Οι Κινέζοι έρχονται και στην F1: Ευλογία ή απειλή;

• Γιατί μια κινεζική μάρκα να θέλει να μπει στην F1;
• Γιατί η F1 να θέλει μια κινεζική μάρκα;
• Γιατί εμείς να θέλουμε να δούμε τους Κινέζους στην F1;
• Η στάση των «παραδοσιακών» κατασκευαστών
• Η αποδοχή μιας νέας παγκόσμιας τάξης

Η πρόσφατη είδηση που δημοσιεύσαμε στο gmotion για το ενδιαφέρον του κινεζικού κολοσσού BYD να εισέλθει στη Formula 1 –με τις φήμες για την εξαγορά της Alpine να φουντώνουν– δεν είναι απλώς ένα ακόμα κομμάτι στο ατελείωτο παζλ της φημολογίας. Είναι η επιβεβαίωση ότι το κορυφαίο επίπεδο του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχει πάψει προ πολλού να είναι ένα «κλειστό ευρωπαϊκό κλαμπ» και ετοιμάζεται για τη μεγαλύτερη γεωπολιτική και τεχνολογική αλλαγή στην ιστορία του.

Η Formula 1, το άθλημα που για δεκαετίες αυτοπροσδιοριζόταν ως η απόλυτη ευρωπαϊκή αρένα ταχύτητας και τεχνολογίας, βρίσκεται πλέον σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. Η εποχή που τα paddock αποτελούσαν ένα κλειστό «κλαμπ» για ιστορικούς κατασκευαστές της Γηραιάς Ηπείρου δείχνει να δύει, δίνοντας τη θέση της σε μια νέα, παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα. Η Ανατολή ετοιμάζεται να περάσει την πόρτα της F1, φέροντας μαζί της κεφάλαια και τεχνογνωσία που απειλούν να ανατρέψουν τις παραδοσιακές ισορροπίες δεκαετιών.

Γιατί μια κινεζική μάρκα να θέλει να μπει στην F1;

Για μια εταιρεία όπως η BYD, που έχει ήδη κατακτήσει την κορυφή των πωλήσεων ηλεκτρικών οχημάτων παγκοσμίως, η Formula 1 δεν είναι ζήτημα επιβίωσης, αλλά ζήτημα επικύρωσης. Στον κόσμο της αυτοκίνησης, μπορείς να πουλάς εκατομμύρια αυτοκίνητα, αλλά αν θέλεις να θεωρείσαι «premium» και τεχνολογικός ηγέτης στη συνείδηση του παγκόσμιου καταναλωτή, πρέπει να έχεις τρέξει -και γιατι όχι νικήσει- στο Μονακό, στο Σπα και στη Μόντσα.

Η είσοδος στην F1 προσφέρει στην Κίνα το απόλυτο εργαλείο μάρκετινγκ: Τη διαφήμιση μέσω της πιο διάσημης αυτήν τη στιγμή αθλητικής πλατφόρμας. Η F1, ιδιαίτερα την τελευταία 10ετία υπό την καθοδήγηση της Liberty, έχει μεγαλώσει ακόμα περισσότερο και έχει ξεφύγει από το αθλητικό πλαίσιο. Κάθε grand prix είναι ένα event με απεριόριστες δυνατότητες προβολής σε ένα άκρως διαφοροποιημένο κοινό.

Έπειτα, είναι η τεχνολογική σφραγίδα. Οι ακραίες συνθήκες ενός grand prix είναι το ιδανικό πεδίο δοκιμών για τους μηχανικούς και την τεχνολογία κάθε μάρκας. Αν οι μπαταρίες και τα συστήματα διαχείρισης ενέργειας ενός κινεζικού μονοθεσίου μπορούν να αντέξουν στις ακραίες συνθήκες ενός Grand Prix, τότε ο Ευρωπαίος ή ο Αμερικανός καταναλωτής δεν θα έχει κανέναν ενδοιασμό να εμπιστευτεί το επόμενο ηλεκτρικό SUV του στον ίδιο κατασκευαστή.

Γιατί η F1 να θέλει μια κινεζική μάρκα;

Από την άλλη πλευρά, η Formula 1 χρειάζεται την Κίνα ίσως περισσότερο από ό,τι η Κίνα την F1. Η Liberty Media έχει καταφέρει να «ξεκλειδώσει» την αμερικανική αγορά, αλλά το μεγάλο στοίχημα παραμένει η Ασία. Μια αγορά 1,4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων είναι μια δεξαμενή που κανένας οργανισμός δεν μπορεί να αγνοήσει.

Μια αμιγώς κινεζική ομάδα θα σήμαινε εκτόξευση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, νέες χορηγίες από ασιατικούς κολοσσούς και μια νέα γενιά φιλάθλων που θα ακολουθεί το άθλημα με θρησκευτική ευλάβεια, προσφέροντας στο σπορ τη φρεσκάδα και τα κεφάλαια που απαιτούνται για την περαιτέρω ανάπτυξή του.

Γιατί εμείς να θέλουμε να δούμε τους Κινέζους στην F1;

Ως φίλαθλοι, θέλουμε πάντα το ίδιο πράγμα: ανταγωνισμό. Η είσοδος ενός κατασκευαστή με τους πόρους και την αποφασιστικότητα της BYD (ή της Geely ή της Chery ή οποιασδήποτε άλλης) σημαίνει -σε βάθος χρόνου- περισσότερα μονοθέσια που μπορούν να παλέψουν για τη νίκη, σπάζοντας το μονοπώλιο των παραδοσιακών δυνάμεων.

Ως καταναλωτές, όμως, το κέρδος είναι ακόμα μεγαλύτερο. Η πίεση του πρωταθλητισμού είναι ο καλύτερος επιταχυντής της τεχνολογίας. Η ανάγκη για αποδοτικούς και αξιόπιστους κινητήρες, ελαφρύτερες μπαταρίες και αποδοτικότερα ηλεκτρικά συστήματα μέσα στην πίστα, είναι αυτή που θα φέρει πιο γρήγορα την επόμενη γενιά αυτοκινήτων (υβριδικών ή ηλεκτρικών) στο γκαράζ μας.

Η στάση των «παραδοσιακών» κατασκευαστών

Φυσικά, η υποδοχή δεν αναμένεται με ροδοπέταλα. Οι «παραδοσιακοί» κατασκευαστές βλέπουν με καχυποψία την είσοδο ενός παίκτη που διαθέτει σχεδόν ανεξάντλητα κεφάλαια. Η συζήτηση για το anti-dilution fee (το παράβολο εισόδου των εκατοντάδων εκατομμυρίων) είναι το προπέτασμα καπνού πίσω από το οποίο κρύβεται ο φόβος για την αλλοίωση των ισορροπιών.

Οι υπάρχουσες ομάδες θέλουν να προστατεύσουν τα κέρδη τους, όμως το άθλημα κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μια εσωστρέφεια αν αρνηθεί την πρόσβαση σε παγκόσμιους παίκτες αυτού του μεγέθους.

Η αποδοχή μιας νέας παγκόσμιας τάξης

Η Formula 1 βρίσκεται σήμερα μπροστά σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια απλή τεχνική αλλαγή κανονισμών. Βρίσκεται μπροστά στην αποδοχή μιας νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων στην αυτοκινητοβιομηχανία. Αν οι Κινέζοι κάνουν τελικά το βήμα, δεν θα το κάνουν μόνο για να επιδείξουν την ανωτερότητα των μπαταριών τους ή την ισχύ των ηλεκτροκινητήρων τους. Θα το κάνουν για να διεκδικήσουν τη θέση τους στο πάνθεον της βιομηχανίας, εκεί όπου μέχρι πρότινος η είσοδος επιτρεπόταν μόνο σε όσους είχαν «ευρωπαϊκή καταγωγή».

Το ερώτημα «Αν όχι τώρα, πότε;» δεν αφορά μόνο την Κίνα, αλλά την ίδια την F1. Το άθλημα, για να παραμείνει η «κορυφή της πυραμίδας», οφείλει να είναι ο καθρέπτης του πραγματικού κόσμου και των βιομηχανικών του εξελίξεων. Η άρνηση αυτής της πραγματικότητας στο όνομα ενός παρωχημένου ρομαντισμού ή της προστασίας των κερδών ενός κλειστού κλαμπ, θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος. Η Formula 1 πρέπει να τολμήσει να αγκαλιάσει αυτή τη νέα εποχή. Γιατί στην ιστορία της αυτοκίνησης, όποιος φοβήθηκε να κοιτάξει το μέλλον στα μάτια –από όπου κι αν αυτό προέρχεται– κατέληξε αργά ή γρήγορα να αποτελεί ένα ένδοξο, αλλά στατικό έκθεμα σε μουσείο. Όποιος φοβάται την εξέλιξη, μένει τελικά θεατής. Και η Formula 1 δεν αντέχει να είναι θεατής των εξελίξεων.