Η Φερεντσβάρος για δεύτερη στην ιστορία της έφθασε σε Final 4 του Champions League, πέρυσι έχασε από τον Ολυμπιακό στον μικρό τελικό στον Πειραιά, τώρα οι δυο ομάδες μονομάχησαν για τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης στη Μάλτα.
Ο Ολυμπιακός έφθασε στην κορυφή της Ευρώπης στη διαδικασία των πέναλτι και η Ελευθερία Πλευρίτου έχασε την ευκαιρία μετά τα τρία Champions League με τον Ολυμπιακό, να πανηγυρίσει ένα και με τη Φερεντσβάρος.
Το αξιοσημείωτο για την πρωταθλήτρια Ουγγαρίας, είναι ότι οι δύο ήττες στη διοργάνωση δεν ήρθαν στην κανονική διάρκεια, αλλά στα πέναλτι: Η πρώτη από τη Βουλιαγμένη στην πρεμιέρα της φάσης των ομίλων με 19-18 στα πέναλτι στη Βουδαπέστη και αυτή που... πόνεσε με τον Ολυμπιακό στον τελικό του Final 4.
H Ελευθερία Πλευρίτου σε μήνυμά της εξέφρασε την υπερηφάνεια της για την πορεία και την πρόοδο της ομάδας, στα δύο χρόνια που βρίσκεται σε αυτή, σημειώνοντας: «Αυτό δεν είναι το τέλος της ιστορίας μας. Δεν θα άλλαζα τίποτα, το ταξίδι συνεχίζεται».
Το μήνυμα της Ελευθερίας Πλευρίτου
«Το να τερματίζεις δεύτερος στο Champions League πονάει, ειδικά όταν είσαι τόσο κοντά στην κατάκτηση του τροπαίου». Ήμασταν μόνο ένα βήμα μακριά από τη νίκη και στο τέλος η τύχη του τίτλου κρίθηκε με πέναλτι. Η απογοήτευση είναι αληθινή, αλλά το ίδιο και η περηφάνια.
Η φετινή σεζόν ήταν μια ιστορική σεζόν για τον σύλλογό μας. Για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, φτάσαμε στον τελικό του Champions League και μόλις τη δεύτερη φορά εμφανιζόμαστε στο Final Four. Τι είναι πιο σημαντικό: σε όλη τη σεζόν, δεν έχουμε χάσει ούτε ένα ματς στην κανονική διάρκεια παιχνιδιού - η μόνη μας ήττα ήταν σε μονομαχία πέντε μέτρων.
Πριν από δύο χρόνια, ήταν μια από τις πιο δύσκολες αποφάσεις για μένα να έρθω σε αυτόν τον σύλλογο, αλλά στο τέλος έγινε μια από τις καλύτερες αποφάσεις μου.
Βρήκα ξανά την αγάπη μου για τον αθλητισμό, γνώρισα συμπαίκτες και μέλη του συλλόγου που με εμπιστεύτηκαν και με εκτίμησαν και έγινα μέρος μιας κοινότητας που με κράτησε ενωμένη μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όσο και αν πονάει αυτή η απώλεια, η αποτυχία είναι μέρος του αθλητισμού. Μας διδάσκει μαθήματα που μερικές φορές η νίκη δεν μπορεί. Τιμά ακόμα περισσότερο την επιτυχία και σε παρακινεί να επιστρέψεις πιο δυνατός.
Η ήττα πονάει και σήμερα, αλλά παραμένει και η περηφάνια. Περήφανη για την ομάδα μου, περήφανη για την πορεία μας και περήφανη για όσα πετύχαμε μαζί. Αυτό δεν είναι το τέλος της ιστορίας μας.
Δεν θα άλλαζα τίποτα. Το ταξίδι συνεχίζεται»
Μπράβο Fradi