Με ατομικό ρεκόρ στα 100μ πρόσθιο μετά από 7 χρόνια με 1:09.21 και βελτιώνοντας το πανελλήνιο ρεκόρ γυναικών που της ανήκε από το 2019, αφήνοντας πίσω το προηγούμενο 2:16.17 με 2:15.23 στο διεθνές μίτινγκ κολύμβησης "Ακρόπολις", η αθλήτρια του Ωκεανού Νικόλ Παυλοπούλου απέδειξε πως η επιμονή και η πίστη αποδίδουν, ακόμα και έπειτα από περιόδους αμφισβήτησης, τραυματισμών και αναζητήσεων.
Μετά από ένα... ουσιαστικό comeback, μίλησε στο gWomen για την πορεία της και όλα όσα κράτησαν άσβεστη τη φλόγα μέσα της αλλά και τις δυσκολίες που προέκυψαν και την κράτησαν μακριά από αυτές τις επιδόσεις τα περασμένα χρόνια:
«Κοίτα, η αλήθεια είναι πως δεν γίνεται να είσαι συνέχεια στα τοπ σου, στα πάνω σου, και να κάνεις πάντα ρεκόρ. Και εκεί, αυτό που κάνει διαφορά είναι πόσο πίστη έχεις στον εαυτό σου, πόση δύναμη έχεις μέσα σου. Αυτό που είπε και η Μάρθα η Μάτσα, το ηφαίστειο που μεγαλώνει μέσα σου και κάποια στιγμή εκρήγνυται. Αυτό είναι που μετράει και άμα αυτό το χάσεις, είναι δύσκολο να επανέλθεις.
Εγώ όσο μπορούσα προσπαθούσα κάθε μέρα. Όταν είχα κάνει την εγχείρηση δεν έχασα ούτε μέρα προπόνησης, που ήταν ποδήλατο δύο ώρες την ημέρα και γυμναστήριο. Θέλει καθημερινά να προσπαθείς και ας μην βλέπεις το αποτέλεσμα που περιμένεις. Η προπόνηση μένει, όλο αυτό μένει μέσα σου και θα έρθει η στιγμή. Δηλαδή η Νόρα (Δράκου) στα 32 της έκανε ρεκόρ, ο Κατραντζής στα 34 έκανε ρεκόρ. Αυτοί οι αθλητές δεν έχουν χάσει αυτό το πείσμα τους».
Συνεχίζοντας, η Παυλοπούλου εξήγησε πώς η επιστροφή της στην Ελλάδα και η αλλαγή ρυθμού την βοήθησαν να επανέλθει στα υψηλά της στάνταρ: «Έτσι, κι εγώ πίστευα στον εαυτό μου, ήξερα τις δυνάμεις μου. Δυστυχώς οι συγκυρίες δεν είχαν έρθει όπως θα ήθελα στην Αμερική με τον κορονοϊό και την εγχείρηση, που ήταν και καλές συνθήκες για προπόνηση και είχα ανταγωνισμό εκεί.
(ΚΟΕ)
Αλλά τώρα έχω βρει τα πατήματά μου, έχω γυρίσει εδώ, έχω ηρεμήσει λίγο με τις εξωκολυμβητικές υποχρεώσεις, και φάνηκε. Δεν έχω αλλάξει τόσο την προπόνηση αλλά έχω επανέλθει στην παλιά μου προπόνηση που ήξερα ότι πάντα βοηθούσε. Σίγουρα βοηθάει ότι έχω μεγαλώσει και έχω μάθει το σώμα μου, δουλεύω στο γυμναστήριο πάρα πολύ, έχει φανεί αυτή η προπόνηση. Βάζω την ίδια προπόνηση που κάνουν τα 15χρονα αλλά… εντάξει. Αντέχουμε!».
Όσο για τη συνέχεια της σεζόν, η Ελληνίδα πρωταθλήτρια κρατά χαμηλούς τόνους:
«Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω τί περιμένουμε μέσα στη σεζόν. Γενικά αποδίδω καλά με κούραση, οπότε είπαμε να δοκιμάσουμε πώς θα είμαι τώρα στο Ακρόπολις γιατί δεν θέλαμε να ρίξουμε πάρα πολύ τους ρυθμούς και να μείνουμε απροπόνητοι. Οπότε βλέποντας και κάνοντας, και θα δούμε τώρα πώς θα βγει η Open, γιατί μετά μπορεί να προκύψει κάποιος αγώνας στο εξωτερικό. Δεν γίνεται να δώσουμε το 100% τώρα και μετά να μείνουμε στο μηδέν».
Τέλος, δεν έκρυψε την ικανοποίησή της για την εμφάνιση στο πρόσθιο, ακόμα και χωρίς εξειδικευμένη προετοιμασία:
«Είμαι ήδη πολύ ικανοποιημένη από τον εαυτό μου. Ειδικά στα 100μ πρόσθιο, ήταν ένας αγώνας που δεν τον περίμενα γιατί δεν έχω δουλέψει καθόλου sprint πρόσθιο, ήταν ό,τι βγαίνει μέσα από την προπόνηση της μεικτής και μέσα από τον ανταγωνισμό με τα κορίτσια. Οπότε, χάρηκα, μου έδωσε ώθηση. Ποτέ δεν έχω πάει τόσο γρήγορα, ούτε και όταν το δούλευα. Άρα στόχος είναι να βελτιωνόμαστε, να πάμε καλά στην Open, να περάσουμε ωραία που θα είμαστε όλοι με την ομάδα και... θα δούμε».