Έπαθες λάστιχο και δεν έχεις ρεζέρβα; Πότε και πώς χρησιμοποιείται το κιτ επισκευής
- Πότε μπορεί να βοηθήσει και πότε όχι
- Πρώτα βρίσκουμε ασφαλές σημείο
- Πώς χρησιμοποιούμε το κιτ, βήμα προς βήμα
- Γιατί δεν υπάρχει μία πίεση για όλα τα κιτ
- Μέχρι πού μπορούμε να οδηγήσουμε;
- Τι κάνουμε στο βουλκανιζατέρ
Το ελαστικό χάνει αέρα, ανοίγεις το πορτμπαγκάζ και στη θέση της ρεζέρβας βρίσκεις ένα μικρό κομπρεσέρ και ένα δοχείο με υγρό. Το κιτ επισκευής μπορεί να αποκαταστήσει προσωρινά την κινητικότητα του αυτοκινήτου, αρκεί η ζημιά να βρίσκεται μέσα στα όρια που μπορεί να αντιμετωπίσει.
Η λειτουργία του βασίζεται στην εισαγωγή στεγανοποιητικού και αέρα στο ελαστικό. Το υλικό περιορίζει τη διαρροή από μια κατάλληλη, μικρή διάτρηση και ο συμπιεστής αποκαθιστά την πίεση. Πρόκειται για προσωρινή λύση ανάγκης, με συγκεκριμένα όρια χρήσης και υποχρεωτικό έλεγχο από ειδικό στη συνέχεια.
Πότε μπορεί να βοηθήσει και πότε όχι
Τα συνηθισμένα κιτ προορίζονται για μικρές διατρήσεις στο πέλμα, όπως εκείνες που προκαλεί ένα καρφί ή μια βίδα. Το μέγιστο επιτρεπόμενο μέγεθος της οπής αναγράφεται στις οδηγίες του προϊόντος και δεν είναι ίδιο για όλα τα κιτ.
Δεν επιχειρούμε επισκευή σε σκισμένο πλαϊνό, σε ελαστικό με εξόγκωμα, σε τροχό με εμφανή ζημιά στη ζάντα ή όταν το ελαστικό έχει αποκολληθεί από αυτήν. Αν έχουμε κινηθεί με εντελώς ξεφούσκωτο ελαστικό, μπορεί να έχει υποστεί εσωτερική καταστροφή που δεν είναι ορατή απ’ έξω. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται οδική βοήθεια.
Αν υπάρχει καρφί ή βίδα μέσα στο ελαστικό, δεν το αφαιρούμε πριν χρησιμοποιήσουμε το κιτ, εκτός αν οι οδηγίες του συγκεκριμένου προϊόντος ορίζουν διαφορετικά.
Πρώτα βρίσκουμε ασφαλές σημείο
Σταματάμε όσο γίνεται πιο ομαλά σε ασφαλές σημείο, μακριά από την κυκλοφορία, ανάβουμε τα αλάρμ και ασφαλίζουμε το όχημα με το χειρόφρενο και την κατάλληλη θέση του κιβωτίου.
Αν ο τροχός βρίσκεται προς την πλευρά της διερχόμενης κυκλοφορίας ή δεν υπάρχει ασφαλής χώρος εργασίας, δεν επιχειρούμε να χρησιμοποιήσουμε το κιτ. Προέχει να απομακρυνθούν οι επιβάτες από τον κίνδυνο, όπου αυτό μπορεί να γίνει με ασφάλεια, και να κληθεί βοήθεια.
Πώς χρησιμοποιούμε το κιτ, βήμα προς βήμα
Η παρακάτω διαδικασία αφορά τα συνηθισμένα κιτ με ηλεκτρικό συμπιεστή και δοχείο στεγανοποιητικού. Η σύνδεση των σωλήνων, η πίεση, ο χρόνος λειτουργίας και οι έλεγχοι διαφέρουν ανά σύστημα, επομένως έχουμε δίπλα μας τις οδηγίες του συγκεκριμένου κιτ.
Ελέγχουμε το δοχείο. Βεβαιωνόμαστε ότι το στεγανοποιητικό δεν έχει λήξει και ότι το κιτ είναι κατάλληλο για το ελαστικό μας. Φοράμε γάντια και αποφεύγουμε επαφή του υλικού με το δέρμα και τα μάτια.
Ετοιμάζουμε τον εξοπλισμό. Με τον συμπιεστή κλειστό, συνδέουμε το δοχείο και τους σωλήνες όπως δείχνει το σχεδιάγραμμα. Δεν αφαιρούμε σφραγίδες ή τον πυρήνα της βαλβίδας, παρά μόνο αν αυτό ζητείται ρητά.
Συνδέουμε τον σωλήνα στη βαλβίδα. Ξεβιδώνουμε το καπάκι της βαλβίδας και στερεώνουμε σωστά το άκρο του σωλήνα, χωρίς υπερβολική δύναμη.
Δίνουμε ρεύμα στον συμπιεστή. Συνδέουμε το βύσμα στην κατάλληλη πρίζα 12 V του αυτοκινήτου. Ακολουθούμε το εγχειρίδιο για το αν απαιτείται κινητήρας σε λειτουργία ή συγκεκριμένη κατάσταση τροφοδοσίας σε υβριδικό ή ηλεκτρικό όχημα. Ποτέ δεν αφήνουμε κινητήρα εσωτερικής καύσης να λειτουργεί σε κλειστό ή ανεπαρκώς αεριζόμενο χώρο.
Ενεργοποιούμε το σύστημα. Ο συμπιεστής εισάγει το στεγανοποιητικό και τον αέρα. Παρακολουθούμε τη διαδικασία χωρίς να απομακρυνόμαστε και δεν υπερβαίνουμε τον μέγιστο χρόνο συνεχούς λειτουργίας.
Ελέγχουμε την πίεση με τον τρόπο που ορίζουν οι οδηγίες. Σε αρκετά συστήματα απαιτείται να κλείσουμε προσωρινά τον συμπιεστή για σωστή ανάγνωση. Αν το ελαστικό δεν φτάσει στην ελάχιστη απαιτούμενη πίεση μέσα στον προβλεπόμενο χρόνο, δεν ξεκινάμε.
Αποσυνδέουμε και ασφαλίζουμε τον εξοπλισμό. Κλείνουμε τον συμπιεστή, αφαιρούμε την τροφοδοσία και αποσυνδέουμε τον σωλήνα προσεκτικά, καθώς μπορεί να υπάρχουν υπολείμματα υλικού. Τοποθετούμε το αυτοκόλλητο ορίου ταχύτητας σε ορατό σημείο, χωρίς να περιορίζει την ορατότητα.
Κάνουμε τη σύντομη διαδρομή που προβλέπεται. Πολλά κιτ απαιτούν άμεση οδήγηση για λίγα χιλιόμετρα, ώστε να κατανεμηθεί το στεγανοποιητικό στο εσωτερικό του ελαστικού. Αυτό γίνεται μόνο εφόσον έχει επιτευχθεί η απαιτούμενη αρχική πίεση.
Σταματάμε σε ασφαλές σημείο και ξαναμετράμε. Αν η πίεση είναι κάτω από το όριο συνέχισης που ορίζει το κιτ, δεν συνεχίζουμε. Αν βρίσκεται εντός των επιτρεπόμενων ορίων, τη ρυθμίζουμε σύμφωνα με τις οδηγίες πριν κατευθυνθούμε στο πλησιέστερο βουλκανιζατέρ.
Γιατί δεν υπάρχει μία πίεση για όλα τα κιτ
Οι αριθμοί στο εγχειρίδιο έχουν συγκεκριμένο ρόλο. Η ελάχιστη πίεση για να ξεκινήσει η σύντομη δοκιμαστική διαδρομή μπορεί να διαφέρει από το όριο που ελέγχουμε μετά τη διαδρομή και από την κανονική πίεση λειτουργίας του αυτοκινήτου.
Ενδεικτικά, οι οδηγίες του Continental ContiMobilityKit απαιτούν τουλάχιστον 1,8 bar μέσα σε 10 λεπτά κατά την αρχική πλήρωση. Στη συνέχεια προβλέπουν διαδρομή 3–10 χλμ., διάρκειας έως 10 λεπτών, και νέο έλεγχο. Αν τότε η πίεση είναι κάτω από 1,3 bar, η οδήγηση δεν επιτρέπεται. Αν είναι τουλάχιστον 1,3 bar, πρέπει να ρυθμιστεί στην προβλεπόμενη πίεση του οχήματος πριν από τη συνέχεια. Αυτές είναι οδηγίες του συγκεκριμένου συστήματος και δεν μεταφέρονται αυτομάτως σε διαφορετικό κιτ.
Μέχρι πού μπορούμε να οδηγήσουμε;
Ακολουθούμε το όριο ταχύτητας και τη μέγιστη απόσταση που αναγράφονται στο κιτ μας. Για παράδειγμα, το ContiMobilityKit ορίζει έως 80 χλμ./ώρα και έως 200 χλμ. μετά την προσωρινή στεγανοποίηση. Οι τιμές αυτές αποτελούν ανώτατα όρια και όχι προτεινόμενο πρόγραμμα συνέχισης του ταξιδιού: προορισμός μας είναι το πλησιέστερο κατάλληλο συνεργείο ελαστικών.
Αν εμφανιστούν κραδασμοί, αστάθεια, ασυνήθιστοι θόρυβοι ή νέα απώλεια πίεσης, σταματάμε με ασφάλεια και ζητάμε βοήθεια. Η επιτυχής αρχική πλήρωση δεν εγγυάται ότι η προσωρινή στεγανοποίηση θα διατηρηθεί.
Τι κάνουμε στο βουλκανιζατέρ
Ενημερώνουμε τον τεχνικό, πριν αποσυναρμολογήσει τον τροχό, ότι έχει χρησιμοποιηθεί στεγανοποιητικό. Εκείνος θα ελέγξει τη ζημιά, το εσωτερικό του ελαστικού, τη βαλβίδα και, όπου υπάρχει, τον αισθητήρα πίεσης, ώστε να κρίνει τι χρειάζεται επισκευή ή αντικατάσταση.
Μετά τη χρήση, αντικαθιστούμε το δοχείο και όσα επιπλέον μέρη ορίζει ο κατασκευαστής του κιτ. Το ίδιο ισχύει όταν το στεγανοποιητικό λήξει: ένα κιτ που βρίσκεται στο πορτμπαγκάζ για χρόνια χρειάζεται έλεγχο, ώστε να μπορεί πράγματι να βοηθήσει όταν παρουσιαστεί ανάγκη.
Ακολουθήστε την σελίδα του gMotion στο Facebook!