S.O.S. (Save Our Semester)

Όλοι γνωρίζουμε ότι εδώ και δύο μήνες το ΕΚΠΑ (Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών) είναι καταδικασμένο σε πλήρη εκπαιδευτική και ερευνητική αεργία από καθυστερημένες χρονικά και λανθασμένες επί της ουσίας επιλογές του υπουργείου Παιδείας, καιροσκοπικών αντιδράσεων της ηγεσίας των Πρυτανικών Αρχών και κραυγαλέων μικροπολιτικών συμφερόντων μιας μικρής ομάδας ΔΕΠ που κινδυνολογεί ασύστολα, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά, κηρύσσοντας απεργίες συμπαράστασης προς τους διοικητικούς υπαλλήλους εκ του ασφαλούς.

Εδώ πρέπει να προσθέσουμε και την ευθύνη της απουσίας από το σκηνικό της πλειοψηφίας διδασκόντων και διδασκομένων. Δεν αντέχω στον πειρασμό να θυμίσω ότι το 1978 κάναμε, το τότε ΕΔΠ, απεργία 100 ημέρες διεκδικώντας ένα νέο νόμο για τα Πανεπιστήμια χωρίς να εμποδίζουμε κανένα μέλος του Πανεπιστημίου να έχει πρόσβαση στο χώρο εργασίας του καιχωρίς να πληρωνόμαστε.

Σήμερα το διακύβευμα της όλης ιστορίας είναι η διαθεσιμότητα αριθμού διοικητικών υπαλλήλων. Καθόλου μικρό θέμα γι αυτόν τον κλάδο των εργαζομένων και πλήρως κατανοητή η αντίδραση από μέρους τους. Μόνο που η αγωνία τους θα ήταν πολύ μικρότερη και οι αντιδράσεις τους όχι τόσο ακραίες αν το θέμα αντιμετωπίζονταν με υπευθυνότητα και ευαισθησία από τους αρμόδιους παράγοντες (υπουργείο-πρύτανης).

Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr