Χάρισμά σας τα λεφτά κι όλη η γ....... ύλη

Και το ερώτημα που αυτόματα, σχεδόν μοιραία, τίθεται δεν είναι «γιατί γελάμε;», αλλά «γιατί πάψαμε να γελάμε;»…

Η απάντηση το ίδιο αυθόρμητη, κοινή για όλους, απογοητευτική και δυσάρεστη: «Γιατί τα χάσαμε όλα. Γιατί η κόλαση γαμώτο είν’ η πατρίδα μας», όπως έλεγε προφητικά κάποιος ποιητής. Πράγματι. Ιδανικά και αξίες θυσιάστηκαν στο βωμό του επαίσχυντου αμοραλισμού των τοκογλύφων. Φαλιμέντο καθολικό που κανείς Κινέζος, Ρώσος ή Άραβας σωτήρας δεν μπορεί να σταματήσει, κανένα ξένο επενδυτικό fund δε δύναται να αναχαιτίσει, κανένα στημένοsuccess story της πλάκας δεν τολμά στα μάτια να αντικρίσει.

Το ήδη κλονισμένο, από τους πολέμους, τη χούντα, την Πασοκάρα και τις άθλιες μεταπολιτευτικές βαγαποντιές της, ταλαίπωρο ελληνικό DNA, δέχθηκε μαζικότατο, οργανωμένο κι ολοκληρωτικό πογκρόμ από τους ίδιους μεταλλαξιογόνους πολιτικάντηδες, που ενώ γέννησαν και διέσπειραν με ρυθμούς επιδημίας τη νόσο, τώρα αυτοπροσδιορίζονται θεραπευτές της…

Πήγε περίπατο η περηφάνια, μας άφησε χρόνους η αυτοεκτίμηση, έγινε ανέκδοτο η καθαρότητα. Αυτό μωρέ που λέγανε φουσκώνοντας τα στήθια τους οι πατεράδες κι οι παππούδες μας: «Για ένα κούτελο καθαρό ζούμε». Και τώρα το κούτελο βρώμισε, λερώθηκε, πνίγηκε μες τα σκατά και τη μπίχλα της χρεοκοπίας τους. Το κεφάλι χαμήλωσε και το γέλιο τελείωσε.

Και πώς να γελάσεις όταν λυτοί και δεμένοι φωστήρες στο όνομα της σωτηρίας της πατρίδος,βάλθηκαν να βγάλουν «εκτός νόμου» όχι τη Χρυσή Αυγή, μα τα παιδιά σου, την έγκυο γυναίκα σου, την καρκινοπαθή μητέρα σου, τον ανάπηρο κακόμοιρο πατέρα σου, τη χαρά και τη λύπη σου, τα όνειρα, την φαντασία, την καύλα σου για ζωή και δημιουργία, την ονείρωξή σου;

Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr