Δεν θα ξεχάσω@ Ολυμπιακούς Λονδίνο
Και δεν αναφέρομαι στην τελετή έναρξης και λήξης, γιατί αυτές είχαν τα πάνω και τα κάτω τους! Mε τα περισσότερα... κάτω να είναι στην τελετή έναρξης.
Τέλος πάντων, ας αποδεχτώ ότι κάποια κομμάτια, θέματα με τραγούδια, μουσική- αλλωστε είναι παγκοσμίως γνωστά τα λόγια και τεράστια τα ονόματα Lennon, Pink Floyd, Queen, Lennox, G. Michael κ.α.- και άλλα, ήταν εξαιρετικά! Γιατί και αυτό το πολυπαιγμένο και χιλιοειπωμένο, που αγγίζει τα όρια του σωβινισμού, ότι εμείς διοργανώσαμε την καλύτερη Ολυμπιάδα στην Αθήνα, την καλύτερη έναρξη και τελετή λήξης, έχει αρχίσει και με κουράζει. Ξεχωρίσαμε, αλλά δεν ήταν και όλα τέλεια. Για να μην αναφερθώ στο οικονομικό φιάσκο!
Επιστρέφοντας όμως στις αναμνήσεις και το ξεφύλλισμα της Ολυμπιάδας στο Λονδίνο, θα έχω να θυμάμαι κάποιες σελίδες της, όπως:
*Το πρώτο μετάλλιο της Ελλάδας, που το μάθαμε ιντερνετικά, αλλά το είδαμε σε κονσέρβα. Ευτυχώς, η γεύση του δεν αλλοιώθηκε και χαρήκαμε το χάλκινο μετάλλιο αυτού του τεράστιου, παγκόσμιου τζουντόκα του Ηλία Ηλιάδη.
*Το παιχνίδι του Γιουσέιν Μπολτ με τον κόσμο, τις κάμερες, τους συμπατριώτες, τους αντιπάλους, τους επικριτές του! Στην αρχή γκάζωνε και πατούσε φρένο πριν κόψει το νήμα. Μετά, τους έκανε να σωπάσουν, δείχνοντάς τους! Έκανε πους- απς, αντί να ξεκουραστεί έβγαζε… φωτό με Σουηδέζες, αυτός ο υπερόπτης, αλλά… πλέον, θρύλος.
*Τα κορίτσια μας Γιαζιτζίδου και Τσιάβου να γράφουν την δική τους ιστορία, φέρνοντας μας χαμόγελο που έχουμε τόσο ανάγκη. Και τη σκηνή που χάνουν το ασημένιο για μία… κουπιά!
*Την Βασιλική Βουγιούκα στην ξιφασκία να χάνει δύο δόντια, να τα κρατάει και να συνεχίζει! Θηλυκός Ζορό!
*Το κλάμα του Σπύρου Γιαννιώτη μπροστά στις κάμερες. Μετάλλιο στις καρδιές μας.
*Τη σκηνή που πανηγυρίζει ο Φιλιππίδης και πέφτει το ακόντιο μπροστά στα μάτια του… Από τον παράδεισο στην κόλαση…
*Την Ισπανία να «κτυπάει» στα ίσα τη νέα Ντιμ Τιμ στον τελικό. Ως εκεί, όμως!
* Το Μεξικό να κάνει… πλάκα στη Βραζιλία των αστέρων στον τελικό. Ακόμη το φυσάνε και δεν κρυώνει!
*Τον Άντι Μάρει να νικάει τον Ρότζερ Φέντερερ με ευκολία. Ναι, τόσο εύκολα!
*Τη γκάφα της Ολυμπιάδας βγαλμένη από το στόμα του Ζακ Ρογκ, να λέει «ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες γύρισαν σπίτι τους». Εδώ ταιριάζει το καλύτερα, να τρως, παρά να μιλάς. Θυμάμαι και μία ατάκα του Καρατζαφέρη «οι πρόγονοι του Ρογκ έτρωγαν βελανίδια»!
*Την πιτσιρίκα (16άρα) Κινέζα Γε να τους κάνει πλάκα στην κολύμβηση και οι Αμερικανοί να βγάζουν κακίες και… αφρούς!
*Τη συγκλονιστική Μεσερέτ Ντεφάρ να παίρνει το χρυσό στα 5000μ να μας… «αγκαλιάζει» με τις δηλώσεις της και να συγκινεί: «Η Ελλάδα είναι η δεύτερη πατρίδα μου. Αγαπώ τους Ελληνες που περνούν δύσκολα, αλλά θα ξεπεράσουν την κρίση». ΑΙΘΙΟΠΙΑ ΚΑΙ ΝΤΕΦΑΡ ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ!
*Τον Όσκαρ Πιστόριους, να πραγματοποιεί το όνειρό του. Ο αθλητής που σε ηλικία 25 ετών έχασε τα κάτω άκρα του και αναγκάστηκε να χρησιμοποιεί τεχνητά μέλη, προκρίθηκε μάλιστα στα ημτιελικά των 400μ. Είναι να μην σε αγγίζει τέτοια περίπτωση;
*Τον Μάϊκ Φελπς στο χρυσό αντίο του, να δέχεται το παρατεταμένο χειροκρότημα του κόσμου.
*Τα λιγοστά, παγκόσμια ρεκόρ (4χ100 από την Τζαμάικα, 800μ ο Κενυάτης Λεκούτα Ρεντίσα. 200μ πρόσθιο ο Ντανιέλ Γκιούρτα και Ρεμπέκα Σόνι κ.α.).
*Το κλάμα της νοτιοκορεάτισσας Σιν Α Λαμ, που της έκλεψαν την ευκαιρία να πάει σε ξαφνικό θάνατο. Το 1 δευτερόλεπτο αποδείχτηκε… αιώνας και η τεχνική επιτροπή δεν έκανε δεκτή την ένστασή της. Μετά, άντε να την βγάλεις από τον… διάδρομο.
*Το μαλλί του Χατζηγεωργίου, κάποια μαργαριτάρια, αλλά και ωραίες συνεντεύξεις του κρατικού καναλιού. Kαι ένα σχόλιο που διάβασα στο fb κατά την διάρκεια της τελετής λήξης: «Δεν θέλω μόνο να τον ακούω ( Χατζηγεωργίου), θέλω και να τον βλέπω»!
ΥΓ. Είναι κι άλλα πολλά που μπορεί να θυμηθείς. Με τα μηνύματα στείλτε τις δικές σας αναμνήσεις.
Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.
