Πριν από έναν χρόνο, η Κλόι Κέλι σκεφτόταν σοβαρά να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Όχι επειδή δεν άντεχε την πίεση, ούτε γιατί της έλειπε το ταλέντο ή η πίστη στον εαυτό της. Αλλά γιατί είχε χάσει το πιο βασικό: τον έλεγχο της καριέρας της.
Στα 26 της, εγκλωβισμένη στη Μάντσεστερ Σίτι, χωρίς χρόνο συμμετοχής, χωρίς ξεκάθαρο ρόλο και με την εθνική Αγγλίας να πλησιάζει τις μεγάλες διοργανώσεις, η Κέλι έφτασε στο σημείο να αναρωτηθεί αν άξιζε να συνεχίσει. Ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιρίστρια από τα 18 της, αλλά η μητέρα της είχε αρχίσει να ανησυχεί. Ήθελε απεγνωσμένα η κόρη της να είναι ξανά ευτυχισμένη.
«Θυμάμαι τη μαμά μου να έρχεται να με δει και κανονικά θα έπρεπε να φύγει και να πάει σπίτι, αλλά δεν έφυγε, γιατί ανησυχούσε τόσο πολύ», θυμάται η Κέλι.
Λιγότερο από έναν χρόνο μετά, η ίδια γυναίκα είναι το φαβορί για το BBC Sports Personality of the Year, πρωταθλήτρια Ευρώπης με την Άρσεναλ, ηρωίδα της Αγγλίας σε τελικό Euro και μέλος της FIFPro World 11. Το 2025 μετατράπηκε σε χρονιά λύτρωσης.
«Ναι, ήταν η καλύτερη χρονιά της καριέρας μου. Όχι επειδή όλα πήγαν τέλεια, αλλά επειδή επέστρεψα», λέει στη Gurdian.
Θεωρεί ότι οι γυναίκες ποδοσφαιρίστριες κρίνονται με πιο αυστηρά μέτρα; Η ίδια παραδέχεται ότι δεν είναι σίγουρη και ότι πολλοί άνδρες παίκτες επίσης δέχονται σκληρή κριτική και σχόλια. Ωστόσο, οι πιέσεις είναι κάπως διαφορετικές: «Ως γυναίκες παίκτριες, προσπαθούμε να είμαστε οι καλύτερες, να εμπνέουμε νεαρά κορίτσια, να δίνουμε κίνητρο σε γυναίκες να δοκιμάσουν κάτι που αγαπούν και στο οποίο μπορούν να διαπρέψουν».
Η διαφορά, είναι ότι σπάνια γίνονται σχόλια για την εμφάνιση των ανδρών παικτών: «Αν κάποιος θέλει να κρίνει αν είμαι καλή ή κακή στο ποδόσφαιρο, εντάξει. Είναι η γνώμη του», εξηγεί. Όμως πρέπει να ακούει καθημερινά και τις γνώμες του προσωπικού. «Αν σχολιάζεις εμένα ως άνθρωπο, είναι κάτι διαφορετικό, αλλά εγώ είμαι ο εαυτός μου και θα είμαι έτσι παντού. Για νεαρά κορίτσια που ίσως είναι πιο ανασφαλή, τότε δεν είναι ωραίο. Αλλά υποθέτω ότι είναι ένδειξη ότι είμαστε πιο επιτυχημένες απ’ όσο ήθελαν».
Ακόμη τόνισε πως δουλεύει πολύ με ψυχολόγους: «Δουλεύω στενά με ψυχολόγους, για να διασφαλίσω ότι το παιχνίδι μου είναι στο κορυφαίο επίπεδο. Δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Νομίζω ότι σε όλη την καριέρα μου… ίσως κάποιες φορές είμαι υπερβολικά σίγουρη; Αλλά πραγματικά πιστεύω στον εαυτό μου. Μου αρέσει να παίζω αρκετά στο όριο».
Δεν είχε όμως πάντα αυτή την ψυχραιμία. Ήταν μόλις 19 ετών όταν έκανε το ντεμπούτο της με την εθνική Αγγλίας και θυμάται χαρακτηριστικά πόσο την είχε καταβάλει το άγχος: «Μπήκα στο γήπεδο και τα πόδια μου έτρεμαν, ήταν σαν ζελέ».
Η αλλαγή στη νοοτροπία της ήρθε χρόνια αργότερα, το 2021, μετά τη ρήξη χιαστού:«Πριν από τον χιαστό ήμουν σίγουρα πολύ πιο νευρική παίκτρια. Ο τραυματισμός μού έδωσε τον χρόνο να σκεφτώ: γιατί αγχώνομαι τόσο; Έχω περάσει τη χειρότερη δυνατή κατάσταση και ολοκλήρωσα την αποκατάστασή μου. Οπότε τι είναι αυτό που πραγματικά με φοβίζει;»