Υπέροχος κόσμος, μοτοσικλετικά πλασμένος
Δεν είναι μόνο φθηνότερη. Δεν είναι μόνο ταχύτερη. Δεν είναι μόνο απείρως πιο ευέλικτη. Η μοτοσικλέτα, ως μέσο μετακίνησης συγκριτικά με το αυτοκίνητο, δεν έχει μόνο τα παραπάνω πλεονεκτήματα. Το κυρίαρχο από όλα είναι ότι συνυπάρχει άμεσα με τον αναβάτη της, γίνεται ένα μαζί του. Όσο μάλιστα μεγαλύτερο είναι αυτό το «δέσιμο» -ευθύνη του αναβάτη πάντα- τόσο η μοτοσικλέτα γίνεται πιο ασφαλής, πιο απολαυστική και πιο αποδοτική συνολικά.
Σκέφτομαι πολλές φορές πως θα ήταν οι πόλεις μας αν στο συλλογικό συνειδητό ο φόβος για την μειωμένη παθητική ασφάλεια της μοτοσικλέτας αντικαθιστούνταν από τα δεκάδες πλεονεκτήματά της και γινόταν το κύριο μέσο μετακίνησης του συνόλου των κατοίκων τους. Πόσο λιγότερη κίνηση, πόσο λιγότερη ρύπανση, πόσο πιο εύκολη στάθμευση και πόσο περισσότερη ηρεμία πνεύματος θα επικρατούσε στην καθημερινότητά μας. Κοντολογίς, πόσο καλύτερη ποιότητα ζωής θα απολαμβάναμε.
Γιατί λέμε όχι στη μοτοσικλέτα;
Δυστυχώς η κουλτούρα μας, από την οποία δεν έχει εκλείψει ακόμα η ανάγκη της κοινωνικής επιβεβαίωσης, ενώ κυριαρχείται από την οδηγική άγνοια, μας απωθεί από τη χρήση της μοτοσικλέτας και μας σπρώχνει στη χρήση του αυτοκινήτου, χωρίς ορθολογικά κριτήρια. Οι περισσότερες και οι περισσότεροι από εμάς χρησιμοποιούμε αυτοκίνητο για δεκάδες άλλους λόγους από αυτούς που επιβάλλει η λογική. Διότι οι γονείς μας αγόρασαν ένα για εμάς ώστε να μην κινδυνεύσουμε με τη μοτοσικλέτα, διότι κάναμε οικογένεια, διότι πιστεύουμε ότι το αυτοκίνητο είναι πιο ασφαλές, διότι πιστεύουμε ότι η μοτοσικλέτα δεν έχει το χώρο που χρειαζόμαστε. Ωστόσο, η οικονομική δέσμευση που συνεπάγεται η αγορά και η χρήση ενός αυτοκινήτου, γρήγορα μας περιορίζει στην καθημερινή μόνο χρήση του, κυρίως σε αστικό περιβάλλον. Σε αυτό δηλαδή που μια μοτοσικλέτα θα ήταν απείρως πιο αποτελεσματική και οικονομική ταυτόχρονα λύση. Και όλα όσα ονειρευόμαστε ή μας υποσχέθηκαν ότι θα μας προσφέρει ένα αυτοκίνητο, απλώς διαλύονται όπως η ομίχλη την ώρα που βγαίνει ο ήλιος.
Τι πραγματικά συμβαίνει;
Μέσα σε ένα περιβάλλον αστικών μετακινήσεων όπου κυριαρχεί η βραδυπορία και είναι προφανές ότι τα αυτοκίνητα είναι περισσότερα από αυτά που μπορεί να αντέξουν οι πόλεις μας και οι οδικές τους υποδομές, αυτό που τελικά πληρώνουμε ως κυρίαρχο μέσο μετακίνησης, ευκολίας και ελευθερίας, το αυτοκίνητο, μετατρέπεται στο χειρότερο δεσμώτη μας. Με κλάσμα του κόστους ενός αυτοκινήτου, οι μοτοσικλέτες προσφέρουν πολλά περισσότερα, ειδικά στην αστική κινητικότητα, με μικρούς περιορισμούς στην καθημερινότητά μας, οι οποίοι μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη χρήση άλλων μέσων, όπως αυτά της δημόσιας συγκοινωνίας, ή λίγο περισσότερο... βάδην -καλό για τα μέλη όλης της οικογένειας. Ναι, θα συμφωνήσω ότι η μοτοσικλέτα δεν είναι το ιδανικό μέσο μετακίνησης σε κάθε συνθήκη και για κάθε κατάσταση. Μια οικογένεια με παιδιά δύσκολα θα καλύψει όλες τις ανάγκες της με μοτοσικλέτα, άτομα με μειωμένη κινητικότητα επίσης. Ωστόσο, αν η μοτοσικλέτα γίνει το κύριο μέσο μετακίνησης και το αυτοκίνητο το δευτερεύον, τότε πολύ κόστος, χρόνος και άγχος μπορούν να αφαιρεθούν από την καθημερινότητά μας.
Για όσες και όσους δε η μοτοσικλέτα γίνει και ένα μέσο απόδρασης, θα αντιληφθούν πολύ γρήγορα ότι η άμεση επαφή που αυτή απαιτεί από το σώμα μας, η έλλειψη της περιμετρικής λαμαρίνας και η εγγύτητα με την άσφαλτο αλλά και το περιβάλλον χωρίς άλλους περισπασμούς, συνθέτουν μια οδηγική εμπειρία που περίπου αντικαθιστά την ψυχοθεραπεία: αναζωογονητική, απελευθερωτική και απολαυστική τόσο, που την αναπολείς και την αποζητάς κάθε Σαββατοκύριακο.
Ακολουθήστε την σελίδα του gMotion στο Facebook!