Στα 17 της άφησε την Ελλάδα για να κυνηγήσει το όνειρό της στην Αμερική. Μπήκε στο αεροπλάνο κουβαλώντας στις αποσκευές της την ιστορία μιας οικογένειας που ξέρει από πάθος και θυσίες για τον αθλητισμό χωρίς καλά καλά να γνωρίζει άπταιστα αγγλικά. Για την Άρτεμις Κουκή, το μπάσκετ δεν ήταν απλώς επιλογή. Ήταν συνέπεια. Μια φυσική συνέχεια όσων έζησε δίπλα στον πατέρα της, Γιάννη Κουκή.
Σήμερα, είναι αρχηγός στη γυναικεία ομάδα του Western Michigan University. Μαζί με την Μάγκι Στούτελμπεργκ μοιράζεται αυτόν τον ρόλο, τον οποίο κέρδισαν επάξια με τις συμπαίκτριές τους να τις επιλέγουν για ηγέτιδες.
«Το ότι με ψήφισαν οι συμπαίκτριές μου να γίνω αρχηγός είχε για μένα τεράστια σημασία», λέει. «Ήταν μια αναγνώριση που ήρθε από εκείνες, χωρίς να την κυνηγήσω. Δεν με ενδιαφέρει να επιβάλλομαι — θέλω να εμπνέω, να είμαι παρούσα. Να ακούω όταν κάποια περνάει δύσκολα. Να στηρίζω, ακόμα κι όταν εγώ δεν είμαι στα καλύτερά μου».
Η προσαρμογή στο αμερικανικό κολέγιο δεν ήταν εύκολη. Και το παραδέχεται χωρίς καμία ωραιοποίηση. «Στην αρχή δυσκολευόμουν να εκφραστώ στα αγγλικά. Ήταν σαν να έχω πράγματα να πω, αλλά να μην μπορώ να τα επικοινωνήσω όπως θέλω. Έμαθα να είμαι υπομονετική. Να ακούω περισσότερο και να μιλάω λιγότερο, μέχρι να νιώσω σίγουρη. Τώρα, νιώθω περήφανη που μπορώ να εκφράζομαι με τρόπο που οι άλλοι καταλαβαίνουν, ακόμα και αν προερχόμαστε από τελείως διαφορετικά background».
Αυτό είναι και το στοιχείο που την έκανε να αγαπήσει τις σπουδές της στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού. «Η διαφορετικότητα, η ένταξη, το πώς επικοινωνούμε σε ομάδες με άτομα από όλο τον κόσμο — είναι ζητήματα που με συγκινούν πραγματικά. Δεν θέλω να γίνω απλώς HR manager. Θέλω να είμαι μια γέφυρα κατανόησης μέσα σε κάθε εργασιακό περιβάλλον. Να βοηθάω τους ανθρώπους να νιώθουν ότι ανήκουν».
Στην καθημερινότητα του WMU, η Άρτεμις είναι κάτι παραπάνω από αρχηγός της ομάδας. Είναι η φωνή της, ακόμα και όταν δεν λέει πολλά. Η σχέση της με τη συμπαίκτριά της, Μάγκι Στούτελμπεργκ, με την οποία συμπορεύεται, βασίζεται στην κατανόηση και στη διαφορετικότητα των ρόλων. Η Μάγκι πέρασε τον δικό της Γολγοθά με έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο, που την άφησε εκτός για εννιά μήνες. «Αυτό που θαύμασα στην Άρτεμις ήταν η σταθερότητά της. Ήξερα πως, ό,τι κι αν γίνει, θα είναι εκεί. Δεν χρειάζεται να φωνάζει για να την ακολουθήσεις».
Οι καθηγητές της, από την πλευρά τους, βλέπουν σε εκείνη ένα πρότυπο του σύγχρονου φοιτητή-αθλητή. «Η Άρτεμις είναι πειθαρχημένη, εργατική και έχει βαθιά συναίσθηση του ποια είναι και πού θέλει να φτάσει», λέει ο καθηγητής Chen Wang. «Δεν είχα καμία αμφιβολία όταν την είδα να γίνεται αρχηγός».
Η Κουκή και η Στούτελμπεργκ είχαν όνειρο να παίξουν μπάσκετ σε κορυφαίο επίπεδο — και το πέτυχαν. Σήμερα είναι δύο νεαρές γυναίκες που οδεύουν με αυτοπεποίθηση προς την επιχειρηματική επιτυχία. Δεν κυνηγούν πλέον πόντους, αλλά στόχους. Και έχουν μάθει τι σημαίνει να συνεργάζεσαι, να αποδέχεσαι τους άλλους και να αναρωτιέσαι — μαζί με την ομάδα σου και τον εαυτό σου — τι πραγματικά χρειάζεται για να γίνεις η καλύτερη εκδοχή σου.