Νίκος Παπαναστασίου: Ο κατάλληλος άνθρωπος
Ο ηθοποιός που έγινε «cult» πριν καν ανακαλυφθεί ο εν λόγω όρος! Αν φέρετε στο μυαλό σας την εικόνα του, τα λόγια, τη συμπεριφορά του μπροστά από την κάμερα, θα καταλάβετε γιατί προηγήθηκε της εποχής του. Η παρουσία του στην κωμωδία διακριτική και έντονη ταυτόχρονα. Την εποχή που η εξωστρέφεια μπερδευόταν με τη σχεδόν ανεξέλεγκτη δημιουργική έκφραση, αυτός ενσάρκωσε τρεις αξέχαστους ρόλους που μπήκαν στο πάνθεο της ελληνικής cult, ποπ, κουλτούρας: «Παπασούζας», «Αγκαλίτσας», «Λαλάκης ο εισαγόμενος». Όλα όσα ήθελε να προσφέρει η ελληνική κινηματογραφική βιοτεχνία τα είχε ο Νίκος Παπαναστασίου. Άνεση, σαρκασμό, τρέλα και αντίδραση στον καθωσπρεπισμό της εποχής. Για όσους μεγαλώσαμε στα 80’s, οι παραπάνω χαρακτήρες έγιναν έναν με τη διασκέδαση εκείνης της περιόδου και με τον τρόπο αυτή ήθελε να περάσει στα μεγάλα πλήθη. Για τους νεότερους, μπορεί αυτοί οι τύποι να φαίνονται εξωπραγματικοί, σχεδόν γραφικοί, όμως σίγουρα είναι αξιολάτρευτοι και γι’ αυτούς. Να πώς φτιάχνεται και αγαπιέται το «cult». Ο Νίκος Παπαναστασίου δεν χρειαζόταν να εκμεταλλευτεί σωματικά χαρακτηριστικά, να καταφύγει σε εκφραστικές υπερβολές και άσκοπες κινήσεις. Η καταναλωτική μανία, η επίμονη υποκρισία και ο διαχρονικός καιροσκοπισμός, ήταν τα στοιχεία που «ζητούσαν» τέτοιους φανταστικούς χαρακτήρες. Ο Νίκος Παπαναστασίου ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος την κατάλληλη στιγμή. Πάντα ήταν!
Αξέχαστοι χαρακτήρες
Όταν κάτι θες να το βλέπεις ξανά και ξανά σημαίνει ότι δεν σε νοιάζει τι λέει ο κόσμος και οι «λογικές εξηγήσεις». Ε, από την ανέμελη, ανεύθυνη και ανώριμη δεκαετία των 80’s, οι ταινίες του Νίκου Παπαναστασίου παίζουν ξανά και ξανά στην ιδιωτική οθόνη του γράφοντος. Και εντάξει, μπορεί το υποκειμενικό να μην σας αφορά, όμως το αντικειμενικό δεν μπορείτε να το αγνοήσετε. Και ποιο είναι αυτό; Με τις ταινίες αυτού του τύπου περνάγαμε, περνάμε, καλά. Οι παλαιότεροι θα καταλάβουν και οι νεότεροι που θα βρουν το υλικό στη γνωστή πλατφόρμα θα νιώσουν τι σημαίνει αβίαστο γέλιο, ωραία τρέλα και άξια κερδισμένη συμπάθεια.
Οι τρεις χαρακτήρες που αναφέραμε στην αρχή του κειμένου έχουν κάτι το άμεσα αντιληπτό και απόλυτα οικείο. Η ανατροπή, η υπερβολή χωρίς προσβολή και το πηγαίο χιούμορ δίνονται γενναιόδωρα και με την αλήθεια που επιτάσσει η εποχή εκείνων των ταινιών. Η ικανότητα του Νίκου Παπαναστασίου ήταν ότι έκανε αυτούς τους ήρωες μοναδικούς και διαχρονικούς. Πώς; Μέσα από τη γεμάτη ενέργεια εξωστρέφεια αυτών των τύπων, ο ηθοποιός αναδείκνυε την αλήθεια που κουβαλούσαν. Και ναι, η ανάλαφρη, σατιρική, πλευρά υπερίσχυε. Μολαταύτα, η σοβαρότητα και η αναγνώριση που τους έδινε τους κράτησε για πάντα στο συλλογικό ασυνείδητο. Η φρασεολογία, η κίνηση, οι ατάκες του έμειναν για πάντα στην cult, ποπ, κουλτούρα.
Η στιγμή που άλλαξε τα πάντα
Ο Νίκος Παπαναστασίου σπούδασε στη δραματική σχολή του Μιχαηλίδη και το 1960 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο με την ταινία «Ερωτικά Παιχνίδια». Συμμετείχε σε αρκετές ταινίες της εποχής όπως «Ο λαγοπόδαρος», «Κορίτσια για φίλημα», «Άνθρωπος της καρπαζιάς», «Ο νάνος και οι εφτά χιονάτες», κ.α. Στη διάρκεια της χούντας φυλακίστηκε επειδή φώναξε συνθήματα, στην κηδεία του Γεώργιου Παπανδρέου, εναντίον του καθεστώτος. Βασανίστηκε. Έμεινε δυόμιση χρόνια στη φυλακή. Στα 80’s θα ξεχωρίσει με τους τρεις ρόλους που τον στιγμάτισαν, ενώ θα λάβει μέρος και σε τηλεοπτικά σίριαλ. Αξιόλογη η παρουσία του και στο θέατρο. Η ζωή του άλλαξε για πάντα το 2011 όταν η κόρη του αυτοκτόνησε! Πλέον ζει απομονωμένος.
*Αντλήθηκαν πληροφορίες από Λαλάκης ο Εισαγόμενος – Παφ και τάληρο!”. Η ταινία των 80΄ς με πρωταγωνιστή τον Νίκο Παπαναστασίου βασίστηκε στην καμπάνια κατά της ξενομανίας “Ο επιμένων ελληνικά... [Μηχανή του Χρόνου]
