Η Μαρία Αριστοτέλους, η πρωταθλήτρια του επί κοντώ από την Κύπρο, μιλούσε πάντα με ειλικρίνεια και θάρρος. Όταν διαγνώστηκε με καρκίνο, τον Οκτώβριο του 2023, δεν έκρυψε την αλήθεια. Αντίθετα, τη μοιράστηκε δημόσια, με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο. Όπως είχε πει, όταν είχε μιλήσει στο GWomen, η στιγμή της διάγνωσης της έφερε ανακούφιση γιατί σήμαινε ότι θα ξεκινούσε θεραπεία.
Αντιμετώπισε την ασθένεια με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και δύναμη. Χαρακτηριστικό ήταν το "γκάλοπ" που έκανε μέσα από τα social media ζητώντας από τους φίλους της να τη βοηθήσουν να επιλέξει περούκα κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας, θέλοντας να δείξει πως ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές μπορούσε να βρει μια αστεία πλευρά. Η ίδια ήθελε να σπάσει το ταμπού γύρω από τον καρκίνο και να δώσει κουράγιο σε όσους έδιναν τη δική τους μάχη.
Η αθλήτρια, σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Με αγάπη Χριστιάνα» τον Απρίλιο του 2025, είχε αναφερθεί στη διάγνωση με ραβδομυοσάρκωμα, έναν σπάνιο τύπο καρκίνου, και είχε αποκαλύψει όλες τις σκέψεις που είχαν περάσει από το μυαλό της:
«Στη ζωή μας πρέπει να αποδεχόμαστε αυτά που μας έρχονται, να τα χειριζόμαστε με αξιοπρέπεια. Υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να ελέγξουμε και να προβλέψουμε αλλά και κάποια άλλα που πρέπει να τα αποδεχθούμε και να προχωρήσουμε, για να έχουμε μια ζωή που τη θέλουμε. Πάντα έτσι σκεφτόμουν. Προφανώς κανένας δεν θέλει να συναντήσει στη ζωή του τον καρκίνο. Στη δική μου ήρθε όμως, τι να κάνουμε; Πρέπει να πορευτούμε με αυτό όσο καλύτερα μπορούμε», είχε δηλώσει η Κύπρια πρωταθλήτρια.
Η ίδια είχε μιλήσει και για την απόφασή της να δημοσιοποιήσει την ασθένειά της: «Όταν είχα κάνει την πρώτη ανάρτηση στο Instagram για τη διάγνωσή μου, δεν περίμενα αυτό που θα γινόταν. Αφού μπορεί να βοηθηθεί κόσμος μέσα από εμένα, είναι πάρα πολύ καλό. Τα social media και τα media γενικά είναι ένας τρόπος για να δει κανείς την πραγματικότητα, να μάθει ότι μία τέτοια διάγνωση ενός μεταστατικού καρκίνου δεν είναι το τέλος του κόσμου».
Παράλληλα, στάθηκε στις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι γύρω της, αλλά και στη σημασία της ψυχολογικής υποστήριξης: «Είναι πιο δύσκολο για τους ανθρώπους γύρω μας, ζορίζονται πιο πολύ. Εγώ το έμαθα μέσα από αυτή την ιστορία. Οι φίλοι, οι συγγενείς πολλές φορές νιώθουν ότι δεν μπορούν να σε βοηθήσουν. Στις πρώτες χημειοθεραπείες αρνιόμουν την ψυχολογική βοήθεια, νόμιζα ότι θα την στερήσω από κάποιον άλλο που την έχει περισσότερη ανάγκη. Μετά όμως κατάλαβα πόσο σημαντική είναι αυτή η βοήθεια και πόσο δεν είναι δεδομένη».
Τέλος, είχε μιλήσει για τη σπανιότητα της περίπτωσής της και την αβεβαιότητα που έπρεπε να διαχειριστεί: «Είναι δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα ξανάρθει μια μετάσταση, εφόσον είναι μεταστατικός ο καρκίνος. Δεν υπήρχε άλλη περίπτωση σαν τη δική μου στον κόσμο. Δεν ήταν κληρονομικό, δεν μπορούσα να το συγκρίνω με κάποιον άλλο. Σε μένα λειτούργησε θετικά, γιατί και να έψαχνα, δεν θα μπορούσα να βρω κάτι. Όταν βγήκαν καθαρές οι εξετάσεις, ξαφνιάστηκα. Έπρεπε να το διαχειριστώ, γιατί δεν ήξερα πού θα πάει μετά».
Στον αθλητισμό, η Αριστοτέλους είχε ξεχωρίσει στον κυπριακό αθλητισμό για την αγωνιστικότητά της. Φόρεσε το εθνόσημο της Κύπρου, κατέκτησε το χρυσό στο Βαλκανικό πρωτάθλημα το 2017 και βοήθησε αρκετές φορές την εθνική ομάδα της χώρας της να έχει καλά πλασαρίσματα σε διεθνείς διοργανώσεις. Είχε μάθει να παλεύει και να στέκεται όρθια, ανεξάρτητα από τις πιθανότητες.
Η ίδια πίστευε πως ο αθλητισμός δεν είναι απλώς μια εμπειρία, αλλά τρόπος ζωής. Είχε μάθει να προχωρά με το σκεπτικό «ένα βήμα τη φορά» και να αντιμετωπίζει το σώμα της όχι ως εχθρό αλλά ως σύμμαχο. Αυτό το πνεύμα μετέφερε και στη μάχη της με τον καρκίνο.
Με το θάρρος και την αισιοδοξία της, η Μαρία Αριστοτέλους άφησε πίσω της ένα μήνυμα που ήθελε να φτάσει σε όλους: να δίνουμε στα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν τον αθλητισμό, γιατί μέσα από αυτόν μαθαίνουμε να ξεπερνάμε τα όριά μας και να ονειρευόμαστε, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν εναντίον μας.
Κι εκείνη δεν σταμάτησε ποτέ να ονειρεύεται.