Κάλε Ροβάνπερα: Το αγόρι που μεγάλωσε πιο γρήγορα από το WRC

• Από την κορυφή σε μια νέα αρχή
• Είναι εφικτή η F1;
• Τι σημαίνει για το WRC
• Το μήνυμα πίσω από την απόφαση
• Όταν ο δρόμος τελειώνει, αρχίζει η πίστα

Ο Κάλε Ροβάνπερα είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις οδηγών που έχουν πετύχει σχεδόν τα πάντα προτού καν κλείσουν τα 25. Δύο παγκόσμιοι τίτλοι στο WRC, νίκες σε κάθε είδους έδαφος και η αίσθηση ότι ανήκει ήδη στο πάνθεον των Φινλανδών οδηγών που καθόρισαν μια ολόκληρη εποχή. Ίσως γι’ αυτό η ανακοίνωσή του ότι θα αποχωρήσει από το WRC στο τέλος του 2025 για να δοκιμάσει την τύχη του στο circuit racing, δεν ήταν απλώς μια έκπληξη - ήταν μια υπενθύμιση ότι ακόμη και οι κορυφαίοι χρειάζονται νέο κίνητρο.

Από την κορυφή σε μια νέα αρχή

Ο Ροβάνπερα δεν φεύγει επειδή κάτι πήγε στραβά. Φεύγει γιατί έχει ήδη κάνει ό,τι μπορούσε να κάνει στο WRC. Στην ηλικία που οι περισσότεροι οδηγοί μαθαίνουν ακόμα να χτίζουν εμπειρία, εκείνος έχει κατακτήσει τα πάντα. Η επιλογή του να περάσει στην Super Formula της Ιαπωνίας με την υποστήριξη της Toyota Gazoo Racing δείχνει διάθεση να ξεκινήσει από το μηδέν — να μάθει, να εκτεθεί και να αναμετρηθεί με κάτι εντελώς διαφορετικό.

Η Super Formula είναι ένα πρωτάθλημα υψηλού επιπέδου, με αυτοκίνητα κοντά στις επιδόσεις της Formula 2. Είναι ένα ρεαλιστικό περιβάλλον για να δει αν έχει τις δεξιότητες να σταθεί σε κλειστές πίστες. Και, σύμφωνα με όσους τον γνωρίζουν, αυτή η ανάγκη να εξελίσσεται είναι κάτι που τον καθορίζει από παιδί.

Είναι εφικτή η F1;

Θεωρητικά, τίποτα δεν αποκλείεται. Πρακτικά, η Formula 1 είναι ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον για έναν οδηγό που δεν έχει περάσει από τις «σκάλες» της πίστας. Ο Ροβάνπερα θα είναι 25 όταν κάνει το πρώτο του πλήρες βήμα στα μονοθέσια· η ηλικία αυτή δεν τον αποκλείει, αλλά οι πιθανότητες να φτάσει μέχρι την F1 είναι περιορισμένες.

Πιο ρεαλιστικό είναι να τον δούμε να εξελίσσεται σε κατηγορίες GT ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής (WEC), όπου η εμπειρία από διαφορετικά εδάφη και συνθήκες αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα. Εκεί, ένας οδηγός με το ένστικτό του θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά.

Τι σημαίνει για το WRC

Η αποχώρησή του είναι πλήγμα, όχι γιατί το πρωτάθλημα θα χάσει απλώς έναν πρωταθλητή, αλλά γιατί χάνει το πρόσωπο της επόμενης γενιάς. Το WRC παραμένει ένα από τα πιο απαιτητικά πρωταθλήματα στον κόσμο, αλλά τα τελευταία χρόνια δείχνει να δυσκολεύεται να κρατήσει τους ανθρώπους που το κάνουν ενδιαφέρον.

Η μετάβαση στην υβριδική εποχή δεν έφερε τη δυναμική που πολλοί περίμεναν. Η τηλεοπτική προβολή είναι περιορισμένη, τα ράλλυ μικραίνουν, και οι νέοι θεατές δυσκολεύονται να συνδεθούν με ένα σπορ που παραμένει τεχνικά εντυπωσιακό αλλά επικοινωνιακά ξεπερασμένο. Όταν ένας 24χρονος δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής αποφασίζει να φύγει, δεν φταίει εκείνος. Φταίει το γεγονός ότι το άθλημα δεν του προσφέρει πλέον κάτι καινούργιο.

Οι μετακινήσεις μεταξύ ράλλυ και πίστας δεν είναι κάτι νέο. Ο Κίμι Ράικονεν και ο Ρόμπερτ Κουμπίτσα πέρασαν από τη Formula 1 στο WRC για να ανακαλύψουν ξανά τη χαρά της οδήγησης χωρίς πίεση. Ο Σεμπαστιάν Λεμπ έκανε το αντίστροφο, συμμετέχοντας σε αγώνες GT. Η διαφορά είναι πως, αυτή τη φορά, η κίνηση του Ροβάνπερα μοιάζει πιο ουσιαστική. Δεν πρόκειται για «δοκιμή» ή για παύση - είναι συνειδητή αλλαγή πορείας. Και αυτό υπογραμμίζει την απόσταση που χωρίζει πλέον τα δύο σπορ: οι πίστες έχουν γίνει επαγγελματική καριέρα. Τα ράλλυ έχουν παραμείνει πάθος.

Το μήνυμα πίσω από την απόφαση

Το WRC δεν χάνει απλώς έναν οδηγό· χάνει μια ευκαιρία να ανανεωθεί μέσα από τα μάτια ενός πρωταθλητή. Ο Ροβάνπερα δεν φεύγει για να κάνει επίδειξη. Φεύγει γιατί αντιλαμβάνεται ότι, στο σημερινό WRC, δεν υπάρχει προοπτική για κάτι που θα τον κάνει καλύτερο.

Η F1 έχει μετατραπεί σε πολυεπίπεδο προϊόν, το MotoGP εξελίσσεται διαρκώς. Το WRC δείχνει να κινείται με βήματα αργά, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στην παράδοση και την ανάγκη για μοντέρνο θέαμα. Αν δεν βρει σύντομα έναν τρόπο να επανασυνδεθεί με τη νέα γενιά, θα συνεχίσει να βλέπει τα μεγαλύτερα ταλέντα του να αναζητούν αλλού την επόμενη πρόκληση.

Όταν ο δρόμος τελειώνει, αρχίζει η πίστα

Ο Ροβάνπερα παραμένει παιδί του ράλλυ, αλλά πια δεν ανήκει μόνο εκεί. Έφτασε στην κορυφή, κοίταξε γύρω του και είδε πως δεν υπάρχει πια κάτι να κυνηγήσει. Το αν η νέα του πορεία θα αποδώσει ή όχι, είναι αδιάφορο μπροστά στο θάρρος της επιλογής.

Το WRC, όμως, οφείλει να αναρωτηθεί γιατί ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του αποφάσισε να ψάξει αλλού την έμπνευση. Ίσως γιατί, όταν ένας οδηγός μεγαλώνει πιο γρήγορα από το ίδιο το άθλημα, τότε δεν είναι εκείνος που αλλάζει. Είναι το άθλημα που μένει στάσιμο.