«Οταν δεν φταίει κανείς… φταίνε όλοι»

Οι 80 «κηπουροί» της ΕΡΤ, που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα μετά το κλείσιμο του ραδιοτηλεπτικού σταθμού, δε φάνηκαν να εκπλήσουν πολλούς, μιας και όλοι γνωρίζουμε πάνω-κάτω τι συμβαίνει με τους διορισμούς και τα ρουσφέτια στον δημόσιο τομέα.

Έχει, όμως, τελικά σημασία αν αυτός που καταχράστηκε το δημόσιο χρήμα είναι απλός φαρμακοποιός, δικηγόρος, δημόσιος υπάλληλος, επιχειρηματίας ή πολιτικός; Ουσιαστικά, μιλάμε για την ίδια ηθική, την ίδια λαμογιά, την ίδια «αρρωστημένη» νοοτροπία, που διαιωνίζεται από γενιά σε γενιά σαν «κληρονομικά μεταδιδόμενη ασθένεια»… Και φτάνουμε, λοιπόν, στο κρίσιμο ερώτημα: αθώοι πολίτες ή συνένοχοι σε ένα διεφθαρμένο κράτος δεκαετιών; Ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή…

Η αλήθεια ειναι ότι ο Έλληνας δεν φημιζόταν ποτέ για τις κρίσεις αυτογνωσίας του, ούτε φυσικά για την ψύχραιμη κρίση του γύρω από την πολιτική ζωή της χώρας. Αν μελετήσουμε τη σύνγχρονη ιστορία μας, θα δούμε πως αν κάτι μας χαρακτηρίζει ως λαό, είναι η τάση προς τη διχόνοια και την αχαριστία.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr