Για περπάτα στην άγρια πλευρά να σε δω. Πάτα λίγο στους δρόμους της φωτιάς και μετά έλα να μου πεις για κούραση. Φόρα τα καλύτερα, τα πιο άνετα, παπούτσια σου και πήγαινε πάνω-κάτω την Πατησίων. Άσε τις λεωφόρους και του περιποιημένους δρόμους και μπες στα σοκάκια των σκοτεινών περιοχών. Περπάτα δίχως φως και με τις λακκούβες συντροφιά. Βάλε το ξυπνητήρι στις οκτώ το πρωί και βγες έξω στον δρόμο να βρεις δουλειά. Περπάτα, περπάτα, περπάτα και άσε τον ιδρώτα να σε δροσίσει και να σε τιμωρήσει. Και όταν θα ψάχνεις ένα μέρος να σταθείς, κάγκελα, τσιμέντα και αμέτρητους λογαριασμούς θα δεις.
Γι’ αυτό μία σκέψη θα μπει στο μυαλό σου: τρέχω, τρέχω, σαν κυνηγημένος. Η κούραση θα σε καταβάλλει και θα σου επιβάλλει το περπάτημα, το βάδην. Η ζωή και η συνέχεια της θα σου δώσει δρόμους δίχως όρια και τελικό προορισμό. Και εσύ θα βαδίζεις, θα προχωράς σταθερά κι ας πονάς. Η αντοχή θα γίνει η αδελφή ψυχή και αυτή που θα κατεβάσει τις κορυφές μπροστά στα μάτια σου. Η ζωή θα τραβά πάντα την ανηφόρα και τα πόδια σου θα γεμίζουν τα χνάρια που ο χρόνος δεν σάρωσε. Και εκεί που δεν περιμένεις τίποτα, θα έρχεται η Μαρία Πέρεζ να σου δείχνει/δίνει τα πάντα!
Εξολοθρευτής άγγελος
Το χέρι σου πληκτρολογεί στη μηχανή αναζήτησης το όνομά της και το κείμενο από το Gazzetta σε βρίσκει και σε ακινητοποιεί. Ο τίτλος του είναι «Μαρία Πέρεζ: Η βαδίστρια που δεν είχε στόχο το παγκόσμιο ρεκόρ αλλά… το κατέρριψε». Πρώτη σκέψη. Τα βήματά μας ανοίγουν δρόμους και η όρθια στάση του σώματος κάθετες οδούς προς τον ουρανό, προς το άπιαστο! Η Πέρεζ είναι Ισπανίδα, είναι βαδίστρια και περπατά για να διώχνει και να κερδίζει το δικό της «Ελ Ντοράντο»! Αν κυνηγάς ανεμόμυλους αυτοί θα σε συντρίψουν. Αν περπατάς και τους κοιτάς, αυτοί θα σου δώσουν το απαλό άγγιγμά τους. Η εν λόγω αθλήτρια δεν περίμενε τα χρυσά και πάνω από τα όρια επιτεύγματα. Και όμως! Η καλύτερη επίδοση στο βάδην, στα 35χλμ, ήρθε και μαζί ένα βήμα από τους άπιαστους ανεμόμυλους και μια ριπή χρυσόσκονης από την υπερπροσπάθεια. Μένουμε στο άρθρο και διαβάζουμε την εικόνα που το συνοδεύει. Πριν γράψουμε οτιδήποτε, θα στραφούμε στον τεράστιο Λουίς Μπουνιουέλ. Ο συμπατριώτης της Πέρεζ έχει το δικαίωμα να «συνομιλεί» με καθετί καθημερινό και με καθετί που μπορεί να ερμηνευτεί σουρεαλιστικά. Η Πέρεζ θα γίνει ο εξολοθρευτής άγγελος των αθλητικών, κοινωνικών, περιορισμών και εμείς θα ακολουθήσουμε τα νικητήρια σημάδια.
Τίποτα δεν την περιορίζει
Κρατήστε την Πέρεζ στο κέντρο και βγάλτε από τη φωτογραφία την άσφαλτο, τους ανθρώπους που χειροκροτούν και τις συναθλήτριες της. Φανταστείτε τη να «σπάει» τον αόρατο τοίχο της ευπρέπειας, του συντηρητισμού και της υποταγής στις νόρμες. Φανταστείτε τη να κερδίζει την κοινωνική, προσωπική, ελευθερία της με τον τρόπο που αυτή θέλει. Αγωνίστρια, σοβαρή αθλήτρια στο βάδην, με μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες και παντρεμένη με τη σύζυγό της Noe. Αν υπήρχε κάποτε κάτι να την περιορίζει, τώρα δεν υπάρχει και οι καμπάνες της λύτρωσης που χτυπά ο Μπουνιέλ γίνονται κραυγή ικανοποίησης, θριάμβου, ξεσπάσματος. Η επιμονή, η θέληση και το πείσμα αυτής της αθλήτριας είναι τεράστιο και δεν μπορεί να περιοριστεί μετρικά συστήματα και διαστάσεις κυνικές. Γι’ αυτό, όπου και να της βάλετε την κορδέλα του τερματισμού αυτή θα υψωθεί τόσο πολύ που θα πέσει πάνω της και θα την κάνει κομμάτια.