Βιβλία για τις πασχαλινές διακοπές
- «Σταυροδρόμια» (Εκδόσεις Ψυχογιός)
- «Δέρμα» (Εκδόσεις Πόλις)
- «Utopia Avenue» (Εκδόσεις Μεταίχμιο)
- «Θεσσαλονίκη. Κωνσταντινούπολη. Ανατολή» (Εκδόσεις Άγρα)
- «Το τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη» (Εκδόσεις Ίκαρος)
Το φετινό Πάσχα είναι ευκαιρία για επιστροφή στην «κανονικότητα». Το αν θα γίνει με ασφάλεια είναι το ζητούμενο. Το σίγουρο είναι πως τα διόδια θα είναι ανοιχτά, οι βαλίτσες γεμάτες και οι αυλές, εκτός από αρώματα λουλουδιών, θα έχουν και πολύ κόσμο. Με λίγα λόγια, γιορτή ξανά. Λίγο πριν το γλέντι της Κυριακής και λίγο μετά την εξάντληση, το κενό καλύπτουν τα βιβλία. Το Gazzetta σας προτείνει πέντε τίτλους της πρόσφατης βιβλιοπαραγωγής που δεν θα σας απογοητεύσουν.
«Σταυροδρόμια» (Εκδόσεις Ψυχογιός)
Ο Τζόναθαν Φράνζεν αποκρυσταλλώνει τη συνέχεια του χρόνου και δεν σταματά να ανακαλύπτει την οικογένεια. Την αμερικάνικη, όμως με κάποιον τρόπο συνομιλεί με την παγκόσμια. Εδώ, μας μεταφέρει στα 70’s και στις κρίσιμες, κομβικές, αποφάσεις που πρέπει να πάρουν τα μέλη μιας οικογένειας μεσοαστών. Ο Φράνζεν διαθέτει μοναδική, διεισδυτική, κοινωνική ματιά. Τα άγχη που κρύβονται πίσω από «πρέπει» και σεβασμό που επιβάλλεται, οι σκληρές αλήθειες που ψάχνουν μια ρωγμή για να εκφραστούν, όλα εδώ. Πολυπρόσωπο μυθιστόρημα, με πυκνή πλοκή, αλλά πεντακάθαρη αφήγηση. Ίσως το καλύτερο βιβλίο του βραβευμένου Φράνζεν μετά τις «Διορθώσεις». Τη μετάφραση και το επίμετρο υπογράφει ο Γιώργος Ίκαρος Μπαμπασάκης.
«Δέρμα» (Εκδόσεις Πόλις)
Όταν ο κόσμος στερήθηκε το «Facebook» για κάποιες ώρες, την επόμενη μέρα οι «nytimes» αναρωτήθηκαν «σε τι χρησιμεύουν τα social media;». Αν δεν ήξερες, αν ήσουν αμήχανος κι αν είχες μια απλή απάντηση, τότε θα έπρεπε να περιμένεις αυτό το βιβλίο. Τα διηγήματα της Βίβιαν Στεργίου περνάνε κάτω από το γαλάζιο, αρρωστημένα εκτυφλωτικό, φως των «έξυπνων» τηλεφώνων και αντέχουν το κάψιμο των φίλτρων. Το δέρμα είναι η μοναδική εικόνα, η μοναδική επιφάνεια εργασίας, ο μοναδικός ουρανός που κουβαλάμε. Η Στεργίου μιλά για τη γενιά των «Millennials» και το κάνει άμεσα και όμορφα. Το δεύτερο βιβλίο της την εδραιώνει ως μια πολύ καλή συγγραφέα.
«Utopia Avenue» (Εκδόσεις Μεταίχμιο)
Η μετάφραση του τίτλου είναι «Λεωφόρος Ουτοπίας». Θα μπορούσε να σταθεί και έτσι, όμως θα χανόταν το πνεύμα του βιβλίου, η οργιαστική μάτια του Ντεήβιντ Μίτσελ. Η πρώτη λέξη, το «Utopia», φέρνει στον νου μία έννοια, μία ποθητή κατάσταση: επανάσταση! Εδώ δεν πρόκειται για κοινωνική, πολιτική, αλλά για καλλιτεχνική. Βρισκόμαστε στα τέλη των 60’s, στο Λονδίνο, και στη ψυχεδελική του σκηνή εμφανίζεται μια νέα μπάντα. Ένας απίθανος συνδυασμός μιας φολκ τραγουδίστριας, ενός μπλουζ μπασίστα, ενός τζαζ ντράμερ και ενός ηλεκτρικού κιθαρίστα. Άγνωστοι και διαφορετικοί, η παρέα αυτή θα φτιάξει κάτι μαγικό που θα σας παρασύρει. Η μετάφραση ανήκει στη Μαρία Ξυλούρη.
«Θεσσαλονίκη. Κωνσταντινούπολη. Ανατολή» (Εκδόσεις Άγρα)
Ο Θωμάς Κοροβίνης ταξιδεύει στην πόλη που αγαπά, τη Θεσσαλονίκη. Ταξιδεύει σε αυτή που έμαθε να αγαπά, την Κωνσταντινούπολη. Και αφήνει το σώμα της αγάπης του στην Ανατολή, την περιοχή που όλα τα δέχεται και όλα τα αγαπά, τα λατρεύει, τα ταπεινώνει, τα μεγαλώνει και τα επιστρέφει αλλαγμένα, με την απαραίτητη γνώση και σοφία. Τα κείμενα του βιβλίου είναι τα προσωπικά εικονίσματα του συγγραφέα και δεν έχουν τίποτα το πλασματικό, μόνο την αδιαμεσολάβητη αλήθεια που προσφέρει η καρδιά και η ψυχή. Ο Κοροβίνης, για άλλη μια φορά, φτιάχνει εικόνες μαγικές και ονειρεμένες.
«Το τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη» (Εκδόσεις Ίκαρος)
Το όνομα του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς μπορεί να μη λέει πολλά στο αναγνωστικό κοινό, όμως μετά απ’ αυτό το βιβλίο θα λέει σχεδόν τα πάντα. Ο συγγραφέας δεν θα σας ταξιδέψει στη Ρώμη, θα σας κάνει να περπατήσετε στα σοκάκια, στις πλατείες, στις λεωφόρους της. Σε ένα σκηνικό που θυμίζει κάτι από τη «Γλυκιά Ζωή» του Φελίνι και κάτι από τη «Νύχτα» του Αντονιόνι, ο ήρωας του, ο Λεο Γκατζάρα, μας κάνει συνοδοιπόρους στον υπαρξιακό προβληματισμό του, στην παράδοση του στην κάψα του καλοκαιριού και στην δύσκολα κατακτημένη ελευθερία του. Η καλή μετάφραση ανήκει στη Δήμητρα Δοτση.
