Είναι μια ώρα δύσκολη...

• ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΟ ΡΟΛΟΪ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΕΝΤΡΑ

Μπορεί στην... κορύφωση των κλισέ δηλώσεων οι παίκτες να τονίζουν πως «αντιμετωπίζουν όλα τα ματς με την ίδια σοβαρότητα», αλλά και οι... πέτρες ξέρουν ότι τα ντέρμπι είναι άλλο πράγμα. Καλός ο Πλατανιάς, ο Πανιώνιος και η Ξάνθη, αλλά για τον παίκτη του Ολυμπιακού ο Παναθηναϊκός είναι... άλλο πράγμα και φυσικά το ίδιο ισχύει κι από την αντίπερα όχθη.

Όταν λοιπόν αυτό είναι η πραγματικότητα για έναν παίκτη που μπορεί να φοράει «πράσινα» ή «ερυθρόλευκα» ένα-δυο χρόνια, φανταστείτε πόσο ισχύει για τον φίλαθλο και τον οπαδό που η ομάδα είναι... κομμάτι της ζωής τους. Λίγες ώρες πριν το πρώτο σφύριγμα του διαιτητή Παππά, το Gazzetta Weekend Journal, με μεγάλη δόση πραγματικότητας, ακόμη μεγαλύτερη φαντασίας, αλλά και «1-2 κουταλιές» από χιούμορ, καταγράφει τα... βασανιστικά λεπτά ενός φίλου του Παναθηναϊκού κι ενός του Ολυμπιακού από το πρωί του Σαββάτου μέχρι και την ώρα της σέντρας... Κάθε ένσταση δεκτή.

Γι' αυτό υπάρχουν και τα σχόλια για να μας γράψετε το δικό σας πρόγραμμα!

ΤΟ... ΠΡΑΣΙΝΟ ΡΟΛΟΪ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΕΝΤΡΑ

09:00 Εδώ και ώρα έχεις ξυπνήσεις, αλλά συνέχεια δίνεις παράταση λες και είσαι ο Παππάς στον παιχνίδι Κυπέλλου με την ΑΕΚ, καθώς θέλεις να περάσει πιο εύκολα η ώρα. Το άγχος που έχει αρχίσει να σε κυριεύει από το βράδυ της Παρασκευής κάνει το κρεβάτι ψησταριά και εσένα κοκορέτσι, από τα στριφογυρίσματα στα σκεπάσματα.

09:30 Μετά από αρκετή ώρα νταβανοθεραπείας, όπου στο λευκό του βλέπεις εικόνες που θέλεις να ζήσεις στο ντέρμπι, παίρνεις την απόφαση ότι πρέπει να σηκωθείς. Κάπου εκεί καταλαβαίνεις οτι έχεις δει στον ύπνο σου τον Ατζαγκούν να ανοίγει το σκορ στην Λεωφόρο (#true fact).

09:45 Μετά την απαραίτητη επίσκεψη στην τουαλέτα, φτιάχνεις ένα espressάκι, γιατί φραπέ πίνουν οι γαύροι και κάθεσαι να δεις πρωτοσέλιδα στο Gazzetta και να κάνεις την καθιερωμένη βόλτα στα site. Τα πρωτοσέλιδα των αντικειμενικών εφημερίδων συνοδεύονται από αισιοδοξία, ενώ αυτά των εφημερίδων του Ολυμπιακού με μπινελίκια και σοδομαζοχιστικές σκέψεις που θα έκαναν και την Τζούλια Αλεξανδράτου να κοκκινίσει από την ντροπή.

12:00 Μετά τα απαραίτητα τηλέφωνο, ραντεβού με τους κολλητούς για έναν local καφέ στο στέκι που είναι κοντά στο σπίτι. Η μοναδική κουβέντα που θα βγει τόσο από το δικό σου στόμα, όσο και των υπόλοιπων της παρέας και δεν θα έχει σχέση με το ντέρμπι, είναι αυτή που θα πεις στην σερβιτόρα με την παραγγελία σου...

14.00 Φτάνεις στο σπίτι για να ετοιμαστείς για το γήπεδο και να τσιμπήσεις κάτι. Ναι καλά... Μα τι να τσιμπήσεις, αφού το στομάχι είναι κόμπος και τίποτα δεν κατεβαίνει κάτω; Κάνεις ένα ντουζάκι για να στανιάρεις, φοράς την γηπεδική στολή, καβαλάς το μηχανάκι και πας κάτω από το σπίτι του κολλητού.

Ακολουθεί πραγματικός διάλογος...

Εσύ: Έλα είμαι από κάτω.
Αυτός: Μα, είπαμε 15:30.
Εσύ: Το ξέρω, αλλά δεν μπορούσα να κάτσω σπίτι.
Αυτός: Πάω τουαλέτα και κατεβαίνω σε 5 (σ.σ Τα 5 δεν είναι ποτέ 5, αλλά 25 ενίοτε και 35...)

15.00 Φτάνεις στην Λεωφόρο, που θυμίζει Πολυτεχνείο ανήμερα της 17 Νοέμβρη. Αστυνομία παντού, με τις αναλογίες εκείνη την ώρα να είναι 1 φίλαθλος ανά 4 αστυνομικούς (φανερούς ή κρυφούς). Οι μισοί σε κοιτάζουν με μισό μάτι και οι άλλοι προσπαθούν να σε πείσουν οτι είναι σαν και εσένα.

16:30 Οι κλούβες αποκλείουν την Τσόχα για να εξασφαλιστεί η ομαλή προσέλευση του Ολυμπιακού, κάτι που προκαλεί τα πρώτα μπινελίκια: Στον Τσίπρα που έχει αφήσει τον Ολυμπιακό να κάνει οτι θέλει, στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως που μετατρέπει την Λεωφόρο σε αστυνομοκρατούμενη περιοχή, στον Υφυπουργό Αθλητισμού που δεν καταλαβαίνει οτι προκαλεί, στον Αλαφούζο που δέχεται να γίνονται αυτά τα πράγματα στο σπίτι μας και γενικώς σε όποιον πάει ο νου σου.

17:28 Φτάνει η επιστολή του Ολυμπιακού συνοδεία αστυνομικής δύναμης που δεν είχε ούτε η Μέρκελ στις μνημονιακές επισκέψεις της στην Αθήνα. Από εκεί που είσαι αποκλεισμένος δεν βλέπεις τίποτα. Αυτό όμως δεν σε εμποδίζει να ρίξεις τα μπινελίκια σου στον Μαρινάκη, στον Θεοδωρίδη, στον Σιόβα...

17.57 Η αποστολή του Ολυμπιακού έχει μπει στο γήπεδο, το πούλμαν έχει αδειάσει από πρόσωπα και πράγμα, το μπλόκο με τις κλούβες φεύγει και αποφασίζεις να μπεις στο γήπεδο νωρίς. Δεν είσαι όμως ο μόνος που το σκέφτηκε αυτό... Στέκεσαι στην ούρα που είναι ατελείωτη λόγω των τουρνικέ και του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, με αποτέλεσμα να κατεβάζεις νέα μπινελίκια. Αυτή την φορά αποδέκτης είναι μόνο ένας: Ο Γιάννης Αλαφούζος που τα ακούει γιατί ταλαιπωρεί τον κόσμο (σ.σ λες και μπορεί να κάνει κάτι για αυτό), που δεν βάζει ένα καλύτερο σύστημα που να χωράει περισσότερο κόσμο κτλ.

18.22 Καταφέρνεις να μπεις στο γήπεδο, κάθεσαι στην θέση σου και ακούς τις πρώτες ποδοσφαιρικές αναλύσεις από τους προπονητές της εξέδρας, που πάντα θα έχουν διαφορετική άποψη σε σχέση με την 11άδα, ανεξαρτήτως αν είναι η πρώτη φορά που πηγαίνουν στο γήπεδο φέτος και αυτή επειδή βρήκαν πρόσκληση από κάποιο κονέ που έχουν.

18.45 Βγαίνει ο Ολυμπιακός για ζέσταμα και ένα μαύρο σύννεφο σκεπάζει την Λεωφόρο από τα μπινελίκια που ακούνε οι φιλοξενούμενοι. Εσύ έχεις κεντράρει έναν παίκτη, ο οποίος θα συγκεντρώσει όλη τη μήνη σου και θα ακούσει τα πάντα.

19.30 Σέντρα στο ντέρμπι και το αήττητο του Ολυμπιακού μετράει αντίστροφα και για να μην ξεχνιόμαστε μόνο ο Παναθηναϊκός έχει κατακτήσει αήττητο πρωτάθλημα.

ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΟ ΡΟΛΟΪ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΕΝΤΡΑ

8:00: Το ξυπνητήρι βαράει. Το πρώτο κλείνει με την ταχύτητα που έτρωγε ο Καπαμαρού τη μακαρονάδα του. Το δεύτερο αρχίζει να σου… θυμίζει πιο έντονα ότι πρέπει να σηκωθείς. Στο τρίτο χτύπημα (δεν κλείνει η πόρτα) , αλλά ανοίγεις τα μάτια σου. Πλένεις το πρόσωπό σου, πίνεις καφέ και διαβάζεις πρωτοσέλιδα στο Gazzetta.gr. Έχεις διαβάσει ήδη τις συνεντεύξεις των Σισέ – Μοδέστο. Γελάς με την εκτίμηση του Γάλλου ότι θα νικήσει ο Παναθηναϊκός και συνεχίσεις στ’ άλλα θέματα. Κυρίως στην προαναγγελία να τσεκάρεις τελευταία νέα και σχέδια των Στραματσόνι – Μάρκο Σίλβα.

10:00 Αφού έχεις ξυπνήσει για τα καλά, κατεβαίνεις στο Μικρολίμανο. Παρέα με τις εφημερίδες παραμάσχαλα (δεν αρκούν μόνο τα πρωτοσέλιδα) … φτιάχνεσαι με τους φίλους σου και κανονίζεις που θα το δεις. Εκτός κι αν δεν θες κανέναν άλλον πέρα από την μπύρα, τον καναπέ και την τηλεόρασή σου. Στον καφέ, φυσικά και γίνεται ο γνωστός χαβαλές με την παρέα. Φυσικά και κάποιος θα είναι από τους… άλλους και εννοείται ότι δεν θα τον αφήσεις να… σηκώσει κεφάλι, όποιο και να είναι το επιχείρημά του. Η ώρα της σέντρας πλησιάζει και δεν θες να ακούς τίποτα άλλο πέρα από το ότι την Κυριακή το πρωί θα διαβάζεις μόνο για τον θρίαμβο της ομάδας σου. Δεν θες να σκέφτεσαι ότι το βράδυ του Σαββάτου θα γεμίσει το wall σου στο facebook από… πράσινα πανηγυρικά ποσταρίσματα.

13:00 Έχεις γυρίσει σπίτι και περιμένεις να φας. Μέχρι να στρωθεί το τραπέζι, μπαίνεις ξανά Gazzetta. Εννοείται ότι στις ενότητες Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός όλο και κάτι νέο θα παίζει. Εν τω μεταξύ για να… φτιαχτείς βλέπεις το γκολ του Μήτρογλου στη Λεωφόρο, τα 1-4 με τους Λουτσιάνο, Γεωργάτο, Αλέκο και Ζιοβάνι (πάντα θα πηγαίνει εκεί το χέρι). Ε, να μην δεις και την γκολάρα του Νούνιες στο Φάληρο. Σ’ ευχαριστούμε γι αυτό Λιονέλ. Αν ακόμη δεν έχει ετοιμαστεί η μάσα, προλαβαίνεις να το πας και πιο πίσω… σε κάνα Καραπιάλη! Όρεξη να έχει να βλέπεις – όχι μόνο να τρως.

14:00 Το γιουβετσάκι έτοιμο. Χαλαρώνεις και αποβάλλεις τη σκέψη του ντέρμπι για 15’. Τόσα λεπτά χρειάζεσαι για να στείλεις το πιάτο κατευθείαν στο ντουλάπι. Μετά η κουβέντα πέφτει και πάλι εκεί. Με τον πατέρα, τον αδερφό, τον θείο… Όλο και κάποιος θα σου πει «τι θα γίνει, ρε, απόψε;» Και τι να του πεις, δηλαδή; Ότι θα νικήσει ο άλλος; Γελάνε κι οι πέτρες. Αφού δίνεις το καλό παράδειγμα και μένεις στο τραπέζι λίγο ακόμη σηκώνεσαι.

15:00 Έχεις αράξει για λίγο στον καναπέ σου. Χαζεύεις στο κινητό ειδήσεις. Εννοείται στο Gazzetta. Μπαίνεις facebook, την «λες» και στη «λένε» φίλοι και «φίλοι». Ποστάρεις μια φωτό του Μήτρογλου από το 0-1, μαζεύεις τα… απαραίτητα likes, πιάνεις και τον σφυγμό με εκτιμήσεις μέσω σχολίων από κάτω και…. γίνεσαι.

16:00 Έχεις φύγει για Ρέντη. Εκεί μαζεύεσαι με τους άλλους και αποθεώνεις παίκτες, προπονητές και όλη την αποστολή. Έχει ανάγκη τη φωνή σου και δεν θα κάτσεις σπίτι για… σιέστα. Αν δεν είσαι κανένας μαζόχας να πας γήπεδο με κάποιο φίλο σου Παναθηναϊκάκια (sic) , παίρνεις πορεία για κάποιο σπίτι, καφέ ή ακόμη καλύτερα στο… σπίτι σου, μόνος σου.

18:00 Έχει μείνει μόλις 1,5 ώρα για τη σέντρα. Δεν είσαι γήπεδο για τα «ουουουο» και τα παλαμάκια στους παίκτες σου. Είσαι στην τηλεόρασή σου. Βλέπεις τι… παίζει από εκεί. Εύχεσαι να μην γίνουν… παρατράγουδα και περιμένεις το σφύριγμα του Παππά. Βάζεις και μία τον ύμνο να παίξει, παίρνεις περισσότερη δύναμη και «φτιάχνεσαι» όσο πρέπει.

19:00 Πάντα πριν τη σέντρα και ενώ δεν θες κανένα τηλεφώνημα, όλο και κάποιος θα σε πάρει να σου πει κάτι άσχετο, όλο και κάποιος που δεν ξέρει ότι έχει ντέρμπι θα θυμηθεί κάνα θέατρο, καμιά βόλτα, κάτι το οτιδήποτε που εννοείται δεν έχει καμία θέση στο πρόγραμμά σου! Κλείνει το τηλέφωνο με συνοπτικές διαδικασίες στα επόμενα 10 δευτερόλεπτα (μην είμαστε και αγενείς).

19:01 Έχεις πάει στο ψυγείο, φέρνεις τις πρώτες μπύρες μπροστά σου (αν είσαι σπίτι). Αν δεν είσαι συνεχίζεις να περιμένεις στην καφετέρια για τη σέντρα, με την ευχή φυσικά μη τυχόν και έρθει κανένας Παναθηναϊκός σε ακτίνα 100 μέτρων. Δεν θες να ακούς κανέναν ήχο αντίθετο με αυτόν που θα βγαίνει από το στόμα σου. Τα λεπτά, περνούν και φτάνουμε στο παρά ένα...

… 19:30 Φρρρρρρρρ φύγαμε για σέντρα, διπλό - και 11 στα 11 – για να μην ξεχνιόμαστε.