Red Bull: Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα

• Το «πλήγμα»: Ο θάνατος του Ντίτριχ Μάτεσιτς
• Μια αιμορραγία χωρίς τέλος
• Αναζητείται «θεραπεία»
• Η μοναξιά του Μαξ Φερστάπεν
• Υπάρχει επιστροφή από την παρακμή;

Η είδηση της αποχώρησης του Τζιανπιέρο Λαμπιάσε για τη McLaren δεν είναι απλώς μια «βόμβα». Είναι η επιβεβαίωση ότι η Red Bull Racing που γνωρίσαμε μάλλον δεν υπάρχει πια. Όταν ο άνθρωπος που αποτελούσε το «alter ego» του Μαξ Φερστάπεν στο γκαράζ αποφασίζει να εγκαταλείψει το πλοίο, τότε το πρόβλημα δεν είναι πλέον τεχνικό, είναι υπαρξιακό.

Ο Λαμπιάσε δεν ήταν ένας απλός αρχιμηχανικός. Ήταν ο κοντινότερος συνεργάτης, ο ψυχολόγος και ο εξισορροπιστής του Ολλανδού. Η φυγή του έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά λίστα απωλειών που μετατρέπουν την ομάδα από θηρευτή σε θήραμα, σε μια χρονική στιγμή που ο ανταγωνισμός μοιάζει να αποδομεί συστηματικά κάθε ίχνος της παλιάς δόξας των «Ταύρων».

Το «πλήγμα»: Ο θάνατος του Ντίτριχ Μάτεσιτς

Για να καταλάβουμε πώς φτάσαμε εδώ, πρέπει να επιστρέψουμε στον Οκτώβριο του 2022. Ο θάνατος του Ντίτριχ Μάτεσιτς στέρησε από τη Red Bull τον ιδρυτή της, αλλά κυρίως τον άνθρωπο που κρατούσε τις ισορροπίες ανάμεσα στις αντικρουόμενες δυνάμεις της ομάδας. Με τον Μάτεσιτς παρόντα, η Red Bull ήταν μια οικογένεια. Χωρίς αυτόν, μετατράπηκε σε μια στυγνή εταιρική αρένα.

Η μετάβαση στη νέα εποχή υπό τον Όλιβερ Μίντσλαφ και την αυστριακή εταιρική πλευρά διέλυσε το DNA της ομάδας. Η εσωτερική σύγκρουση που οδήγησε στην αποπομπή του Κρίστιαν Χόρνερ και στην απομάκρυνση του Χέλμουτ Μάρκο ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Η Red Bull έχασε την ικανότητά της να προστατεύει το ταλέντο της, επιτρέποντας στην τοξικότητα να εισχωρήσει στα άδυτα του Μίλτον Κέινς.

Μια αιμορραγία χωρίς τέλος

Δεν είναι μόνο ο Άντριαν Νιούι, η απώλεια του οποίου σήμανε το τέλος της τεχνικής υπεροχής. Είναι ο Τζόναθαν Γουίτλι που έδινε την επιχειρησιακή ηρεμία, ο Ρομπ Μάρσαλ που ήδη θριαμβεύει στη McLaren και ο Γουίλ Κουρτενέ που είχε το «πάνω χέρι» στη στρατηγική. Ο Λαμπιάσε θα συναντήσει στο Γουόκινγκ αρκετούς από τους παλιούς του συνεργάτες, αφήνοντας πίσω του μια ομάδα που χάνει τη μνήμη της.

Η λίστα συνεχίζεται με ονόματα που μπορεί να μην κάνουν τίτλους στα πρωτοσέλιδα, αλλά είναι ο σκελετός της ομάδας: ο Κρεγκ Σκίνερ, ο Ματ Κάλερ, ακόμα και ο Όλε Σακ. Από τη Red Bull θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι η αποχώρηση αυτών των ανθρώπων είναι απλώς το αέναο «ροτέισον» του κόσμου της F1. Πιο πολύ όμως μοιάζει με μια μαζική έξοδο από ένα πλοίο που πολλοί θεωρούν ότι βυθίζεται.

Αναζητείται «θεραπεία»

Το πλέον ειρωνικό στην όλη κατάσταση είναι ότι αυτό που όλοι φοβούνταν ως τον πιο «αδύναμο κρίκο» –η νέα μονάδα ισχύος που φτιάχνει η ίδια η ομάδα– αποδεικνύεται το μόνο υγιές κομμάτι. Η συνεργασία Red Bull Powertrains με τη Ford για το 2026 έχει αποδώσει έναν κινητήρα που στέκεται στα ίσια απέναντι σε αυτόν της Mercedes, καταρρίπτοντας τις Κασσάνδρες. Φημολογείται μάλιστα ότι η FIA δεν χρειάστηκε καν να εγκρίνει βελτιώσεις για λόγους εξισορρόπησης, καθώς τα νούμερα είναι εντυπωσιακά.

Όμως, τι να τον κάνεις τον κινητήρα όταν το σασί και η αεροδυναμική χωλαίνουν τόσο φανερά; Ο Λοράν Μεκίς ανέλαβε μια αποστολή αυτοκτονίας: να χτίσει μια νέα Red Bull ενώ οι τοίχοι γύρω του γκρεμίζονται. Η αποτυχία της νέας διοίκησης να σταματήσει το «ροκάνισμα» του προσωπικού δείχνει ότι το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ο Χόρνερ, αλλά μια βαθύτερη κρίση ταυτότητας.

Η μοναξιά του Μαξ Φερστάπεν

Στο επίκεντρο όλων αυτών βρίσκεται ο Μαξ Φερστάπεν. Στα 28 του χρόνια, ο τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής βρίσκεται μπροστά σε ένα υπαρξιακό αδιέξοδο. Ο Ολλανδός χάνει την πίστη του στο σπορ όλο και περισσότερο και όσα γίνονται στην ομάδα του δεν τον βοηθούν καθόλου να την ξαναβρεί. Με τον Λαμπιάσε εκτός, η καθημερινότητά του στην πίστα θα γίνει μια επίπονη διαδικασία προσαρμογής που ίσως δεν είναι διατεθειμένος να υποστεί.

Τα σενάρια για ένα sabbatical (διάλειμμα) το 2027 ή ακόμα και η αποχώρηση από την F1 για άλλες κατηγορίες (όπως το GT racing όπου τον είδαμε πρόσφατα στο Πολ Ρικάρ) δεν είναι πλέον θεωρίες συνωμοσίας. Ο Φερστάπεν βλέπει την αυτοκρατορία που έχτισε να διαλύεται και, όπως κάθε μεγάλος πρωταθλητής, ξέρει πότε η μάχη δεν αξίζει πια τον κόπο.

Υπάρχει επιστροφή από την παρακμή;

Η ιστορία γενικά -και της Formula 1 ειδικότερα- μάς έχει διδάξει ότι όλοι οι κύκλοι κλείνουν. Η Mercedes για παράδειγμα πέρασε την ίδια δοκιμασία και κατάφερε να επιβιώσει, έστω και πληγωμένη, και να επιστρέψει το ίδιο δυνατή. Η Red Bull όμως μοιάζει να χάνει κάτι πιο κρίσιμο από τους τίτλους: χάνει τη δυνατότητά της να εμπνέει. Όταν ο ανταγωνισμός «κλέβει» τους πυλώνες σου, δεν σου παίρνει μόνο ταχύτητα, σου παίρνει και λίγο από το μέλλον.

Η Red Bull βρίσκεται σε μια στιγμή «fight or flight». Αν δεν καταφέρει να βγει στην αγορά και να απαντήσει με εξίσου ηχηρές μεταγραφές, τότε ο δρόμος προς την παρακμή μπορεί να είναι χωρίς επιστροφή. Το 2026 θα έπρεπε να είναι η χρονιά της νέας αρχής με τη Ford, αλλά προς το παρόν αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε ποιος θα είναι ο τελευταίος που, φεύγοντας, θα κλείσει την πόρτα.