Η Μαριέλλα Φασούλα μας μιλά για τη νέα της ζωή στον Αθηναϊκό, τα «ιδανικά» όπως λέει η ίδια δεδομένα που την έφεραν πίσω, η Ευρωλίγκα στη Γλυφάδα, η Πηνελόπη Παυλοπούλου και όλα όσα θέλει να ζήσει ξανά στα ελληνικά παρκέ.
Δώδεκα χρόνια είναι πολλά. Και ειδικά όταν τα δώδεκα αυτά χρόνια τα έχεις περάσει μακριά από την Ελλάδα, έχοντας γνωρίσει το μπάσκετ σε άλλη διάσταση, έχοντας παίξει στην Αμερική, στην Ισπανία, στην Τουρκία και έχοντας μεγαλώσει μπασκετικά σε διαφορετικά περιβάλλοντα.
Η Μαριέλλα Φασούλα όμως γύρισε. Και αυτή τη φορά δεν επέστρεψε μόνο για την Εθνική. Για πρώτη φορά μετά από δώδεκα χρόνια θα αγωνιστεί στην Ελλάδα σε επίπεδο συλλόγων και μάλιστα με ελληνική φανέλα στο πρωτάθλημα της Α1 Γυναικών. Η νέα σελίδα γράφεται στον Βύρωνα και τον Αθηναϊκό, σε μία ομάδα που της έδειξε από την πρώτη στιγμή ότι θέλει να επενδύσει πάνω της και σε ένα project που, όπως λέει η ίδια, την έκανε να αισθανθεί πως «ήταν η σωστή επιλογή».
Και είναι μια επιστροφή που έχει τη δική της σημασία. Την είδαμε στο γήπεδο του Αθηναϊκού, με τα νέα χρώματα της ομάδας και τη νέα της φανέλα. Και φυσικά, δεν μπορούσαμε να μην τη ρωτήσουμε για αυτό που περιμέναμε τόσο καιρό, πώς είναι να γυρίζεις σπίτι σου μετά από δώδεκα χρόνια;
«Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που είμαι εδώ, όντως. Πάνε πολλά χρόνια που είμαι εκτός και ήθελα να γυρίσω. Και νομίζω ότι ήταν σωστή στιγμή, σωστές συνθήκες. Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Αθηναϊκό που πίστεψε σε εμένα και μου έδωσε αυτή την ευκαιρία. Και πραγματικά είμαι πολύ ενθουσιασμένη να είμαι εδώ».
«Έχει ανέβει πάρα πολύ το μπάσκετ γυναικών στην Ελλάδα»
Δεν ήταν μόνο η επιθυμία της επιστροφής, αλλά και οι συνθήκες που δημιουργήθηκαν. Η Φασούλα βλέπει ένα ελληνικό μπάσκετ γυναικών που έχει αλλάξει, έχει ανέβει επίπεδο και πλέον μπορεί να της προσφέρει αυτό που έψαχνε για το επόμενο κεφάλαιο της καριέρας της.
«Νομίζω ήταν, ξαναλέω, οι συνθήκες. Καταρχάς, νομίζω ότι έχει ανέβει πάρα πολύ το μπάσκετ γυναικών στην Ελλάδα. Όπως του έπρεπε, εννοώ του αξίζει και υπάρχει πολύ ταλέντο». Και κάπου εκεί μπήκε στην εξίσωση ο Αθηναϊκός. «Όταν έκανα τις κουβέντες με τον Αθηναϊκό, το ένιωθα μέσα μου ότι ήταν μια σωστή επιλογή για μένα. Μ' αρέσει πολύ το project που έχει κάνει και που συνεχίζει να κάνει. Και πόσο έχει επενδύσει στο γυναικείο μπάσκετ και σε αυτή την ομάδα. Οπότε νομίζω ότι ήταν σωστή επιλογή για μένα».
Και αφού μιλάμε για νέα εποχή, δεν γινόταν να μην υπάρξει και η απαραίτητη ερώτηση για το νέο look του Αθηναϊκού.
Νέα χρώματα, νέες εμφανίσεις, νέα εποχή.
«Μ' αρέσουν τα χρώματα. Πιο πολύ από πέρσι, σίγουρα. Αλλά είναι πολύ ωραία. Όντως, όντως».
«Είναι διαφορετικό να είμαι σπίτι μου»
Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούν να σου τα προσφέρουν ούτε οι μεγαλύτερες διοργανώσεις, ούτε τα καλύτερα πρωταθλήματα του κόσμου και το σπίτι σου είναι ένα από αυτά. Η οικογένεια, οι φίλοι, η δυνατότητα να τους έχεις δίπλα σου χωρίς αεροπλάνα, ταξίδια και ατελείωτες ώρες στον δρόμο.
«Πέρασα πολύ ωραία και εκτός. Αλλά είναι διαφορετικό να είμαι σπίτι μου, να έχω 20 λεπτά μακριά την οικογένειά μου, τους φίλους μου, να μπορούν να έρθουν να με δουν σε ένα παιχνίδι χωρίς να είναι ταλαιπωρία και τεράστιο ταξίδι».
Κι όταν την ρωτήσαμε τι είναι αυτό που της έλειψε περισσότερο από την Ελλάδα, στον μπασκετικό τομέα φυσικά μιλώντας, η απάντηση της ήταν, θα έλεγε κανείς, αναμενόμενη:
«Να παίζω και μπροστά στον ελληνικό κόσμο. Δηλαδή, μου έχει λείψει αυτό το πράγμα, το ζω μόνο όταν παίζω με την Εθνική. Οπότε νομίζω ότι είμαι πολύ ενθουσιασμένη γι' αυτό».
«Η Ελλάδα πάντα είναι σπίτι μου»
Δώδεκα χρόνια μακριά, βέβαια, σημαίνουν και προσαρμογή. Όσο σπίτι σου κι αν είναι ένας τόπος, όταν έχεις φύγει από μικρή ηλικία και έχεις ζήσει πάνω από μία δεκαετία αλλού, η επιστροφή έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες.
«Όντως μοιάζει ξένο, επειδή λείπω 12 χρόνια μαζί με το Πανεπιστήμιο. Η Ελλάδα πάντα είναι σπίτι μου, εννοείται δεν είμαι ξένη, ούτε είναι ξένο. Απλά είναι κάτι διαφορετικό για μένα να έχω έρθει εδώ για τη χρονιά. Είναι μια περίοδος που και εγώ έχω μια προσαρμογή να κάνω. Αλλά νομίζω ότι είναι πολύ εύκολη, δεν είναι κάτι τρελό. Απλά είναι κάτι πολύ διαφορετικό».
Η Ευρωλίγκα στη Γλυφάδα και τα μεγάλα ελληνικά ντέρμπι
Και ποιο είναι το πρώτο πράγμα που περιμένει να ζήσει; Η Ευρωλίγκα. Η Φασούλα θέλει να δει πώς θα είναι να αγωνίζεται ξανά μπροστά στον ελληνικό κόσμο, αυτή τη φορά με τον Αθηναϊκό και στη Γλυφάδα.
«Θέλω να δω πώς είναι η Ευρωλίγκα τώρα στη Γλυφάδα που παίζουμε. Νομίζω ότι ένα από αυτά που περιμένω πραγματικά να ζήσω είναι η Ευρωλίγκα. Στη Γλυφάδα που θα παίξουμε και να έρθει ο κόσμος να γεμίσει το γήπεδο».
Και φυσικά, δεν θα μπορούσαν να λείπουν από τη λίστα τα μεγάλα παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος.
«Και μετά, στο ελληνικό πρωτάθλημα, Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Θα είναι δυνατά παιχνίδια, με ωραία ατμόσφαιρα».
Στον Αθηναϊκό υπάρχει και ένας άνθρωπος που κάνει αυτή την επιστροφή ακόμα πιο ξεχωριστή και αυτή δεν είναι άλλη από την αγαπημένη τςη φίλη, Πηνελόπη Παυλοπούλου. Οι δυο τους δεν είναι απλώς συμπαίκτριες. Γνωρίζονται από παιδιά, έχουν μεγαλώσει μαζί μέσα στα γήπεδα και έχουν μοιραστεί αμέτρητες στιγμές.
«Η Πηνελόπη, το Πινελοπάκι. Είμαστε μαζί από μωρά παιδιά, από παγκορασίδες, παίζουμε άπειρα χρόνια μαζί στην εθνική».
Ακόμα και για τις ίδιες, πάντως, η συνύπαρξη σε σύλλογο ήταν κάτι που δεν περίμεναν.
«Δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε και οι δύο, οτι θα παίξουμε σε μια ομάδα που δεν είναι Εθνική μαζί. Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα. Εννοώ γνωριζόμαστε τόσα χρόνια, είναι διαφορετικό να έχεις και μια φίλη που σε ξέρει τόσο καλά. Και την ξέρεις τόσο καλά, εντός και εκτός».
«Το πιο σημαντικό είναι να κάνεις αυτό που νιώθεις εσύ καλά να κάνεις»
Μία από τις κορυφαίες Ελληνίδες παίκτριες, αλλά ταυτόχρονα ένας άνθρωπος που ποτέ δεν χρειάστηκε να προσποιηθεί κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι. Πολλά κορίτσια την κοιτούν, την θαυμάζουν και την έχουν ως πρότυπο. Τι θα ήθελε, λοιπόν, να πάρουν από εκείνη βλέποντάς την στο παρκέ;
«Το πιο σημαντικό είναι να κάνεις αυτό που νιώθεις εσύ καλά να κάνεις και να νιώθεις άνετα». Γιατί δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος να αγαπάς το παιχνίδι. Η μία μπορεί να πανηγυρίζει φουλ. Η άλλη να είναι πολύ πιο κουλ. Η άλλη να είναι κουλ και σε μερικά σημεία να πανηγυρίζει. Εγώ νομίζω ότι είμαι αυτή. Είμαι κουλ και θα πανηγυρίσω σε συγκεκριμένα σημεία. Νομίζω ότι σε κάνει να νιώθεις πιο in the game, ρε παιδί μου. Να μην κόβεις το πάθος σου και το πώς θέλεις να αντιδράσεις επειδή έτσι είναι ο κανόνας ή επειδή έτσι κάνει αυτή ή έτσι κάνει η άλλη. Κάνε αυτό που θέλει ο εαυτός σου να κάνει».
Μετά από δώδεκα χρόνια, έχουμε πλέον την ευκαιρία να την απολαύσουμε όλον τον χρόνο στα ελληνικά παρκέ. Για αυτό λοιπόν βγάλτε ημερολόγια και σημειώστε ημερομηνίες γιατί η σεζόν ξεκινά και η ώρα της Μαρινέλλας Φασούλα έχει έρθει.