Ανάσταση στο τιμόνι: Πώς να μη γίνει η λαμπάδα... εφιάλτης

• Το κυνήγι του πάρκινγκ
• Το Grand Prix της μαγειρίτσας

Το βράδυ της Ανάστασης οι δρόμοι γεμίζουν με οδηγούς που έχουν έναν πολύ συγκεκριμένο και δύσκολο στόχο: να μεταφέρουν το Άγιο Φως στο σπίτι, διατηρώντας τη φλόγα αναμμένη και το σαλόνι του αυτοκινήτου καθαρό. Για όσους διαθέτουν επενδύσεις από δέρμα ή Alcantara, η εικόνα του κεριού που στάζει είναι ο απόλυτος εφιάλτης. Η προσπάθεια να οδηγείς με το ένα χέρι ενώ το άλλο προστατεύει τη λαμπάδα δεν είναι μόνο δύσκολη, αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνη για την οδική ασφάλεια.

Η πιο πρακτική λύση είναι η χρήση ενός φαναριού ή ενός απλού πλαστικού ποτηριού στη βάση της λαμπάδας, όμως ακόμα και τότε, οι απότομες κινήσεις μπορούν να κάνουν τη ζημιά. Αν τελικά το κερί καταλήξει στην ταπετσαρία, μην προσπαθήσετε να το καθαρίσετε όσο είναι ζεστό. Αφήστε το να κρυώσει τελείως (ή χρησιμοποιήστε ένα παγάκι για να σκληρύνει) και στη συνέχεια αφαιρέστε το προσεκτικά με μια πλαστική κάρτα, αποφεύγοντας τα χημικά που μπορεί να αλλοιώσουν το χρώμα του καθίσματος.

Το κυνήγι του πάρκινγκ

Η προσέλευση στην εκκλησία το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου θυμίζει συχνά την κίνηση στο κέντρο της Αθήνας σε ώρα αιχμής. Η ανάγκη να βρεθεί μια θέση στάθμευσης κοντά στον ναό οδηγεί πολλούς σε βιαστικές και συχνά παράνομες κινήσεις. Το παρκάρισμα πάνω σε πεζοδρόμια, μπροστά από ράμπες αναπήρων ή σε γωνίες που εμποδίζουν τη διέλευση μεγαλύτερων οχημάτων, δεν είναι μόνο αντικοινωνικό αλλά και ριψοκίνδυνο, καθώς η κίνηση των πεζών (ειδικά παιδιών με λαμπάδες) είναι αυξημένη.

Είναι προτιμότερο να παρκάρετε δύο τετράγωνα πιο μακριά, εξασφαλίζοντας ότι το αυτοκίνητο είναι σε ασφαλές σημείο και δεν εμποδίζει. Επίσης, φροντίστε να μην αφήνετε ορατά αντικείμενα αξίας στο εσωτερικό, καθώς η πολυκοσμία της βραδιάς μπορεί να γίνει κάλυψη για επιτήδειους. Μια μικρή πεζοπορία μέχρι την εκκλησία είναι η καλύτερη προθέρμανση για το τραπέζι που θα ακολουθήσει και σας απαλλάσσει από το άγχος της κλήσης ή του γερανού.

Το Grand Prix της μαγειρίτσας

Μόλις ακουστεί το «Χριστός Ανέστη», ξεκινά παραδοσιακά ένας άτυπος αγώνας ταχύτητας. Εκατοντάδες οδηγοί επιδίδονται σε ένα «Grand Prix» προς το σπίτι, με την προσμονή της μαγειρίτσας να θολώνει συχνά την κρίση τους. Η βιασύνη αυτή, σε συνδυασμό με την περιορισμένη ορατότητα της νύχτας και την πιθανή κόπωση από τη νηστεία, αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο ατυχημάτων μέσα στον αστικό ιστό.

Το πιο σημαντικό είναι να θυμόμαστε ότι η επιστροφή στο σπίτι πρέπει να γίνει με ψυχραιμία. Οι δρόμοι εκείνη την ώρα κρύβουν κινδύνους, καθώς πολλοί οδηγοί μπορεί να έχουν καταναλώσει ήδη το πρώτο ποτήρι κρασί ή να είναι αφηρημένοι από τη γιορτινή ατμόσφαιρα. Μια καθυστέρηση πέντε λεπτών δεν θα αλλάξει τη γεύση του δείπνου, αλλά η προσεκτική οδήγηση θα εξασφαλίσει ότι το Πάσχα θα ξεκινήσει με χαμόγελα και όχι σε κάποιο τμήμα τροχαίας ή, ακόμα χειρότερα, σε κάποιο νοσοκομείο.