Η Ειρήνη Χατζηευστρατιάδου έζησε το πρώτο της Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα με την Εθνική Γυναικών, σε μια διοργάνωση που είχε ιδιαίτερη σημασία για την ίδια. Έναν χρόνο μετά τον τραυματισμό που της στέρησε τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, η διεθνής κεντρικός κατάφερε να επιστρέψει, να κερδίσει τη θέση της στην τελική 14άδα (που έγινε 13άδα μετά τον τραυματισμό της Τοντάι) και να αποτελέσει μέρος της ιστορικής πορείας της Εθνικής μέχρι τις οκτώ καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.
Για την ίδια, ωστόσο, τα συναισθήματα μετά το τέλος της διοργάνωσης είναι ανάμεικτα. Η μεγάλη επιτυχία της Εθνικής επισκιάστηκε σε έναν βαθμό από τους σοβαρούς τραυματισμούς της Μπακοδήμου και της Αγγελοπούλου, με τη Χατζηευστρατιάδου να στέκεται πρώτα απ' όλα στις συμπαίκτριές της και να εύχεται ταχεία ανάρρωση, τονίζοντας πως τόσο η ίδια όσο και η Ομοσπονδία θα βρίσκονται στο πλευρό τους.
Σε αγωνιστικό επίπεδο, όμως, η διεθνής αθλήτρια δεν κρύβει την περηφάνια της. Η Εθνική έκανε την υπέρβαση, πέτυχε μια σπουδαία διάκριση μετά από αρκετά χρόνια και, κυρίως, έδειξε πως η νέα γενιά του ελληνικού βόλεϊ γυναικών έχει πολλά να προσφέρει. Παράλληλα, στάθηκε στη σημασία της τηλεοπτικής κάλυψης των αγώνων της Εθνικής, καθώς για πρώτη φορά ένα τόσο μεγάλο κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει από κοντά την προσπάθεια των κοριτσιών. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, το βόλεϊ γυναικών έχει ήδη την αγάπη του κόσμου και αυτό που χρειάζεται είναι περισσότερη προβολή, όχι μόνο στις μεγάλες διοργανώσεις, αλλά και καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς.
Αναλυτικά η έμπειρη κεντρική που έκανε ένα εξαιρετικό Eurovolley, μιλώντας στο Gwomen ανέφερε τα εξής:
Η Εθνική ολοκλήρωσε ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που, σε επίπεδο αποτελέσματος, ξεπέρασε τις προσδοκίες. Ποια είναι τα πρώτα συναισθήματα μετά το τέλος της διοργάνωσης;
«Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Δεν τελείωσε με τον τρόπο που θα θέλαμε, καθώς είχαμε δύο σοβαρούς τραυματισμούς, της Φέης και της Γόγος. Τους ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση, να είναι καλά τα κορίτσια. Εννοείται ότι κι εμείς, αλλά και η Ομοσπονδία, θα είμαστε δίπλα τους. Από εκεί και πέρα, όσον αφορά την τελική μας κατάταξη, θεωρώ ότι κάναμε την υπέρβαση μετά από πολλά χρόνια. Είναι μια πολύ σημαντική επιτυχία για την Εθνική Γυναικών. Είναι η δεύτερη φορά που πετυχαίνουμε κάτι τέτοιο, αλλά η πρώτη φορά που καταφέραμε να κερδίσουμε σε νοκ άουτ παιχνίδι».
Αυτή η επιτυχία δείχνει ότι υπάρχει μια νέα γενιά αθλητριών που μπορεί να προσφέρει πολλά στο ελληνικό βόλεϊ;
«Θεωρώ ότι η νεότερη γενιά που έρχεται έχει πολλά να προσφέρει στον αθλητισμό, στον ελληνικό αθλητισμό και πόσο μάλλον στο βόλεϊ γυναικών. Οπότε συνεχίζουμε και θέλουμε τη στήριξη όλων».
Πόσο σημαντικό ήταν ότι ο κόσμος είχε τη δυνατότητα να παρακολουθήσει τηλεοπτικά τους αγώνες της Εθνικής;
«Χαιρόμαστε που μπορέσαμε να έχουμε τη μετάδοση των παιχνιδιών μας και να τα δουν οι οικογένειές μας, μικρά παιδιά, άνθρωποι όλων των ηλικιών και να χαρούν μαζί μας. Πιστεύω ότι προσφέραμε ένα υπέροχο θέαμα, γιατί το ζούσαμε και με το παραπάνω μέσα στο γήπεδο, από την αρχή μέχρι το τέλος. Δυστυχώς είχαμε και τα άσχημα γεγονότα που συνέβησαν, αλλά από εκεί και πέρα θεωρώ ότι, αθλητικά, ολοκληρώθηκε όμορφα αυτή η διοργάνωση».
Πάμε και στη δική σου ιστορία. Είχες χάσει λόγω τραυματισμού το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και τώρα έζησες το πρώτο σου Ευρωπαϊκό. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;
«Η αλήθεια είναι πως έχασα πέρσι το Παγκόσμιο λόγω τραυματισμού και δεν είχα την ευκαιρία να αναρρώσω στον χρόνο που έπρεπε. Είπα, όμως, στον εαυτό μου ότι όλο αυτό το καλοκαίρι θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό, για να καταφέρω να είμαι στην 14άδα μαζί με την Εθνική. Και νομίζω ότι το πέτυχα. Από τη στιγμή που μπήκα μέσα στο γήπεδο μέχρι τον τελευταίο πόντο, έκανα ό,τι περνάει από το χέρι μου για να βοηθήσω και τον εαυτό μου, αλλά και φυσικά την ομάδα, ώστε να πετύχουμε τους στόχους μας. Και όντως θεωρώ ότι η ομάδα έκανε τη μεγαλύτερη υπέρβαση μέχρι στιγμής».
Πιστεύεις ότι αυτή η επιτυχία μπορεί να αποτελέσει την αρχή για ακόμη μεγαλύτερη προβολή του βόλεϊ γυναικών;
«Θεωρώ ότι ο κόσμος αγαπάει χρόνια αυτό το άθλημα και πόσο μάλλον το βόλεϊ γυναικών. Απλά δεν είχαν γίνει τόσο καιρό οι κατάλληλες κινήσεις για να προβληθούν τα παιχνίδια. Και όχι μόνο αυτά τα παιχνίδια. Θα θέλαμε να έχουμε προβολή και των αγώνων μέσα στην ερχόμενη χρονιά, φυσικά».
Σε ποιον θα ήθελες να αφιερώσεις αυτή την επιτυχία;
«Στην οικογένειά μου σίγουρα, αλλά και στα κορίτσια φυσικά. Σε όλα τα κορίτσια που ήταν εδώ από την αρχή μέχρι το τέλος. Άλλες κατάφεραν να είναι εδώ, άλλες όχι λόγω τραυματισμών. Και στην οικογένειά μου, όπως είπα, γιατί χωρίς αυτήν δεν θα ήμουν εδώ. Αυτή τη στιγμή είναι μακριά, αλλά χαίρονται με αυτά που βιώνουμε εμείς».