Ένα γκολ που έγινε… φάντασμα!

Βασίλης Σκουντής Βασίλης Σκουντής
Ένα γκολ που έγινε… φάντασμα!

bet365

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Η εθνική ομάδα πόλο έφερε ισοπαλία με την Ιταλία και ο Βασίλης Σκουντής γκρινιάζει για το γκολ που χάθηκε , αλλά χαίρεται για την εμπιστοσύνη η οποία ξανακερδήθηκε…

«Θα ήταν κρίμα για την εθνική ομάδα να μην πάρει κάτι από αυτό το ματς» είπε (ενώ απέμεναν 22 δευτερόλεπτα για τη λήξη) ο Αναγνωστόπουλος στη χθεσινή μετάδοση της ΕΤ-1 και δεν είχε άδικο. Ο θεός εισάκουσε το σχόλιο του Γιάννη και τις προσευχές μας και όντως από αυτό ματς πήραμε έναν βαθμό, απλώς δεν είδαμε πώς τον πήραμε, γαμώ το…

Το ξέρετε ότι δεν έχω κακεντρέχεια μέσα μου και σέβομαι πολύ το ψωμί που έχω φάει και τις επαγγελματικές ευκαιρίες τις οποίες αφειδώς μου πρόσφερε η ΕΡΤ επί δώδεκα χρόνια. Αλλά θεωρώ αδιανόητο να μη λογαριάζουν τους χρόνους για τις διαφημίσεις, να κόβουν τη μετάδοση (όχι στα διαλείμματα από οκτάλεπτο σε οκτάλεπτο, αλλά στα τάιμ άουτ) και εντέλει να μη βλέπουμε ποτέ το γκολ της ισοφάρισης σε 7-7 το οποίο, σύμφωνα με...πληροφορίες σημείωσε ο Χρήστος Αφρουδάκης!

Όταν η ΕΡΤ εδέησε να επιστρέψει στη live μετάδοση στο κολυμβητήριο απέμεναν δύο λεπτά και 54 δευτερόλεπτα και το πουλάκι του… Χρηστάκη είχε πετάξει προς άγνωστη κατεύθυνση!

Δεν χρειάζεται να έχει θητεύσει κάποιος (όπως ελόγου μου) 27 χρόνια στην τηλεόραση για να αντιλαμβάνεται τα αυτονόητα: δηλαδή τον σεβασμό στην απ’ ευθείας μετάδοση, πολλώ δε μάλλον όταν πρόκειται για αγώνα ελληνικής ομάδας, με ρευστό σκορ ο οποίος πλησιάζει κιόλας προς τη λήξη του. Ξέρω καλά πώς λειτουργεί το σύστημα σε τέτοιες περιπτώσεις πολλών και παράλληλών μεταδόσεων και δεν ξέρω αν φταίει ο (όποιος) συντονιστής στο κοντρόλ της ΕΡΤ στο IBC ή ο κακός υπολογισμός της διάρκειας του διαφημιστικού μηνύματος, αλλά κάποιος, διάολε, έβαλε το χεράκι του σε αυτή τη γκάφα, που δεν είναι κιόλας η πρώτη και πολύ φοβάμαι πως δεν θα ‘ναι ούτε η τελευταία.

 

Παρεμπιπτόντως, από κακό προγραμματισμό και από αβελτηρία τότε, το 1992 η ΕΡΤ είχε χάσει τον αγώνα στον οποίο ο Πύρρος Δήμας είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο, αλλά τα μπάλωσε με κάποιον τρόπο…

Αυτά είναι τα άσχημα του σημερινού απογεύματος, αλλά στον αντίποδα υπάρχουν και τα καλά: έστω κι αν δεν είδαμε ποτέ το κρισιμότερο (όπως αποδείχθηκε) γκολ της αναμέτρησης, αυτή η ισοπαλία είναι πραγματικά ένα σπουδαίο αποτέλεσμα για την ομάδα η οποία συμμετέχει για 14η φορά (και ανελλιπώς από το 1ι980 και εντεύθεν) στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Είμαι προσεκτικός στην έκφραση μου και δεν γράφω για επιτυχία, διότι όπως εξελίχθηκε το ματς και με τις ευκαιρίες που είχε η ελληνική ομάδα (μάνι μάνι δυο μαζεμένες με τον Γιώργο Αφρουδάκη στο τελευταίο λεπτό) θα μπορούσε κάλλιστα να βγει νικήτρια από το νερό, αλλά ας μην είμαστε πλεονέκτες…

Όπως (εάν ευστοχούσε ο Γιώργος) θα μπορούσαμε να νικήσουμε, με τον ίδιο τρόπο (εάν δεν απέκρουε ο Δεληγιάννης στο σουτ του Φιλιόλι με παίκτη παραπάνω) θα είχαμε ηττηθεί και τότε δεν θα γκρίνιαζα κιόλας για το γκολ –φάντασμα!

Για να είμαι ειλικρινής, όταν ο Αργύρης Θεοδωρόπουλος έδωσε προβάδισμα στην εθνική, με 5-4 κι ακόμη περισσότερο όταν ο Γιάννης Φουντούλης ισοφάρισε σε 6-6, έτρεμα στην ιδέα του «déjà vu» από το ματς με την Κροατία, στο οποίο το 5-5 έγινε εν ριπή οφθαλμού 5-8. Αλλά αυτή τη φορά η εθνική δεν έχασε το μυαλό της, δεν αποκοιμήθηκε, δεν άφησε τους αντιπάλους της (που, ως γνωστόν, είναι οι παγκόσμιοι πρωταθλητές του 2011) να την πάρουν αμπάριζα. Σε αντίθεση με ό,τι συνέβη προχθές, έπαιξε επί 32 (και όχι επί 24) λεπτά πολύ προσεκτικά και μελετημένα στην άμυνα, διέθετε ορθές επιλογές στην επίθεση και δεν επέτρεψε στο «sette bello» να αισθανθεί ότι μας είχε.

Ισα ίσα που νομίζω ότι ο φίλος μου (επί πέντε χρόνια προπονητής της εθνικής, με παράσημα το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2005 και την 4η θέση στο Παγκόσμιο του 2003 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004) ο Σάντρο Καμπάνια ανησύχησε περισσότερο απ’ ό,τι ο Ντράγκαν Αντριτς…

Πλάκα πλάκα, όπως τον τήραγα κιόλας, μου φαίνεται πως τα μαλλιά του άσπρισαν πολύ στη διάρκεια αυτού του αγώνα!

Χθες η εθνική έπαιξε από την αρχή έως το τέλος με τα λευκά και δεν εννοώ μόνο τα σκουφάκια, αλλά και τα σκακιστικά πιόνια: έθεσε τακτικά προβλήματα στους masters του είδους Ιταλούς, δεν τους άφησε να αισθανθούν άνετα, τους πίεσε στην άμυνα και κατέφερε να ελέγξει τον ρυθμό και να κρατήσει το σκορ στα επίπεδα που τη βόλευαν. Εν τέλει ο βαθμός που πήρε είναι δικαιότατος ως τελική συγκομιδή και αποτελεί ένα σημείο αναφοράς για τη συνέχεια στον Ομιλο και στο Τουρνουά…

Άρχισα να δένομαι με αυτή την ομάδα από το μακρινό 1980 και την έχω ακολουθήσει σε πέντε Ολυμπιακά Τουρνουά, τέσσερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, πέντε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, δύο FINA Cup και δύο World League. Αισθάνομαι ότι δεν πρόδωσε ποτέ την αγάπη και την εμπιστοσύνη μου, ως ομάδα και ως άτομα, από τον Σταθάκη, τον Αρώνη, τον Σιταρένιο και τον Γιαννόπουλο, μέχρι τον συχωρεμένο τον Σαμαρτζίδη κι από τον Μαυρωτά και τη γενιά της Δουνκέρκης μέχρι τα νέα φυντάνια της.

Προχθές ομολογώ ότι ενοχλήθηκα όπως την είδα να αφήνεται στο τελευταίο οκτάλεπτο και να χάνει από την (πανίσχυρη, για να είμαι ειλικρινής) Κροατία. Σήμερα όμως μπορεί να χάσαμε ένα γκολ, αλλά τουλάχιστον ξανακερδίσαμε την αυτοπεποίθηση, την εμπιστοσύνη και την υπερηφάνεια μας γι’ αυτή την ομάδα...

ΥΓ: Και για να μη μείνουμε παραπονεμένοι, ιδού όλα τα γκολ του αγώνα...
http://www.eurovisionsports.tv/london2012/index.html?video_id=1309
Eurovisionsports.tv/london2012 -

 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Βασίλης Σκουντής
Βασίλης Σκουντής

H φήμη ότι βγήκε από την κοιλιά της μάνας του κρατώντας ένα στυλό κι ένα χαρτί ελέγχεται ως εντελώς αναληθής. Αντιθέτως είναι περίπου… αληθής η φήμη ότι στην πρώτη έκθεση του στο δημοτικό έβαλε τίτλο, υπότιτλο, φωτογραφία, λεζάντα και έδωσε χαρακτηρισμό γραμματοσειράς!
Τα νομικά βιβλία του Σάκουλα ενέμειναν απλώς στο ράφι, αλλά στις… σακούλες. Ο προορισμός υπήρξε μοιραίος και αναπόδραστος. Μετά από 32 χρόνια και με τα μαλλιά του να έχουν από ετών προτιμήσει την ταπείνωση από το θάνατο, ο Βασίλης Σκουντής ταλαιπωρεί τους γύρω του και τον εαυτό του, επιμένοντας να γράφει, άλλωστε είναι το μόνο που έμαθε να κάνει (πιστεύει καλά, αλλά κι αυτό παίζεται!) στη ζωή του. Αν και ενίοτε παρασπονδεί, εν τούτοις στις φλέβες του τρέχει πάντοτε πορτοκαλί αίμα, θεωρεί τον εαυτό του απόγονο του Homo Βasketikus και (περπατώντας στην πέμπτη δεκαετία της ενασχόλησης του με τη δημοσιογραφία) γουστάρει που ακόμη δεν βαρέθηκε να κάνει το χόμπι του!

ΥΓ: Αν μετά από τόσα χρόνια δεν τον βαρεθήκατε, εκτός από το gazzetta.gr μπορείτε να τον υποφέρετε ακόμη καθημερινά στο Goal News και στον Sentra FM 103.3