Χρυσή Μπάλα: Ντεμπελέ, Γιαμάλ ή η έκπληξη της 25ετίας;

Ο Ουσμάν Ντεμπελέ της Παρί Σεν Ζερμέν ήταν ο κορυφαίος παίκτης της κορυφαίας ομάδας την περασμένη σεζόν. Συνήθως, όταν συνδυάζονται και τα δύο, αυτό αρκεί για να εξασφαλίσει κανείς μια χρυσή, στολισμένη με κοσμήματα μπάλα για το ράφι του. Μέχρι πέρυσι, το ταλέντο του ήταν προφανές, αλλά η απογοητευτική αστάθεια τον είχε κρατήσει εκτός της λίστας των 30 υποψηφίων.

Ο Λουίς Ενρίκε απελευθέρωσε τις δυνατότητές του μετακινώντας τον στη θέση «Νο 9». Εκεί, με την ασταμάτητη κίνηση, τις μαγευτικές ντρίμπλες και το βελτιωμένο τελείωμά του, έγινε η ιδανική «αιχμή του δόρατος» για την εντυπωσιακή Παρί. Ο Κιλιάν Mπαπέ, που με την αποχώρησή του διευκόλυνε αυτήν την τακτική αλλαγή, δήλωσε ξεκάθαρα για τον συμπαίκτη του στο TF1: «Αν περνούσε από το χέρι μου, θα του την έδινα εγώ ο ίδιος στο σπίτι».

Με βάση τη συνέπεια, ο Ντεμπελέ αξίζει το βραβείο. Όμως όσοι δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στις ατομικές παραστάσεις στα μεγαλύτερα παιχνίδια, μάλλον θα προτιμήσουν τον Λαμίν Γιαμάλ της Μπαρτσελόνα. Ο Ισπανός είχε 30 συμμετοχές σε γκολ σε LaLiga και Champions League, αλλά το πραγματικά εντυπωσιακό ήταν το πώς τα πέτυχε, «λάμποντας» όταν όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα πάνω του.

Σκόραρε και στα δύο «Clasico», όμως ήταν τα ημιτελικά με την Ίντερ που έκαναν τη μεγαλύτερη αίσθηση. Το γκολ του στο πρώτο ματς συμπύκνωσε όλα τα στοιχεία που τον ξεχωρίζουν: ισορροπία, εκρηκτική επιτάχυνση και τελείωμα με καμπύλη βολίδα στο «παραθυράκι». Ο 18χρονος σταρ ξεκίνησε «καυτός» και στη νέα σεζόν, με γκολ και ασίστ στην Ισπανία και τη Μπαρτσελόνα. Ίσως να μην το πάρει φέτος, αλλά με το Μουντιάλ να πλησιάζει, αναμένεται φαβορί για το μέλλον. Εκτός και αν συνεκτιμήσουν και την περσινή παρουσία του στο Euro.

Παρά την πληθώρα επιθετικών, η βάση του θριάμβου της Παρί ήταν το κέντρο. Στην καρδιά του, ο Βιτίνια, με κομψή δημιουργία από τη βάση, ήταν ο παίκτης μέσα από τον οποίο περνούσε κάθε ανάπτυξη. Η καθοριστική στιγμή ήρθε στον τελικό του Champions League: η κάθετη πάσα του ξεκλείδωσε την άμυνα της Ίντερ για το πρώτο γκολ. Λίγο αργότερα, ξεκίνησε τη φάση του τρίτου, παίρνοντας τη μπάλα με τακουνάκι του Ντεμπελέ, προχώρησε με δύναμη και έδωσε την ασίστ στον Ντουέ. Στα 25 του, ολοκλήρωσε τη χρονιά με κορυφαία παρουσία και στο Nations League με την Πορτογαλία.

Η Μπαρτσελόνα, όπως και η Παρί, γέμισε με διακρίσεις και ο Ραφίνια ήταν από τους κορυφαίους. Με 13 γκολ στο Chmapions League και βραβείο παίκτη της χρονιάς στη LaLiga, είχε μια εκρηκτική σεζόν. Σκόραρε και δημιούργησε ασταμάτητα (34 γκολ, 22 ασίστ συνολικά), οδηγώντας τους Mπλαουγκράνα σε τρεμπλ. Παράλληλα με το ταλέντο και τη φαντασία του, ξεχώρισε και για την αδιάκοπη δουλειά του στην πίεση, όπως τόνισε και ο Χάνσι Φλικ: «Ο Ραφίνια ξεκινάει πάντα το πρέσινγκ. Η ενέργειά του είναι ανεκτίμητη».

Ο «Τζίτζιο», όπως τον φωνάζουν, έφτασε στο Παρίσι το 2021 με προσδοκίες στα ύψη, όμως η πορεία του ήταν ασταθής και συχνά αμφισβητούμενη. Η περσινή σεζόν, όμως, ειδικά από τη φάση των νοκ-άουτ και μετά, έχει εξελιχθεί σε προσωπική του λύτρωση. Με 20 σωτήριες αποκρούσεις στα κρίσιμα παιχνίδια, ο Ντοναρούμα όχι μόνο προσέφερε ασφάλεια, αλλά εξελίχθηκε σε εκ των κορυφαίων παίκτη της ομάδας του. Στον τελικό απλά... παρακολουθούσε, άλλωστε, στα γεμάτα άγχος της Παρί στην Αγγλία ήταν τρομερός. Μπορεί να ανήκει στην Μάντσεστερ Σίτι πλέον, αλλά κανείς δεν αμφισβητεί πως με τον Ιταλό στο τέρμα, η Παρί τα σάρωσε όλα!

Ακόμα και για τα στάνταρ του Μο Σαλάχ, η περσινή χρονιά ήταν ξεχωριστή: 47 συμμετοχές σε γκολ, περισσότερες από κάθε άλλον στην Ευρώπη. Παρά την τρομερή συνέπεια, η «Χρυσή Μπάλα» λείπει ακόμη από τη συλλογή του. Στα 33 του, ο χρόνος πιέζει. Η αποτυχία της Λίβερπουλ στο Champions League τον αποκλείει ξανά, όμως, όπως είπε και ο προπονητής του Άρνε Σλοτ: «Θα πιέσει ακόμη περισσότερο του χρόνου».

Η Παρί κυριάρχησε, αλλά στο μοναδικό χαμένο τελικό (Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων), ο Κόουλ Πάλμερ τη διέλυσε με δύο γκολ και μία ασίστ στο 3-0 της Τσέλσι. Η κίνηση, το οξυδερκές τελείωμα και η δημιουργικότητά του τον κάνουν ξεχωριστό. Αν και είχε ένα μεγάλο «νεκρό» διάστημα χωρίς γκολ ή ασίστ, ο προπονητής του, Έντσο Μαρέσκα, τον χαρακτήρισε «μη κανονικό παίκτη».

Η σεζόν του Κιλιάν Μπαπέ ήταν εκρηκτική ατομικά (44 γκολ), αλλά η Ρεάλ περιορίστηκε σε δευτερεύοντα τρόπαια. Η τεράστια παραγωγικότητα δεν αρκεί χωρίς τίτλους κορυφής, κι έτσι η «Χρυσή Μπάλα» φαντάζει μακριά για τον Γάλλο, ο οποίος ευελπιστεί στη δεύτερή του σεζόν να τα σαρώσει όλα.

Η Equipe έβαλε τον ποδοσφαιρικό πλανήτη σε κλίμα Χρυσής Μπάλας. Η γαλλική εφημερίδα έβγαλε στη δημοσιότητα τα ονόματα των 30 υποψηφίων για το σπουδαιότερο ατομικό βραβείο για τη χρονιά 2025.

Φυσικά η εντυπωσιακή πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρί Σεν Ζερμέν είχε την τιμητική της και γέμισε την 30άδα με οκτώ παίκτες της, ενώ δεν έλειψαν και μερικά από τα πιο λαμπερά ονόματα του χώρου όπως ο Λαμίν Γιαμάλ, ο Κιλιάν Μπαπέ και ο Τζουντ Μπέλινγκγχαμ. Υπενθυμίζουμε ότι η τελετή απονομής για τη Χρυσή Μπάλα θα λάβει χώρα στις 22 Σεπτεμβρίου στο Παρίσι. Πρόκειται για μια χρονιά με πολύ αμφίρροπη κούρσα όσον αφορά στον νικητή του βραβείου, ωστόσο μέχρι τώρα φαβορί για αυτό είναι ο Ουσμάν Ντεμπελέ που έκανε εκπληκτική χρονιά με την Παρί, όντας ο πρωταγωνιστής του τρεμπλ της.

Όλοι οι υποψήφιοι για τη Χρυσή Μπάλα 2025

Τζουντ Μπέλινγκχαμ (Ρεάλ Μαδρίτης)
Ουσμάν Ντεμπελέ (Παρί Σεν Ζερμέν)
Τζανλουίτζι Ντοναρούμα (Παρί Σεν Ζερμέν/Λίβερπουλ)
Ντεζιρέ Ντουέ (Παρί Σεν Ζερμέν)
Ντένζελ Ντούμφρις (Ίντερ)
Σερού Γκιρασί (Ντόρτμουντ)
Έρλινγκ Χάαλαντ (Μάντσεστερ Σίτι)
Ασράφ Χακίμ (Παρί Σεν Ζερμέν)
Χάρι Κέιν (Μπάγερν Μονάχου)
Κβίτσα Κβαρατσχέλια (Παρί Σεν Ζερμέν)
Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι (Μπαρτσελόνα)
Αλέξις Μακ Άλιστερ (Λίβερπουλ)
Λαουτάρο Μαρτίνες (Ίντερ)
Κιλιάν Μπαπέ (Ρεάλ Μαδρίτης)
Σκοτ ΜακΤόμινεϊ (Νάπολι)
Νούνο Μέντες (Παρί Σεν Ζερμέν)
Ζοάο Νέβες (Παρί Σεν Ζερμέν)
Κόουλ Πάλμερ (Τσέλσι)
Πέδρι (Μπαρτσελόνα)
Ραφίνια (Μπαρτσελόνα)
Ντέκλαν Ράις (Άρσεναλ)
Μοχάμεντ Σαλάχ (Λίβερπουλ)
Βίρτζιλ Φαν Ντάικ (Λίβερπουλ)
Βινίσιους (Ρεάλ Μαδρίτης)
Βιτίνια (Παρί Σεν Ζερμέν)
Φλόριαν Βερτς (Μπάγερ Λεβερκούζεν/Λίβερπουλ)
Λαμίν Γιαμάλ (Μπαρτσελόνα)

Ο Ρόδρι κατέκτησε πέρσι την πρώτη Χρυσή Μπάλα και έγινε ο τρίτος Ισπανός που κερδίζει το πολύτιμο ατομικό βραβείο (Αλφέδο Ντι Στέφανο και Λουίς Σουάρεθ οι άλλοι δύο) και πρώτος μετά το 1960.

Ο 28χρνος μέσος της Σίτι πήρε τη σκυτάλη από τον Λιονέλ Μέσι, με το τρόπαιο να επιστρέφει σε χέρια Ευρωπαΐου ποδοσφαιριστή μετά το 2022 και τον Καρίμ Μπενζεμά.

Οι νικητές της Χρυσής Μπάλας

1956 - Στάνλεϊ Μάθιους / Αγγλία /Μπλάκπουλ
1957 - Αλφρέδο Ντι Στέφανο / Ισπανία / Αργεντινή / Ρεάλ Μαδρίτης
1958 - Ραϊμόν Κοπά / Γαλλία / Ρεάλ Μαδρίτης
1959 - Αλφρέδο Ντι Στέφανο / Ισπανία / Αργεντινή / Ρεάλ Μαδρίτης
1960 - Λουίς Σουάρεθ / Ισπανία / Μπαρτσελόνα
1961 - Ομάρ Σίβορι / Ιταλία / Αργεντινή / Γιουβέντους
1962 - Γιόζεφ Μάζοπουστ / Τσεχοσλοβακία / Ντούκλα Πράγας
1963 - Λεβ Γιασίν / Σοβιετική Ένωση / Ντινάμο Μόσχας
1964 - Ντένις Λόου / Σκωτία / Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
1965 - Εουσέμπιο / Πορτογαλία / Μπενφίκα
1966 - Μπόμπι Τσάρλτον / Αγγλία / Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
1967 - Φλοριάν Άλμπερτ / Ουγγαρία / Φερεντβάρος
1968 - Τζορτζ Μπεστ / Βόρειος Ιρλανδία / Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
1969 - Τζάνι Ριβέρα / Ιταλία / Μίλαν
1970 - Γκερντ Μίλερ / Δυτική Γερμανία / Μπάγερν
1971 - Γιόχαν Κρόιφ / Ολλανδία / Άγιαξ
1972 - Φραντς Μπέκενμπαουερ / Δυτική Γερμανία / Μπάγερν
1973 -Γιόχαν Κρόιφ / Ολλανδία / Άγιαξ / Μπαρτσελόνα
1974 - Γιόχαν Κρόιφ / Ολλανδία / Μπαρτσελόνα
1975 - Όλεγκ Μπλαχίν / Σοβιετική Ένωση / Ντινάμο Κιέβου
1976 - Φραντς Μπέκενμπαουερ / Γερμανία / Μπάγερν
1977 - Άλαν Σίμονσεν / Δανία / Γκλάντμπαχ
1978 - Κέβιν Κίγκαν / Αγγλία / Αμβούργο
1979 - Κέβιν Κίγκαν / Αγγλία / Αμβούργο
1980 - Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε / Γερμανία / Μπάγερν
1981 - Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε / Γερμανία / Μπάγερν
1982 - Πάολο Ρόσι / Ιταλία / Γιουβέντους
1983 - Μισέλ Πλατινί / Γαλλία / Γιουβέντους
1984 - Μισέλ Πλατινί / Γαλλία / Γιουβέντους
1985 - Μισέλ Πλατινί / Γαλλία / Γιουβέντους
1986 - Ιγκόρ Μπελάνοφ / Σοβιετική Ένωση / Ντινάμο Κιέβου
1987 - Ρουντ Γκούλιτ / Ολλανδία / Αϊντχόφεν / Μίλαν
1988 - Μάρκο Φαν Μπάστεν / Ολλανδία / Μίλαν
1989 - Μάρκο Φαν Μπάστεν / Ολλανδία / Μίλαν
1990 - Λόταρ Ματέους / Γερμανία / Ίντερ
1991 - Ζαν Πιέρ Παπέν / Γαλλία / Μαρσέιγ
1992 - Μάρκο Φαν Μπάστεν / Ολλανδία / Μίλαν
1993 - Ρομπέρτο Μπάτζο / Ιταλία / Γιουβέντους
1994 - Χρίστο Στόιτσκοφ / Βουλγαρία / Μπαρτσελόνα
1995 - Ζορζ Γουεά / Λιβερία / Παρί Σεν Ζερμέν / Μίλαν
1996 - Ματίας Ζάμερ / Γερμανία / Ντόρτμουντ
1997 - Ρονάλντο / Βραζιλία / Μπαρτσελόνα / Ίντερ
1998 - Ζινεντίν Ζιντάν / Γαλλία / Γιουβέντους
1999 - Ριβάλντο / Βραζιλία / Μπαρτσελόνα
2000 - Λουίς Φίγκο / Πορτογαλία / Μπαρτσελόνα / Ρεάλ Μαδρίτης
2001 - Μάικλ Όουεν / Αγγλία / Λίβερπουλ
2002 - Ρονάλντο / Βραζιλία / Ρεάλ Μαδρίτης
2003 - Πάβελ Νέντβεντ / Τσεχία / Γιουβέντους
2004 - Αντρέι Σεβτσένκο / Ουκρανία / Μίλαν
2005 - Ροναλντίνιο / Βραζιλία / Μπαρτσελόνα
2006 - Φάμπιο Καναβάρο / Ιταλία / Γιουβέντους / Ρεάλ Μαδρίτης
2007 - Κακά / Βραζιλία / Μίλαν
2008 - Κριστιάνο Ρονάλντο / Πορτογαλία / Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
2009 - Λιονέλ Μέσι / Αργεντινή / Μπαρτσελόνα
2010 - Λιονέλ Μέσι / Αργεντινή / Μπαρτσελόνα
2011 - Λιονέλ Μέσι / Αργεντινή / Μπαρτσελόνα
2012 - Λιονέλ Μέσι / Αργεντινή / Μπαρτσελόνα
2013 - Κριστιάνο Ρονάλντο / Πορτογαλία / Ρεάλ Μαδρίτης
2014 - Κριστιάνο Ρονάλντο / Πορτογαλία / Ρεάλ Μαδρίτης
2015 - Λιονέλ Μέσι / Αργεντινή / Μπαρτσελόνα
2016 - Κριστιάνο Ρονάλντο / Πορτογαλία / Ρεάλ Μαδρίτης
2017 - Κριστιάνο Ρονάλντο / Πορτογαλία / Ρεάλ Μαδρίτης
2018 - Λούκα Μόντριτς / Κροατία / Ρεάλ Μαδρίτης
2019 - Λιονέλ Μέσι / Αργεντινή / Μπαρτσελόνα
2021 - Λιονέλ Μέσι / Αργεντινή / Μπαρτσελόνα & Παρί Σεν Ζερμέν
2022 - Καρίμ Μπενζεμά / Γαλλία / Ρεάλ Μαδρίτης
2023 - Λιονέλ Μέσι/ Αργεντινή/ Ίντερ Μαΐμι
2024 - Ρόδρι/ Ισπανία/ Μάντσεστερ Σίτι