Το «χαμένο» επεισόδιο των Simpsons: Γιατί αφαιρέθηκε 27 χρόνια μετά την προβολή του (vid)
Το επεισόδιο με τίτλο «Ο Παραληρηματικός Μπαμπάς» ("Stark Raving Dad") προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1991, ως εναρκτήριο της τρίτης σεζόν. Σε αυτό, ο Χόμερ Σίμπσον καταλήγει σε ψυχιατρική κλινική, όπου μοιράζεται το δωμάτιό του με έναν μυστηριώδη άνδρα που ισχυρίζεται πως είναι ο Μάικλ Τζάκσον. Παρότι αρχικά οι τίτλοι ανέφεραν το όνομα «John Jay Smith» ως ηθοποιό φωνής, επιβεβαιώθηκε αργότερα ότι επρόκειτο πράγματι για τον ίδιο τον Βασιλιά της Ποπ.
Ο Τζάκσον, μεγάλος θαυμαστής της σειράς, είχε επικοινωνήσει προσωπικά με τον δημιουργό των Simpsons, Ματ Γκρέινινγκ, ζητώντας να συμμετάσχει σε ένα επεισόδιο. Η εμφάνισή του θεωρήθηκε τότε σπουδαίο γεγονός για τη σειρά.
O λόγος που αφαιρέθηκε
Ωστόσο, το 2019 – και στον απόηχο του αμφιλεγόμενου ντοκιμαντέρ «Leaving Neverland» – το συγκεκριμένο επεισόδιο αποσύρθηκε από τις πλατφόρμες streaming και τις επαναλήψεις. Στο ντοκιμαντέρ, δύο άνδρες κατήγγειλαν δημόσια ότι είχαν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης από τον Τζάκσον όταν ήταν ανήλικοι. Οι αποκαλύψεις προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις διεθνώς, παρά τις επανειλημμένες διαψεύσεις από την οικογένεια του τραγουδιστή.
Η παραγωγή της σειράς έλαβε τότε την απόφαση να αφαιρέσει το επεισόδιο από την επίσημη βιβλιοθήκη της. «Αυτό μοιάζει με το μόνο ηθικά αποδεκτό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε», είχε δηλώσει ο εκτελεστικός παραγωγός Τζέιμς Λ. Μπρουκς, σχολιάζοντας τη διαγραφή.
Η υπόθεση αναμένεται να επανέλθει στη δημοσιότητα το επόμενο διάστημα, καθώς τα δύο φερόμενα ως θύματα πρόκειται να καταθέσουν σε δικαστήριο μέσα στο 2025. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη η παραγωγή βιογραφικής ταινίας για τη ζωή του Μάικλ Τζάκσον, με προγραμματισμένη κυκλοφορία το 2026.
Η ιστορία του επεισοδίου και η μετέπειτα εξαφάνισή του αναδεικνύουν τη δυσκολία διαχείρισης πολιτιστικών έργων που συνδέονται με πρόσωπα των οποίων η δημόσια εικόνα έχει πληγεί ανεπανόρθωτα. Για τους Simpsons, μια σειρά που συχνά καθρεφτίζει την κοινωνία με σατιρικό τρόπο, η απόφαση αυτή παραμένει σημείο αναφοράς για το πώς αντιμετωπίζεται η ηθική λογοκρισία στη σύγχρονη εποχή.
