Ρίκι Ρούμπιο: Καλώς ήρθες πίσω από τα πολύ σκοτεινά μέρη!

• «Never too high, never too low»
• Τα σκοτεινά μονοπάτια

Ακριβώς είκοσι χρόνια μετά από το σημείο από όπου ξεκίνησαν όλα, ο Ρίκι Ρούμπιο επέστρεψε στον τόπο του... εγκλήματος. Στην έδρα της Γρανάδα, εκεί που πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε επαγγελματικό επίπεδο σε ηλικία μόλις 14 ετών, 11 μηνών και 24 ημερών για να αναδειχθεί έτσι ως ο νεότερος παίκτης που έχει αγωνιστεί ποτέ στην ιστορία της διοργάνωσης.

Την Κυριακή 5 Οκτωβρίου η ιστορία επαναλήφθηκε με τον Ρούμπιο πιο ώριμο, με το πρόσωπο γεμάτο γένια κι ένα σώμα με τατουάζ, να φορά την ίδια φανέλα προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερες συγκινήσεις. Τόσο ίδιος μα και τόσο διαφορετικός, έχει να διηγηθεί πολλές ιστορίες που μεσολάβησαν, που τον πόνεσαν μέσα σε αυτά τα 20 χρόνια, όμως τον έκαναν τον άνθρωπο και τον παίκτη που είναι σήμερα.

• Ρούμπιο: «Δεν ήθελα να συνεχίσω, όχι την καριέρα μου, τη ζωή μου... »

Τα σκαμπανευάσματα στην ψυχολογία του ήταν πολλά κι αυτά διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό και την πορεία του στο μπάσκετ. Πέρασαν σχεδόν 15 μήνες που όλοι πίστευαν πως ο Ρίκι θα αποσυρθεί, καθώς ο ίδιος είχε δηλώσει πως δεν μπορεί να απολαύσει με το ίδιο τρόπο το παιχνίδι, όμως επέστρεψε πιο δυνατός για να αγωνιστεί με τη φανέλα της ομάδας που τον ανέδειξε, εκείνη της Μπανταλόνα. Μάλιστα η επιστροφή του έγινε στην έδρα της Γρανάδα για την πρώτη αγωνιστική της Liga ACB, όπως είχε γίνει και τότε, στις 5 Οκτωβρίου του 2005.

💥 Ricky Rubio nos ha vuelto a mostrar su magia

1⃣8⃣ puntos, 4⃣ asistencias y 3⃣0⃣ de valoración en su vuelta.

El baloncesto vuelve a sonreír con @rickyrubio9 ❤️#LigaEndesa | @Penya1930 pic.twitter.com/2Oo1f6AQvN

— Liga Endesa (@ACBCOM) October 5, 2025

«Never too high, never too low»

«Σαν να μπαίνουμε σε χρονομηχανή και να γυρνάμε πίσω, αλλά με πολύ περισσότερη εμπειρία. Η Γρανάδα είναι ένα ξεχωριστό μέρος για μένα. Νομίζω πως η ACB το έκανε επίτηδες», είπε ο Ρούμπιο για το εναρκτήριο ματς της φετινής σεζόν στο ισπανικό πρωτάθλημα. Ο ίδιος πρωταγωνίστησε στην εκτός έδρα νίκη της ομάδας του με 75-87 ολοκληρώνοντας την αναμέτρηση με 18 πόντους, 3 ριμπάουντ και 4 ασίστ. Τότε, στο ντεμπούτο του μέσα σε πέντε μόλις λεπτά που αγωνίστηκε είχε ανταποκριθεί σκοράροντας δύο πόντους, μοιράζοντας μία ασίστ, κάνοντας δύο κλεψίματα, ένα λάθος και κερδίζοντας τρία φάουλ στη νίκη με 72-82 της ομάδας του. Το μέλλον φαινόταν πολλά υποσχόμενο και ήταν.

Σχεδόν ίδιο σκορ μία συννεφιασμένη μέρα του Οκτώβρη, την πέμπτη του μηνός, με είκοσι χρόνια διαφορά, όμως η σημασία είναι ίδια και ίσως τώρα η παρουσία του Ρίκι Ρούμπιο να έχει μεγαλύτερη βαρύτητα, καθώς η επιστροφή του στα παρκέ διαφέρει από την προηγούμενη φορά. Ο ίδιος εξηγεί τι άλλαξε: «Δεν ήταν απλώς να παίξω μπάσκετ. Έπρεπε να υπάρχει ένας λόγος, ένα νόημα, να αφήσω κάτι πίσω μου, κι αυτός ο τόπος ήταν ο ιδανικός για να το κάνω. Σε σχέση με όταν επέστρεψα πριν από ενάμιση χρόνο, τώρα ήμουν πραγματικά ήρεμος. Ήταν μια απόφαση στην οποία δεν έπαιξε ρόλο το "εγώ", αλλά ο άνθρωπος».

... never too high, never too low pic.twitter.com/LiTT34MDEU

— Ricky Rubio (@rickyrubio9) April 15, 2019

Τα σκοτεινά μονοπάτια

Το μότο που τον συντροφεύει στην ζωή είναι το «never too high, never too low», δηλαδή «ποτέ πολύ ψηλά, ποτέ πολύ χαμηλά» και ο Ρούμπιο το πρεσβεύει στο 100%, καθώς πλέον δεν θέτει πια στόχους, αλλά ο μοναδικός που έχει είναι να ξαναερωτευτεί το μπάσκετ. Παρά τα επιτεύγματά του και την επιστροφή του στο παρκέ, ο Ρίκι δεν θεωρεί τον εαυτό του πρότυπο υπέρβασης. «Πολλοί άνθρωποι έχουν περάσει πολύ χειρότερα από μένα», πιστεύει, αν και ελπίζει η δική του περίπτωση να βοηθήσει όσους βρίσκονται σε σκοτάδι.

Εκείνος εξάλλου ξέρει τα σκοτάδια καλύτερα από τον καθένα και δεν φοβάται να τα μοιραστεί έχοντας δώσει ουκ ολίγες φορές προτεραιότητα στην ψυχική του υγεία αφήνοντας το μπάσκετ να περάσει σε δεύτερη μοίρα, ακόμα κι αν ήταν η καψούρα του. Το τέρας της κατάθλιψης του χτύπησε την πόρτα από νωρίς.

Η μητέρα του, Τόνι Βίβες, διαγνώστηκε με καρκίνο στους πνεύμονες το 2012. Ο Ρούμπιο την έβλεπε σαν σούπερ ηρωΐδα και πίστευε κι ήλπιζε πως θα βγει αλώβητη από αυτή τη «μάχη». Το… θηρίο νικήθηκε προσωρινά, αλλά δυστυχώς επέστρεψε σε ακόμη πιο επιθετική μορφή στερώντας από τον 26χρονο τότε Ισπανό την αγαπημένη του μητέρα. Ο Ρούμπιο ένιωθε πως είχε χάσει το νόημα στην ζωή του και δεν ήταν λίγες οι φορές που προσπαθούσε να επικοινωνήσει μαζί της στέλνοντάς της ένα μήνυμα στο κινητό ακόμα κι αν ήξερε μέσα του πως δεν θα λάβει απάντηση ποτέ. Χιλιάδες στιγμές πόνου, όμως εκείνος τις μετέτρεψε σε δύναμη.

… my mom was a hero to me. Dealing with cancer, there's good days and not so good. But what it stood up the most, was how hard she wanted to beat it and how much love she had for living.@PlayersTribune @AmericanCancer @AmgenOncology #AmgenSponsored #LCAM pic.twitter.com/m1jtq5MIdw

— Ricky Rubio (@rickyrubio9) November 20, 2021

Το πιο σπουδαίο επίτευγμά του μάλλον ήταν εξωαγωνιστικό. Δημιούργησε ένα ίδρυμα για να βοηθήσει όσους παλεύουν με τον καρκίνο και τους ανθρώπους που τους στηρίζουν. Θέλησε με αυτόν τον τρόπο να αφήσει το δικό του θετικό στίγμα στην κοινωνία στο όνομα της μητέρας του.

Never too high, never too low, λοιπόν, με τη νοοτροπία αυτή σε συνδυασμό με τον δεκάλεπτο διαλογισμό του κάθε πρωί του έχουν δώσει δύναμη να αντιμετωπίζει όλες τις δυσκολίες. Το επαγγελματικό του ταξίδι έκανε έναν τέλειο σχεδόν κύκλο με τον Ρούμπιο να επιστρέφει εκεί που όλα ξεκίνησαν, γιατί μερικές φορές η ζωή παίζει τα καλύτερα παιχνίδια.