Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, ο Ισπανός ΝΒΑer που από το 2023 παίζει στον Παναθηναϊκό και αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς αλλά και αγαπητούς ξένους αθλητές στη χώρα μας, μίλησε ξανά για τη μητέρα του, Μαργκαρίτα Γκάιερ, και τον θαυμασμό του προς εκείνη.
Σε συνέντευξη που έδωσε στο pamestoixima.gr, ο 30χρονος μπασκετμπολίστας ανέφερε πως η μητέρα του εγκατέλειψε τα όνειρά της στο μπάσκετ για να μεγαλώσει εκείνον και τα αδέρφια του. Ο ίδιος τόνισε πως έχει και το δικό της επίθετο στο όνομά του (Juancho Hernangomez Geuer) και έπειτα τόνισε πως η ίδια ήταν μία σταρ στον αθλητισμό της Ισπανίας όταν αποφάσισε να αποσυρθεί για να δημιουργήσει την οικογένειά της.
«Είναι πρότυπα και οι δύο (σ.σ.γονείς). Έχουν περάσει τα πάντα. Η μαμά μου αποσύρθηκε στα 26 της για να γεννήσει τον αδελφό μου. Μέχρι τα 26 της είχε παίξει στην Εθνική, κέρδισε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, πήγε σε Ολυμπιακούς, έκανε τα πάντα. Ολοκλήρωσε την καριέρα της γιατί την κάλεσε η μητρότητα. Εγκατέλειψε το όνειρό της για την οικογένεια. Αυτό σημαίνει πολλά. Αποσύρθηκε όταν ήταν στο απόγειό της, ήταν σούπερ σταρ στην Ισπανία και μας δίδαξε τα πάντα», δήλωσε ο Ισπανός διεθνής.
Η Μαργκαρίτα Γκάιερ θεωρείται μία από τις πρωτοπόρες μορφές του ισπανικού μπάσκετ γυναικών, με τέσσερα πρωταθλήματα, ευρωπαϊκούς τίτλους σε διασυλλογικό επίπεδο και το χρυσό στο Ευρωμπάσκετ του 1993 με την Εθνική. Η ίδια συνέβαλε αποφασιστικά στην άνοδο της Ισπανίας στην ευρωπαϊκή ελίτ. Παρά το γεγονός ότι αποσύρθηκε νωρίς, η επιρροή της παραμένει ζωντανή τόσο μέσα από τα επιτεύγματα της δικής της γενιάς όσο και μέσα από την επόμενη γενιά, τα παιδιά της που συνεχίζουν την ιστορία της σε παρκέ σε όλη την Ευρώπη.
Ποια είναι η Μαργκαρίτα Γκάιερ, η πρωτοπόρος του ισπανικού μπάσκετ
Η Μαργαρίτα Γκάιερ γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1966 στη Σεβίλλη, από γονείς γερμανικής καταγωγής. Μεγάλωσε σε ένα δίγλωσσο, γερμανο-ανδαλουσιανό σπίτι. Το μπάσκετ μπήκε στη ζωή της στα 13 της, όταν ο προπονητής Φρανσίσκο Αλβάρεθ εντόπισε το ύψος και τις δυνατότητές της στο σχολείο. Το 1983, στα 17 της, πήρε τη μεγάλη απόφαση να αφήσει τη Σεβίλλη για τη Μαδρίτη και τη Real Canoe NC.
Η Γκάιερ υπήρξε από τις πιο πετυχημένες παίκτριες της πρώτης γενιάς του ισπανικού μπάσκετ γυναικών. Με τη Real Canoe κατέκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα στη Liga Femenina (1983-86), ενώ στη συνέχεια με τη Xuncas Lugo έφτασε σε τελικούς πρωταθλήματος και Κυπέλλου, κατακτώντας παράλληλα το βραβείο Premio Andalucía de los Deportes το 1986.
Με την BEX Banco Exterior κατέκτησε την Copa de la Reina και χάλκινο στο Παγκόσμιο διασυλλογικό κύπελλο γυναικών, ενώ η μεταγραφή της στη Dorna Godella το 1992 την έβαλε στο κέντρο της κορυφαίας, τότε, ισπανικής ομάδας. Με την Godella κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων στη Βραζιλία, το ισπανικό πρωτάθλημα και το Ευρωπαϊκό κύπελλο γυναικών 1992-93, τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο ισπανικού συλλόγου στο μπάσκετ γυναικών. Στον δρόμο προς την κορυφή διακρίθηκε για τη σταθερότητά της σε πόντους και ριμπάουντ και για την ικανότητά της να αλλάζει ρυθμό σε κρίσιμα ματς.
Παράλληλα, η πορεία της στην Εθνική Ισπανίας ήταν εξίσου εντυπωσιακή. Έκανε ντεμπούτο με την Εθνική Γυναικών το 1985 και μέχρι το 1993 μέτρησε 158 συμμετοχές και 1.753 πόντους (11,1 μ.ό.), συμμετέχοντας σε Ολυμπιακούς Αγώνες και Ευρωμπάσκετ. Στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης το 1992, με την Ισπανία οικοδέσποινα, είχε 10,2 πόντους και 7,2 ριμπάουντ ανά αγώνα, συμβάλλοντας στο να φτάσει η ομάδα στην 5η θέση. Η κορυφαία της στιγμή με το εθνόσημο ήρθε το 1993, στο Ευρωμπάσκετ της Ιταλίας, όταν η Ισπανία κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της το χρυσό μετάλλιο. Η ίδια έκλεισε τη διεθνή της καριέρα στην κορυφή, αποχωρώντας από την Εθνική την ίδια χρονιά.
«Όταν αποσύρθηκα νόμιζα πως δεν θα ξαναπατήσω σε γήπεδο και τώρα με τα παιδιά μου ξεκίνησα να "υποφέρω" και να το απολαμβάνω ξανά»
Μετά την απόσυρσή της σε ηλικία μόλις 27 ετών, η Μαργκαρίτα Γκάιερ επέλεξε να αφιερωθεί στην οικογένειά της, χωρίς να αναλάβει κανέναν επίσημο ρόλο στον πάγκο κάποια ομάδας ή στη διοίκηση. Παντρεύτηκε τον επίσης πρώην επαγγελματία μπασκετμπολίστα, Γκιγέρμο Ερνανγκόμεθ και μαζί δημιούργησαν μία από τις πιο χαρακτηριστικές «μπασκετικές οικογένειες» της σύγχρονης εποχής. Τα τρία παιδιά τους, ο Γουίλι, ο Χουάντσο και η Αντρέα, έγιναν διεθνείς παίκτες μπάσκετ: ο Γουίλι, διεθνής σέντερ, με θητεία στο ΝΒΑ και πλέον στη Μπαρτσελόνα, ο Χουάντσο, φόργουορντ με καριέρα στο ΝΒΑ και σήμερα στον Παναθηναϊκό, και η Αντρέα, διεθνής στο 3x3 και επαγγελματίας παίκτρια στην Ισπανία. Ο Γουίλι, μάλιστα, φόρεσε κάποτε το νούμερο 9 στους Charlotte Hornets προς τιμήν της μητέρας του.
Η ίδια, σε συνεντεύξεις που έχει δώσει, έχει τονίσει πως είναι κάτι περισσότερο από περήφανη για τα παιδιά της: «Όταν αποσύρθηκα, νόμιζα πως δεν θα ξαναπατήσω ποτέ σε γήπεδο μπάσκετ και τώρα, με τα παιδιά μου, ξαναρχίζω να "υποφέρω", αλλά και να το απολαμβάνω πάρα πολύ. Νιώθω υπερπερήφανη και για τα τρία.
Θα ευγνωμονώ για πάντα τον γιο μου που αποφάσισε να βάλει το επίθετό μου στη φανέλα του, γιατί αυτό το κομμάτι οι μητέρες το έχουμε πάντα πιο δύσκολο.
Περισσότερο υποφέρεις ως μητέρα (στους αγώνες). Ως παίκτρια είσαι συγκεντρωμένη στο παιχνίδι. Ως μητέρα πάντα υποφέρεις περισσότερο».