Η Άλεξ Γκρίνγουντ, διεθνής ποδοσφαιρίστρια της Εθνικής Αγγλίας και της Μάντσεστερ Σίτι, μοιράστηκε πρόσφατα στο «High Performance Podcast» τη δύσκολη προσωπική της ιστορία με τις διατροφικές διαταραχές. Μέσα από τα λόγια της, αποκαλύπτεται όχι μόνο η πίεση και οι προκλήσεις του υψηλού επιπέδου, αλλά και η σημασία της ψυχικής υγείας και της οικογενειακής υποστήριξης.
Η σχέση της με το σώμα της ήταν πάντα περίπλοκη, ειδικά στην εφηβεία
«Στα 14-15, καθώς γίνεσαι γυναίκα, το σώμα σου αρχίζει να αλλάζει και κοιτάζεσαι σε φωτογραφίες και σκέφτεσαι: “Έτσι φαίνομαι;” Και μετά αυτό επηρεάζει τις διατροφικές σου συνήθειες…», λέει αρχικά η ίδια.
Η πίεση να ανταγωνιστεί σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο την οδήγησε σε ακραίες συμπεριφορές διατροφής, προσπαθώντας να ελέγξει κάτι σε έναν κόσμο που αισθανόταν εκτός ελέγχου: «Έφτασα σε ένα ανθυγιεινό σημείο, έλεγα “δεν θα το φάω αυτό γιατί θα παχύνω” και ήμουν 15-16 χρονών. Ήταν πολύ ανθυγιεινό και δύσκολο να ξέρω τι είναι σωστό και τι λάθος. Με επέλεγαν για την εθνική ομάδα και τα μεγάλα τουρνουά, αλλά έβλαπτα το σώμα μου φροντίζοντας περισσότερο την εμφάνισή μου παρά την υγεία μου»
Η κατάσταση άρχισε να επηρεάζει και την απόδοσή της στο γήπεδο
«Έφτασα σε ένα σημείο όπου επηρέαζε πολλά περισσότερα από το ποδόσφαιρο… συνειδητοποίησα πως η απόδοσή μου στις προπονήσεις και στους αγώνες επηρεαζόταν πολύ επειδή δεν έτρωγα αρκετά και σωστά»
Η αφύπνιση ήρθε με την προειδοποίηση των γιατρών, πως αν συνέχιζε με αυτές τις συμπεριφορές, θα της απαγορευόταν να παίζει ποδόσφαιρο. Εκείνη ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση και αποφάσισε να πάρει δράση για την υγεία της. Η υποστήριξη της οικογένειάς της ήταν καθοριστική, πάντα εκεί για να την ενθαρρύνουν και να τη στηρίζουν, ακόμη και όταν η ίδια δυσκολευόταν να ζητήσει βοήθεια.
«Η αναγνώριση ότι χρειαζόμουν βοήθεια δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη» Μέσα από τη διαδικασία της αποκατάστασης, κατάλαβε ότι η ψυχική υγεία είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική για μια αθλήτρια και ότι η αποδοχή και η αναζήτηση βοήθειας δεν είναι σημάδια αδυναμίας αλλά δύναμης.