Solo Date: Γιατί μας «κριντζάρει» η ιδέα του να βγούμε έξω μόνοι μας και πώς να το ξεπεράσουμε
Υπάρχει μια περίεργη αμηχανία στο να πεις “θα πάω μόν@ μου για καφέ”. Όχι επειδή δεν θέλεις, αλλά επειδή κάπως νιώθεις ότι δεν πρέπει. Ότι κάτι λείπει, ότι οι άλλοι θα σε κοιτάξουν, ότι πρέπει να εξηγήσεις γιατί δεν έχεις παρέα. Και κάπως έτσι, καταλήγεις να παίρνεις κάποιον τηλέφωνο, να χαζεύεις στο κινητό ή να αναβάλλεις τελείως την έξοδο.
Αν το σκεφτείς, δεν φοβόμαστε τόσο την ίδια τη μοναξιά, όσο το πώς φαίνεται προς τα έξω. Ένα άδειο κάθισμα απέναντί σου σε μια καφετέρια μπορεί να μοιάζει, στο μυαλό μας, σαν απόδειξη ότι δεν έχουμε παρέα. Και αυτό, σε μια κοινωνία που έχει μάθει να μετρά την κοινωνικότητα ως αξία, μοιάζει σχεδόν απειλητικό.
Διαβάστε την συνέχεια στο jenny.gr