Ο Maxi Jazz που γνώρισα λάτρευε τη Formula 1 (vid)
Οι celebrities κάθε λογής αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της glamorous πλευράς του μαγικού κόσμου της Formula 1. Από κάθε φάσμα: τον αθλητισμό, τον κινηματογράφο και φυσικά τη μουσική.
Συνήθως τους διακρίνει η ίδια άγνοια για όσα συμβαίνουν στις πίστες και τα γκαράζ – είναι λιγοστές οι περιπτώσεις όπου οι άκρως αναγνωρίσιμες προσωπικότητες που βολτάρουν στο grid λίγο προτού σβήσουν τα κόκκινα φώτα, νιώθουν πράγματι την αδρεναλίνη της στιγμής. Κι ακόμα λιγότερες αυτές των celebrities που παρότι αριστεύουν στην υποκριτική, στο να κλωτσούν μία μπάλα ή στο να τραγουδούν, κρύβουν κάτω από το δέρμα φλέβες στις οποίες κυλάει βενζίνη. Μία τέτοια περίπτωση ήταν ο Maxi Jazz.
Η είδηση του θανάτου του την παραμονή των Χριστουγέννων, στεναχώρησε εκατομμύρια θαυμαστές του, που τον γνώρισαν ως front-man των Faithless. Πως όχι άλλωστε, η γενιά μου έχει τόσα και τόσα να θυμάται – συνδεμένα άρρηκτα με τη φωνή και τη μουσική του.
Τα ατελείωτα πάρτι και οι μνήμες της πενταήμερης που είχε ως soundtrack το περίφημο “Insomnia”. Τα ξέφρενα ξενύχτια στα club στο Μπουρνάζι με το “God is a DJ” να αναμειγνύεται με βότκα και πάγο. Το γρατζουνισμένο από το play in repeat cd του άλμπουμ “Outrospective” με το λατρεμένο “We come 1”.
Όμως χάρη στη δική μου επαγγελματική ενασχόληση και τη δική του αγάπη για τους αγώνες, είχα δύο φορές την τύχη να συναντήσω τον ταλαντούχο Βρετανό μουσικό. Η πρώτη ήταν το 2001, Σεπτέμβριο μήνα στο Σίλβερστον, στην παρθενική μου επίσκεψη σε πίστα της Formula 1 - για τριήμερο τεστ.
Βροχερό πρωινό -ω μα τι παράξενο- μπαίνουμε στα paddock με τον cameraman μου και σπεύδουμε προς τη δράση. Ξαφνικά σταματώ. Κάτω μεταβολή και του λέω να με ακολουθήσει. Θα ορκιζόμουν πως ο ψηλός από τους δύο τύπους με τους οποίους οι δρόμοι μας είχαν διασταυρωθεί μερικά δευτερόλεπτα νωρίτερα, παρά την κουκούλα και την ομπρέλα, ήταν γνωστή φιγούρα. Πράγματι, ήταν ο Maxi Jazz. Παρά τον χάλια καιρό, σταμάτησε πρόθυμα και αιφνιδίως παραμέρισε για να μη μας χαλάει τη φωτογραφία η ομπρέλα που κρατούσε ο συνοδός του.
«Άραγε έτσι είναι όλοι οι celebrities;», αναρωτήθηκα. Στην πορεία έμαθα πως η απάντηση ήταν όχι.
Πέντε χρόνια μετά, επί γερμανικού εδάφους αυτή τη φορά, έμελλε να συναντηθούμε ξανά. Ήταν ένα όμορφο ανοιξιάτικο πρωινό του Μαΐου, στην πίστα του Νίρμπουργκρινγκ. Ημέρα ελεύθερων δοκιμών του Grand Prix Ευρώπης – δίχως πολλές κάμερες, δίχως ιδιαίτερη προσοχή. Ξέρετε πόσοι celebrities εμφανίζονται στις πίστες Παρασκευές; Σχεδόν κανένας. Ποτέ. Περνάμε μία υπόγεια διάβαση που μας βγάζει στην άλλη πλευρά της πίστας και βγαίνοντας στο φως, τον αναγνωρίζω δίπλα μας. Χωρίς σωματοφύλακες, χωρίς συνοδούς.
Παρότι αυτή τη φορά υπάρχει κόσμος γύρω μας, πράγμα στο οποίο οι διάσημοι συνήθως είναι… αλλεργικοί, η συμπεριφορά του είναι η ίδια. Όχι απλά βγάζουμε φωτογραφίες αλλά μας αγκαλιάζει σε κάθε κλικ. Απαντά στο θαυμασμό με ειλικρινή ικανοποίηση, ξέρει πως τη συγκεκριμένη στιγμή, τα μόνα που μπορεί εκείνος να προσφέρει, ο χρόνος και η φιλική του διάθεση, είναι ανεκτίμητα για εκείνους που τα καρπώνονται. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα επιτηδευμένο σε όλο αυτό.
Πράγμα που επιβεβαιώθηκε ένα δίωρο αργότερα. Έχουμε επιστρέψει στα paddock και είμαστε στον πάνω όροφο του χώρου φιλοξενίας της Red Bull Racing. Είναι ακόμα μόλις στη δεύτερη σεζόν της στη Formula 1 και είναι μία ομάδα εντελώς διαφορετική απ’ ότι σήμερα. Με πάρτι σε κάθε πίστα, Formula Unas στα paddock και πόρτες διάπλατα ανοιχτές. Ενώ λοιπόν παρακολουθούμε εκεί όσα συμβαίνουν στις ελεύθερες δοκιμές, ο Μάξουελ Φρέιζερ όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, κάνει την εμφάνισή του!
Μας χαιρετά και δεν κρύβεται σε μία γωνιά, δεν το παίζει VIP (αν και ήταν). Κάθεται στο διπλανό τραπέζι, κάνει… τράκα από μέλος της παρέας και μας μιλάει για την Ελλάδα. Πόσο ωραίες ήταν οι συναυλίες που είχε ήδη πραγματοποιήσει στη χώρα μας (1999, 2022, 2004, 2005), πόσο ένθερμο ήταν το ελληνικό κοινό. Και μετά, πόσο του άρεσε η Formula 1 αλλά κυρίως, πόσο αγαπούσε τα αυτοκίνητα. Όλα τα αυτοκίνητα.
Παρά το σοβαρό ατύχημα που είχε το 2001 και παραλίγο να του στερήσει τη ζωή, όχι απλά δεν σταμάτησε να βυθίζει το δεξί πόδι στο πεντάλ του γκαζιού αλλά έτρεξε και σε αγώνες όπως τα πρωταθλήματα Ginetta GT Supercup και Porsche Carrera Cup Μ. Βρετανίας.
Δεν είχα ποτέ την ευχαρίστηση να τον ακούσω LIVE στη σκηνή αλλά είχα την απερίγραπτη χαρά να περάσω κάποια λεπτά την ώρας μαζί του. Να του μιλήσω, να με ακούσει, να μοιραστεί μαζί μου το πάθος του για τους αγώνες.
Ένα σοφό ρητό λέει πως είναι καλύτερα να μη γνωρίζεις ποτέ τα ινδάλματά σου. Για να μην απομυθοποιηθούν στα μάτια σου. Αν όμως τα ινδάλματα είναι σαν τον Maxi Jazz, το να τα γνωρίσεις, είναι ευλογία!
Φωτογραφίες: Red Bull Content Pool
Ακολουθήστε την σελίδα του gMotion στο Facebook!