F1: H πτώση της Red Bull ήταν προδιαγεγραμμένη

F1: H πτώση της Red Bull ήταν προδιαγεγραμμένη
Ένα μεγαθήριο των τελευταίων ετών στη Formula 1 που φέτος παραπαίει είχε «γράψει» την τύχη του από την περασμένη σεζόν λόγω της… πείνας για την κορυφή.

Από τη μέρα που εισήλθε στη Formula 1 η Red Bull Racing έχει γίνει ομάδα πρότυπο για το σπορ. Πρόκειται για έναν οργανισμό που στήθηκε πάνω στην αποτυχία της Jaguar, ωστόσο παρά την αμφισβήτηση και την υποτίμηση έκανε όλες τις σωστές κινήσεις και πλέον θεωρείται ένα μεγαθήριο.

Στα 21 της χρόνια στο σπορ μετρά 8 τίτλους οδηγών και 6 κατασκευαστών, με τις επιτυχίες της να τις ζηλεύουν άπαντες στο grid (σ.σ. με εξαίρεση ίσως τη Mercedes). Η ομάδα-πρότυπο όμως που ξέραμε μέχρι και το 2025 ως αυτή που παίρνει πάντα τις σωστές αποφάσεις και να αντλεί το μέγιστο από ένα τριήμερο, έστω και με το ένα μονοθέσιο, βρίσκεται πλέον σε κρίση, αγωνιστική και ταυτότητας.

F1 Guide
F1 Guide

Η αρχή του τέλους μιας κυριαρχίας

Τα τελευταία δύο χρόνια της εποχής ground effect μονοθεσίων μόνο απλά δεν ήταν τα πράγματα στη Red Bull Racing. Η κυριαρχία του 2022 και του 2023 είχε περάσει στο παρελθόν, με το εσωτερικό του Μίλτον Κινς να αρχίζει να έχει τις πρώτες ρωγμές.

Το 2024 ήρθε η πρώτη μεγάλη ήττα. Η Red Bull Racing έπεσε από την κορυφή στο πρωτάθλημα κατασκευαστών, με τη McLaren να παίρνει τον πρώτο της τίτλο μετά από 16 χρόνια. Το πρωτάθλημα οδηγών πήγε στον Μαξ Φερστάπεν, ο οποίος είχε με το μέρος του το οδηγικό του ταλέντο, τη μεγάλη διαφορά που έφτιαξε στους 10 πρώτους αγώνες και την απειρία του Λάντο Νόρις σε συνθήκες πίεσης ενώ μάχεται για τον τίτλο.

 

Σε μία ομάδα όπως η Red Bull, η οποία έχει χτίσει μια συγκεκριμένη νοοτροπία, αυτή η πτώση από την κορυφή δεν ήταν εύκολα αποδεκτή. Παράλληλα, οι εσωτερικές διαμάχες μεταξύ των κορυφαίων στελεχών δημιούργησε ένα κλίμα αβεβαιότητας, ενώ το «φλερτ» της πλευράς Φερστάπεν με τη Mercedes αύξησε την πίεση προς όλο το προσωπικό του Μίλτον Κινς. Οι παράγοντες αυτοί δεν είναι ποτέ σύμμαχοι στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων.

Η «δίψα» για νίκη που την πληρώνει μέχρι σήμερα

Το 2025 δεν ξεκίνησε καθόλου καλά για τη Red Bull Racing. Το μονοθέσιο λειτουργούσε αποκλειστικά σε συγκεκριμένες συνθήκες, στα χέρια μόνο του Φερστάπεν, και αυτό φαινόταν από τα αποτελέσματα. Στον έναν αγώνα ο Ολλανδός έπαιρνε νίκη και στον επόμενο αγώνα πάλευε να ανέβει στο βάθρο ή σε άλλες περιπτώσεις όπως της Ουγγαρίας στη 10άδα.

Η Red Bull βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο και έπρεπε να πάρει αποφάσεις που θα έκριναν τη σεζόν: Τα δίνουμε όλα για το 2025 ώστε να πάρουμε το πρωτάθλημα ή παρατάμε τη σεζόν και εστιάζουμε στο 2026;

Η απάντηση δόθηκε τους επόμενους μήνες και έδειξε ξεκάθαρα πως η Red Bull ήθελε να κυνηγήσει τον τίτλο. Τη στιγμή που η McLaren σταμάτησε τις αναβαθμίσεις στο Σίλβερστον στις αρχές Ιουλίου, οι «ταύροι» συνέχιζαν να επενδύουν σε αναβαθμίσεις. Το αίνιγμα της RB21 λύθηκε, το μονοθέσιο έγινε το ταχύτερο του grid στο δεύτερο μισό της σεζόν, με την τελευταία αναβάθμιση να παρουσιάζεται στο GP Λας Βέγκας, στα τέλη Νοεμβρίου. Μιλάμε για μια διαφορά 4 μηνών εξέλιξης, με τα εξαρτήματα να παίρνουν έγκριση ώστε να περάσουν στην παραγωγή τουλάχιστον δύο 2 εβδομάδες πριν τον αγώνα.

Συνολικά στο 2025 η Red Bull παρουσίασε 41 αναβαθμίσεις και η McLaren 26. Το Μίλτον Κινς επένδυσε στο πρωτάθλημα και τη μεγάλη ανατροπή του Φερστάπεν αλλά ο Ολλανδός δεν κατάφερε να το κατακτήσει για μόλις 2 βαθμούς.

Και το χειρότερο; Όλος ο χρόνος που επένδυσε η Red Bull στο 2025 θυσιάστηκε από το μονοθέσιο του 2026. Ήταν μια συνειδητή επιλογή, για την οποία πληρώνει τώρα τα… σπασμένα. Το καλοκαίρι της περασμένης χρονιάς πάρθηκε η απόφαση «όλα ή τίποτα» και τελικά στη Red Bull έμειναν με το «τίποτα» και αυτό έχει επιπτώσεις στο 2026.

Η RB22 είναι ένα αργό και υπέρβαρο μονοθέσιο για τα στάνταρ της αυστριακής ομάδας και αντίθετο με το οδηγικό στιλ του Φερστάπεν. Η υποστροφή φαίνεται να είναι το κυρίως χαρακτηριστικό της RB22 και είναι κάτι που μισεί ο Ολλανδός. Τα προβλήματα είναι τόσο μεγάλα που δύσκολα θα λυθούν εφέτος, ωστόσο έχουν κάτι να χαμογελάνε: Έναν πολύ δυνατό κινητήρα ο οποίος έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία.

Σε αναζήτηση νέας ταυτότητας

Διοικητικά τους τελευταίους 12 μήνες η Red Bull Racing «αιμορραγεί». Η αποχώρηση των Κρίστιαν Χόρνερ και Χέλμουτ Μάρκο έβαλαν τέλος σε μία εποχή για το Μίλτον Κινς που είχε τη μία επιτυχία μετά την άλλη.

Ο νέος επικεφαλής, Λοράν Μεκίς, έχει αναλάβει μια θέση, η οποία έχει τεράστιες απαιτήσεις και οι αποφάσεις που λαμβάνονται δεν πρέπει να οδηγούν σε καμία αποτυχία. Το έργο του δεν είναι απλό, η πίεση είναι τεράστια και το γεγονός πως πέρα από κορυφαία στελέχη όπως ο Άντριαν Νιούι, Ρομπ Μάρσαλ και Τζόναθαν Ουίτλι έχουν αποχωρήσει πολύπειροι μηχανικοί, σχεδιαστές, αεροδυναμιστές που ήξεραν όχι μόνο την ομάδα αλλά και τι θα πει πρωταθλητισμός.

Ο Μεκίς καλείται να διαχειριστεί μια νέα πραγματικότητα για τη Red Bull Racing, η οποία ξεκινάει από το midfield του grid. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν έχει ο ίδιος και ο οργανισμός τη δυνατότητα να θέσει τις βάσεις ώστε επιστρέψει σύντομα εκεί που τον μάθαμε τα τελευταία χρόνια, δηλαδή να παλεύει για τίτλους.

Στο νέο επεισόδιο του podcast του gmotion, που είναι χορηγία της Ford, οι Κώστας Παστρίμας και Στάθης Κοκκορόγιανννης συζητούν για το Grand Prix της F1 στην Ιαπωνία και για τις αδυναμίες που εξέθεσε, οι οποίες απαιτούν σοβαρές παρεμβάσεις.

Ακολουθήστε την σελίδα του gMotion στο Facebook!

@Photo credits: Getty Images/Redbullcontentpool.com
Στάθης Κοκκορόγιαννης
Στάθης Κοκκορόγιαννης
Φόρτωση BOLM...