μεγεθύνω', ή την επικοινωνώ αναπολώντας πολλές αντίστοιχες. Όπως έκανα και στο "Αν". Γιατί ουσιαστικά το "Δεν Είσαι Τέκνο" είναι η συνέχεια του "Αν" - σχολιάζει ξανά την αντι-ερωτική εποχή μας, απλώς έξω από τα δόντια.

Ακούγοντάς το ένιωσα ωραία και πως τίποτα δεν μπορεί να με κρατήσει. Είναι η μουσική τρόπος προσωπικής απελευθέρωσης;
Είναι, ειδικά τη στιγμή που παρατηρείς κάτι να παίρνει μορφή, τότε συνειδητοποιείς ότι αυτή η δύναμη που βρίσκεται μέσα σου είναι γενεσιουργός. Και φυσικά οτιδήποτε μπορείς να το πλάσεις φέρνει μαζί μια απίστευτη αίσθηση ελευθερίας. Φαντασιώνεσαι τις κατευθύνσεις που μπορεί να πάει. Ξαφνικά είναι όλα δυνατά.

Όταν το άκουσες πρώτη φορά, πώς ένιωσες;
Αυτή η 'πρώτη φορά' για μένα δεν υπάρχει. Γιατί εγώ, όπως είπα, το χτίζω λίγο λίγο. Άρα δεν έχω τη δυνατότητα να ακούσω ένα κομμάτι μου μια και έξω, σαν κάτι καινούργιο. Για μένα το πιο κοντινό συναίσθημα σε αυτό είναι η συνειδητοποίηση που περιέγραψα προηγουμένως.

Το φαντάζομαι να παίζει στα μεγάλα κλαμπ των 90’s. Γεμάτο μαγαζί και όλοι να κινούνται στον ρυθμό του. Είμαι σίγουρος ότι σε πιθανό live σου κάτι τέτοιο θα γίνει. Ενώνεις παρελθόν με παρόν. Δεν ξέρω αν συμφωνείς με αυτό…
Επειδή είμαι 90s kid, τα έχω εξιδανικεύσει κι εγώ, και λόγω μουσικής και σινεμά και αισθητικής γενικά. Εγώ προσωπικά το "Δεν Είσαι Τέκνο" το νιώθω πολύ τωρινό. Ωστόσο, επειδή μου αρέσει να μοιράζονται μαζί μου άλλες ερμηνείες των κομματιών μου, αντίστοιχα απολαμβάνω την εικόνα που έφτιαξες, και οριακά θα φροντίσω συνειδητά να την αναπαράγω σε κάποιο από τα φθινοπωρινά μας live! Άλλωστε το παρόν εμπεριέχει μέσα παρελθόν, θέλοντας και μη, πόσο μάλλον στη μουσική.

Cover: Βασίλης Μέξης
Φωτογραφία: Ραφαήλ Σαμαράς

*Η Xanthi σε Spotify, Instagram, YouTube