Το Gazzetta EU HUB, το ψηφιακό microsite που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του έργου DIEPAFI, ήρθε για να φέρει τους πολίτες πιο κοντά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ε.Ε.. Προσφέρει έγκυρη και προσβάσιμη ενημέρωση για τον ρόλο και τις αποφάσεις του Ευρωκοινοβουλίου, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την παραπληροφόρηση, προωθώντας την κριτική σκέψη και την ψηφιακή παιδεία. Μέσα από άρθρα, συνεντεύξεις, εκπαιδευτικές δράσεις και διαδραστικό περιεχόμενο με τεχνητή νοημοσύνη, επιδιώκει να ενδυναμώσει ιδιαίτερα τους νέους πολίτες και να ενισχύσει τη συμμετοχή τους στις δημοκρατικές διαδικασίες της Ευρώπης.
Μία από τις δράσεις αυτές, ήταν και το workshop που ολοκληρώθηκε στο πλαίσιο του GWomen Sports Summit με το πάνελ «Ισότητα στην πράξη: Πολιτική, Αθλητισμός, Μητρότητα και ο ρόλος της γυναίκας στην Ευρώπη».
Στο πάνελ, στο οποίο συμμετείχαν η Δόμνα Μιχαηλίδου, Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας, η Ελεονώρα Μελέτη, Ευρωβουλευτής και μέλος της επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, η Νάντια Γιαννακοπούλου, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, η Νεφέλη Χατζηιωαννίδου, Βουλευτής Επικρατείας ΝΔ και ιδρύτρια του οργανισμού «Υπέροχες Γυναίκες», η Ζέφη Δημαδάμα, τ. Γενική Γραμματέας Ισότητας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και η Μαρίνα-Λύδα Κουταρέλλη CEO του Spetsathlon, τέθηκαν αρκετά συγκεκριμένα στοιχεία και παρατηρήσεις για τη θέση των γυναικών στην πολιτική, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Συνολικά, οι ομιλήτριες συμφώνησαν στο ότι η Ευρώπη, μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχει κάνει σημαντικά βήματα σε θεσμικό επίπεδο, πως η Ελλάδα ακολουθεί μεν αλλά η εκπροσώπηση των γυναικών σε κοινοβούλιο, αυτοδιοίκηση και κέντρα λήψης αποφάσεων δε παραμένει χαμηλή και στο ότι, πέρα από νόμους και ποσοστώσεις, χρειάζεται αλλαγή κουλτούρας, αφήγηματος και καθημερινών πρακτικών, ώστε η ισότητα να γίνει πραγματικότητα και όχι μόνο θεσμική διακήρυξη.
Η Νάντια Γιαννακοπούλου τόνισε ότι, παρότι οι γυναίκες αποτελούν περίπου το 52% του πληθυσμού, η πολιτική τους εκπροσώπηση παραμένει χαμηλή: περίπου το 1/3 των βουλευτών είναι γυναίκες, μόλις 6% των δημάρχων είναι γυναίκες, δεν υπάρχει καμία γυναίκα περιφερειάρχης, ενώ ακόμα και η προηγούμενη Πρόεδρος της Δημοκρατίας δέχτηκε δυσανάλογη και άδικη κριτική απλά επειδή ήταν γυναίκα. Υπογράμμισε ότι η ισότιμη συμμετοχή των γυναικών δεν είναι θέμα «πολιτικής ορθότητας», αλλά ζήτημα δημοκρατίας.
Η Δόμνα Μιχαηλίδου, ως Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, μίλησε για την ανάγκη η ισότητα να φανεί στην πράξη, στην καθημερινότητα: να σταματήσουμε να ρωτάμε μόνο τις γυναίκες «πώς τα προλαβαίνεις όλα;» (οικογένεια και καριέρα) και να γίνει η συζήτηση για την ισότητα υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας, γυναικών και ανδρών- όχι μόνο των γυναικών.
Η Ελεονώρα Μελέτη, ως ευρωβουλευτής και συντονίστρια της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εξήγησε ότι η Ευρώπη έχει προχωρήσει σε πολλές νομοθετικές πρωτοβουλίες: οδηγίες και κανονισμούς για την εξισορρόπηση προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, για δικαιότερη εκπροσώπηση γυναικών σε θέσεις εξουσίας και σε ανδροκρατούμενους κλάδους (όπως η πολιτική), καθώς και μέτρα για την προστασία από την έμφυλη βία. Τόνισε όμως ότι η νομοθεσία δεν αρκεί, αν δεν αλλάξει το ίδιο το αφήγημα και δεν σπάσουν τα στερεότυπα που τροφοδοτούν τις ανισότητες.
Η Νεφέλη Χατζηιωαννίδου, βουλευτής επικρατείας και δημιουργός της κοινότητας «Υπέροχες Γυναίκες», ανέδειξε τον ρόλο των γυναικείων κοινοτήτων ως άτυπων μηχανισμών αλλαγής: συχνά μπαίνουν εκεί όπου το κράτος είναι δυσκίνητο, λύνουν συγκεκριμένα κοινωνικά προβλήματα και πλέον συνεργάζονται όλο και πιο συστηματικά με τα υπουργεία και τους θεσμούς. Κατά την ίδια, κοινότητες, πολιτεία και θεσμοί είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας που μπορεί να αλλάξει την εικόνα της κοινωνίας και της πολιτικής εκπροσώπησης.
Η Ζέφη Δήμαδάμα, ακαδημαϊκός και πρώην Γενική Γραμματέας Ισότητας, στάθηκε στον ρόλο της εκπαίδευσης και των προτύπων (role models). Από το σχολείο μέχρι το πανεπιστήμιο, η εκπαίδευση μπορεί να διαμορφώσει αντιλήψεις γύρω από τη διαφορετικότητα, τα φύλα και τον σεβασμό, ενώ η παρουσία γυναικών σε θέσεις ευθύνης (στην πολιτική, στα πανεπιστήμια, στα διοικητικά συμβούλια και στον αθλητισμό) λειτουργεί ως παράδειγμα για τα νέα κορίτσια αλλά και για τα αγόρια, που πρέπει να είναι σύμμαχοι σε αυτή την πορεία.
