Η Σόφι Πάουερ δεν είναι μια συνηθισμένη δρομέας. Μητέρα τριών παιδιών, αποφάσισε να συμμετάσχει σε έναν υπερμαραθώνιο 171 χλμ γύρω από το Μον Μπλαν, μόλις τρεις μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού της. Καθώς ξεκουραζόταν σε ένα γεμάτο αθλητικό κέντρο στην Κουρμαγιέρ, με τα πόδια της πρησμένα και ούσα εξαντλημένη από 16 ώρες συνεχούς τρεξίματος, η Σόφι κάθισε για να θηλάσει τον μικρό της. Η στιγμή αυτή απαθανατίστηκε από φωτογράφο του Strava και σύντομα έγινε viral.
«Ήξερα ότι οι τελευταίοι μήνες ήταν δύσκολοι και ίσως η φωτογραφία μου να βοηθήσει άλλες μητέρες να κυνηγήσουν τα όνειρά τους», είπε η ίδια. Η εικόνα της Σόφι θυμίζει την ιστορική φωτογραφία της Kathrine Switzer στον Μαραθώνιο της Βοστόνης το 1967, ένα στιγμιότυπο που άλλαξε τον μαραθώνιο για τις γυναίκες.
Η Πάουερ έχει περάσει εμπόδια στον χώρο των υπερμαραθωνίων. Όταν ήταν έγκυος με τον πρώτο της γιο, οι οργανωτές δεν δέχτηκαν αναβολή, θεωρώντας την εγκυμοσύνη «προαιρετική επιλογή».
Η ίδια θυμάται και μίλησε στην «Telegraph» για όλα όσα έγιναν εκείνη τη μέρα: «Είμαι εξαντλημένη. Γύρω μου, άλλοι δρομείς ξεκουράζονται σε πάγκους, άλλοι προσπαθούν να φάνε, να πιουν, να περιποιηθούν τα πόδια τους ή να κάνουν μασάζ στους μύες τους. Πολλοί έχουν δίπλα τους οικογένειες και φίλους, ψάχνοντας μέσα σε υπερφορτωμένες αθλητικές τσάντες για μπαταρίες, καθαρά ρούχα ή τρόφιμα. Πέρα από όλα αυτά, έχω και άλλη δουλειά: πρέπει να ταΐσω τον μικρό μου, τον Κόρμακ, και να θηλάσω το γάλα που έχει συσσωρευτεί από χθες το βράδυ, προκαλώντας έντονο πόνο. Κάθομαι ήρεμη μαζί του στο πλάι της αίθουσας, όσο πιο μακριά μπορώ από τη φασαρία. Είναι η μεγαλύτερη περίοδος που έχουμε περάσει χώρια από τότε που γεννήθηκε πριν τρεις μήνες και μου έχει λείψει πολύ. Ο άντρας μου, Τζον, προσπαθεί να με ταΐσει ένα σάντουιτς με αβοκάντο, ενώ η φίλη μου αλλάζει τις μπαταρίες στο φακό κεφαλής για την επόμενη νυχτερινή έξοδο στο βουνό. Ο τρίχρονος γιος μας, Ντόνατσα, παίζει έξω με την νταντά, περιμένοντας τη στιγμή που θα τον αγκαλιάσω. Μέσα στο χάος, προσπαθώ να μοιραστώ μια ήρεμη στιγμή με τον Κόρμακ».
Τότε συνέβη κάτι που δεν περίμενε και έμελλε να αλλάξει την εικόνα για τις γυναικές στον αθλητισμό σε όλο τον κόσμο: «Ένας άνδρας πλησιάζει τον Τζον με μια κάμερα και ρωτά αν μπορεί να με φωτογραφίσει για το Strava, μια εφαρμογή γυμναστικής. Η φωτογραφία μου με τον Κόρμακ υποτίθεται ότι θα ήταν μικρή ιστορία. Αντιθέτως, έγινε viral: ξαφνικά το όνομά μου συνδέθηκε με τη φράση "η υπερμαραθωνοδρόμος που θηλάζει". Θυμήθηκα τη Kathrine Switzer το 1967, όταν μια φωτογραφία της άλλαξε τον μαραθώνιο για τις γυναίκες. Ίσως η δική μου να ανοίξει τις υπερμαραθώνιες για τις μητέρες».