Ποιοι μένουν πάλι εκτός, εν μέσω εξαγγελιών για αυξήσεις

Μπορεί κάποιος να αμείβεται με κάποιες εκατοντάδες ευρώ λιγότερα κάθε μήνα, μόνο και μόνο επειδή διορίστηκε ή μετατάχθηκε μετά την 1η Απριλίου 2023;

Αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, συμβαίνει στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και δεν αφορά μεμονωμένες περιπτώσεις. Εκατοντάδες υπάλληλοι που προσλήφθηκαν μετά την παραπάνω την ημερομηνία δεν λαμβάνουν καθόλου προσωπική διαφορά, σε αντίθεση με συναδέλφους τους που είχαν προηγηθεί.

Η προσωπική διαφορά δεν είναι μπόνους. Θεσπίστηκε για να αντισταθμίσει τις τεράστιες μισθολογικές απώλειες των μνημονιακών χρόνων. Το πρόβλημα είναι ότι στους νεότερους υπαλλήλους δεν δόθηκε ποτέ κάτι αντίστοιχο. Απλώς εξαιρέθηκαν με μία ακόμα νομοθετική ρύθμιση που απλά προέβλεπε εντελώς αδικαιολόγητα ότι μετά τον Μάρτιο του 2023 κανείς καινούριος υπάλληλος του Υπουργείου δεν θα δικαιούται ό,τι είχε κατοχυρωθεί για σχεδόν μια δεκαετια.

Το νέο νομοσχέδιο του ΥΠΕΘΟΟ, που εισάγεται στη αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, διασφαλίζει ότι οι παλαιότεροι υπάλληλοι θα συνεχίσουν να λαμβάνουν την προσωπική διαφορά ύστερα και από τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσαν οι τελευταίες περικοπές στα εκκαθαριστικά. Την ίδια στιγμή όμως, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις και επιστολές των ίδιων των υπαλλήλων προς την πολιτική ηγεσία.

Και ενώ αυτά παραμένουν άλυτα, εξαγγέλλονται συνεχώς νέες αυξήσεις για ειδικές κατηγορίες προσωπικού, όπως οι ένστολοι.

Σύμφωνα με τη Eurostat, οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι βρίσκονται στην τελευταία θέση στην Ε.Ε. σε αγοραστική δύναμη. Δηλαδή, τα χρήματα που λαμβάνουν κάθε μήνα έχουν μικρότερη «αξία» από οποιονδήποτε άλλο ευρωπαίο δημόσιο υπάλληλο.

Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκονται και νέοι υπάλληλοι με εμπειρία, προσόντα, μεταπτυχιακά, ξένες γλώσσες. Πολλοί στελεχώνουν κομβικές υπηρεσίες. Εργάζονται με υπευθυνότητα, αλλά λαμβάνουν κατώτερες αποδοχές για το ίδιο ακριβώς έργο. Άλλοι, αντιλαμβανόμενοι την ανισότητα σε συνδυασμό με τις πενιχρές αποδοχές, αναγκάζονται είτε να παραιτηθούν για να επιστρέψουν στον ιδιωτικό τομέα είτε να απορρίψουν τις θέσεις για τις οποίες έχουν επιλεγεί αξιοκρατικά και με υψηλών προδιαγραφών απαιτήσεις.

Συμπερασματικά, η αμοιβή για την ίδια εργασία δεν μπορεί να εξαρτάται από την ημερομηνία πρόσληψης. Υπάλληλοι με τα ίδια προσόντα και τις ίδιες ευθύνες εξακολουθούν να πληρώνονται διαφορετικά, χωρίς κανένα αντικειμενικό λόγο. Μια αδικία που αναγνωρίζεται από όλους αλλά εξακολουθεί να μένει στο περιθώριο και περιμένει να μπει στο... κάδρο της δικαίωσης.