Ferrari: Ο τεχνικός συμβιβασμός που της κόστισε στο Ιντερλάγκος

• Η ισορροπία που χάθηκε στις στροφές
• Το στοίχημα με τις πιέσεις των ελαστικών

Η Scuderia Ferrari έφυγε από το Grand Prix στο Σάο Πάολο με μια εικόνα αισθητά χειρότερη από εκείνη που είχε παρουσιάσει μία εβδομάδα νωρίτερα στο Μεξικό. Η διαμόρφωση του Ιντερλάγκος ανέδειξε τις δυσκολίες της SF-26, αναγκάζοντας τους μηχανικούς της να αναζητήσουν έναν συμβιβασμό ανάμεσα στην ταχύτητα στις ευθείες και στην απόδοση στις στροφές.

Σύμφωνα με την τεχνική ανάλυση του Πάολο Φιλιζέτι, η ανάγκη περιορισμού της αεροδυναμικής αντίστασης οδήγησε τη Scuderia σε ρυθμίσεις σχετικά χαμηλής κάθετης δύναμης. Η επιλογή συνδεόταν με την υστέρηση της μονάδας ισχύος, όμως είχε σημαντικό κόστος στο απαιτητικό μεσαίο τμήμα της πίστας.

Η ισορροπία που χάθηκε στις στροφές

Το Ιντερλάγκος συνδυάζει ένα μεσαίο κομμάτι με διαδοχικές στροφές και ένα γρήγορο τελευταίο τμήμα, όπου η επιτάχυνση και η τελική ταχύτητα αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Για τη Ferrari, η αναζήτηση ταχύτητας στις ευθείες περιόρισε την αεροδυναμική υποστήριξη που θα χρειαζόταν στις αλλαγές κατεύθυνσης. Ο Φιλιζέτι περιγράφει ένα μονοθέσιο με υποστροφή και απότομες αντιδράσεις του πίσω μέρους. Αυτός ο συνδυασμός δυσκόλεψε τους οδηγούς και περιόρισε τη δυνατότητά τους να αξιοποιήσουν τα χαρακτηριστικά του πλαισίου.

Η διαφορά από το Μεξικό ήταν ουσιαστική. Εκεί, ο αραιότερος αέρας περιόριζε την επίδραση της αεροδυναμικής αντίστασης, ενώ το μεγάλο υψόμετρο δημιουργούσε διαφορετικές συνθήκες λειτουργίας για τη μονάδα ισχύος. Κατά την ίδια ανάλυση, η τουρμπίνα μικρότερης διαμέτρου της Ferrari συνέβαλε στον περιορισμό της υστέρησης απόκρισης του turbo σε εκείνο το περιβάλλον. Στη Βραζιλία, τα πλεονεκτήματα που είχαν αναδειχθεί στο Μεξικό δεν επαρκούσαν. Μια ισχυρότερη μονάδα ισχύος θα επέτρεπε, σύμφωνα με τον αναλυτή, μεγαλύτερη ελευθερία επιλογής αεροδυναμικών ρυθμίσεων και περισσότερη κάθετη δύναμη για το μεσαίο τμήμα της πίστας.

Το στοίχημα με τις πιέσεις των ελαστικών

Η βροχή πρόσθεσε ακόμη μία δυσκολία, επιβάλλοντας τη χρήση ενδιάμεσων ελαστικών. Οι χαμηλές θερμοκρασίες περιόρισαν παράλληλα το εύρος στο οποίο τα ελαστικά μπορούσαν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά. Στην ανάλυση αναφέρεται ότι η Ferrari επέλεξε αυξημένες πιέσεις στο πρώτο σετ ελαστικών του αγώνα, επιδιώκοντας να τα φέρει ταχύτερα στην κατάλληλη θερμοκρασία. Η επιλογή, ωστόσο, επιβάρυνε στη συνέχεια τη συμπεριφορά τους.

Η υψηλότερη πίεση περιόρισε την επιφάνεια επαφής με την άσφαλτο, με την ολίσθηση να αυξάνει τη θερμοκρασία του πέλματος και να επιταχύνει τη φθορά. Στην πίστα υπήρχε ήδη περιορισμένη πρόσφυση, με τα μονοθέσια να γλιστρούν πλευρικά και τους πίσω τροχούς να δυσκολεύονται να μεταφέρουν αποτελεσματικά την ισχύ στο οδόστρωμα. Οι μικρότερες γωνίες των πτερύγων και το αυξημένο ύψος από το έδαφος σε σχέση με τις ρυθμίσεις για στεγνή πίστα επιβάρυναν περαιτέρω τη διαχείριση των ελαστικών. Η σταδιακή μείωση του βάρους, καθώς καταναλωνόταν το καύσιμο, δεν αρκούσε για να αντισταθμίσει τη φθορά.

Παρακολουθήστε την εκπομπή Pole Position by Allwyn του Gazzetta, με τους Κώστα Παστρίμα, Στάθη Κοκκορόγιαννη και Δήμητρα Ηρειώτη να κάνουν την ανάλυση του GP Βραζιλίας.