Οι κακοί, οι κλόουν και οι Σταχτοπούτες

Το gazzetta.gr συνεχίζει τη συνεργασία του για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας με έναν εκ των σημαντικότερων αθλητικών δημοσιογράφων παγκοσμίως! Διαβάστε το τέταρτο του blog!

Σάο Πάολο, Βραζιλία

Βλέπεις όλο και λιγότερους οπαδούς στο δρόμο εδώ. Οι περισσότερες από τις πόλεις διεξαγωγής έχουν κλείσει τα γήπεδά τους και αρχίζουν να θυμούνται τα προβλήματα που είχαν επ' άπειρον, πριν ξεκινήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο. Με τα ματς να αραιώνουν, εμείς οι ακόλουθοι επιτέλους συμπληρώνουμε ώρες ύπνου. Η διοργάνωση φτάνει στο τέλος της. Το μόνο που απομένει είναι να ανακαλύψουμε τον νικητή. Αλλά ακόμα κι αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό. Από το ξεκίνημα, το μικρό χρυσό τρόπαιο αφορούσε μόνο μερικές μεγάλες χώρες. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες ανταγωνίζονταν για άλλους τίτλους, οι περισσότεροι εκ των οποίων έχουν ήδη απονεμηθεί. Γνωρίζουμε τους αρχικλόουν του Μουντιάλ, τους κακούς και τις Σταχτοπούτες.

Παραδοσιακά, ο κλόουν είναι η Αγγλία. Η τάση της ομάδας να ίπταται σε μια διαφημιστική εκστρατεία και μετά να προσγειώνεται σε μπανανόφλουδες είναι ιεροτελεστία στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Η Αγγλία υποχρεώθηκε να την ακολουθήσει και πάλι αυτή τη φορά, αποχωρώντας από τη διοργάνωση μόλις πέντε μέρες μετά τη σέντρα. Στην πραγματικότητα ολόκληρο το Πρωτάθλημά της πάτησε πάνω σε μια συλλογική μπανανόφλουδα. Σχεδόν κανείς από τους καλύτερους παίκτες του τουρνουά δεν παίζει στην Πρέμιερ Λιγκ.

Και παρόλα αυτά η Αγγλία ανταγωνίζεται για τον τίτλο του αρχικλόουν με την Ισπανία. Το να φτάσεις ως πρωταθλητής και να χάσεις το πρώτο σου ματς με 5-1 από μια θεωρητικά όχι και τόσο πρωτοκλασάτη Ολλανδία, είναι απλά ένα χονδροειδές αστείο. Ευτυχώς, αυτή η ανάμνηση θα ξεθωριάσει και αυτό που θα θυμόμαστε είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία. Όπως τονίζει ο ιστορικός του ιταλικού ποδοσφαίρου, Τζον Φουτ, ο τερματοφύλακας της Ισπανίας, Ίκερ Κασίγιας, είχε μια λαμπρή καριέρα. Δύο κακές εμφανίσεις απέναντι στην Ολλανδία και τη Χιλή δεν θα την αλλάξουν. Αλλά και πάλι, για μια βδομάδα στην καριέρα τους, οι Ισπανοί ήταν κλόουν.

Η διοργάνωση ξεκίνησε με δύο από τους βασικούς κακούς στην εξέδρα. Ο Σεπ Μπλάτερ, ο αιώνιος πρόεδρος της FIFA, είναι επικεφαλής ενός οργανισμού τόσο πομπώδους (εκτός των άλλων ατελειών του) που οι κανονισμοί του τον περιγράφουν ως "Ανώτατο Ηγέτη". Ωστόσο, ενοχλεί κυρίως τους Ευρωπαίους και του Βορειοαμερικανούς οπαδούς. Οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι βλέπουν έναν διαφορετικό κακό: Την πρόεδρό τους, Ντίλμα Ρούσεφ, αποδιοπομπαίο τράγο της σπατάλης, της διαφθοράς και των αλόγιστων δαπανών στο Μουντιάλ της Βραζιλίας.

Αλλά στη συνέχεια η διοργάνωση κύλησε ομαλά και η φήμη της Ντίλμα ξεκίνησε να επανέρχεται. Στην πραγματικότητα, το Παγκόσμιο Κύπελλο ίσως την βοηθήσει να επανεκλεγεί τον Οκτώβριο. Αντ' αυτής, ένας νέος κακός αναδύθηκε: Ο Ουρουγουανός δαγκωνιάρης Λουίς Σουάρες. Σύντομα, ωστόσο, ενώ όλοι ασχολούνταν με την πράξη του - πραγματικά παγκόσμιο θέμα συζήτησης - έγινε περισσότερο εκκεντρικός παρά κακός. Η δαγκωνιά δεν βοήθησε την Ουρουγουάη. Χωρίς τον Σουάρες, αποκλείστηκαν αμέσως. Το θύμα του, ο Τζιόρτζιο Κιελίνι τον συγχώρεσε. Ο Σουάρες μεταμορφώθηκε από κακός σε κλόουν.

Το βραδάκι της προηγούμενης Παρασκευής στη Φορταλέζα, στο Βραζιλία-Κολομβία, το πιο δυσάρεστο ματς που έχω παρακολουθήσει εδώ, ένας ακόμα κακός παρουσιάστηκε στο κοινό. Ο Ισπανός διαιτητής Κάρλος Βελάσκο Καρμπάγιο. Οι διαιτητές σε αυτή τη διοργάνωση ακολουθούν μια νέα ντιρεκτίβα: "Αφήστε τους να παίξουν" ΄ή "μην διακόπτετε τα παιχνίδια με κίτρινες κάρτες και φάουλ". Ο Βελάσκο Καρμπάγιο έκανε αυτή την πολιτική παράλογα ακραία. Η Βραζιλία κυνηγούσε μια κλασική τακτική της δεκαετίας του '70. Να πετάξει εκτός παιχνιδιού την ιδιοφυΐα της Κολομβίας, τον Χάμες. Με τον Βελάσκο Καρμπάγιο να τηρεί το "αφήστε τους να παίξουν", ο Χάμες δέχθηκε συνεχείς επιθέσεις από τον Φερναντίνιο και αντέδρασε όπως ο καθένας. Δεν κατάφερε να πλησιάσει στην περιοχή της Βραζιλίας. Μετά ο Κολομβιανός Χουάν Καμίλο Σούνιγκα έδωσε γονατιά στον Νεϊμάρ, φτάνοντας κοντά στο να τον αφήσει παράλυτο, σύμφωνα με τον γιατρό της Βραζιλίας. Ένας διαιτητής εξολόθρευσε δύο ιδιοφυΐες σε ένα απόγευμα. Έφυγα από το γήπεδο νιώθοντας αηδιασμένος. Παρόλα αυτά η ισπανική Marca αναφέρει ότι η FIFA σκέφτεται να τον βάλει διαιτητή του τελικού.

Η βραζιλιάνικη τηλεόραση τώρα είναι περισσότερο ιδιόρρυθμη από ότι συνήθως. Το μισό της περιεχόμενο είναι διαφημίσεις του Νεϊμάρ που προωθεί αμέτρητα προϊόντα. Το άλλο μισό αποτελείται από πλάνα του Νεϊμάρ να πηγαίνει με ελικόπτερο στο νοσοκομείο. Τον Νεϊμάρ να προσπαθεί να μην κλάψει, απευθυνόμενος στους Βραζιλιάνους. Πολίτες να κρατούν ολονυχτία έξω από την κλινική του και τα λοιπά. Έχει εξελιχθεί σε έναν παράξενο καθολικό ήρωα. Τον σωτήρα που θυσίασε το σώμα του για να μας εξιλεώσει.

Τέλος, είχαμε Σταχτοπούτες σε αφθονία. Τον Απρίλιο, ένας νεαρός Κοσταρικανός που έπαιζε στην Ελλάδα με το όνομα Τζόελ Κάμπελ ήταν τόσο ενθουσιασμένος που έγινε αυτοκόλλητο Panini για το Μουντιάλ, ώστε πήγε και αγόρασε 100 συσκευασίες, ελπίζοντας μάταια να βρει ένα με τον εαυτό του. Εδώ έγινε αστέρας. Όπως και ο Μεξικανός τερματοφύλακας Γκιγιέρμο Οτσόα και ο Βέλγος έφηβος Ντιβόκ Οριζί, τόσο άγνωστος που όταν τον επέλεξαν στην αποστολή ο συμπαίκτης του Μαρουάν Φελαϊνί δεν τον είχε ακούσει. Αυτοί οι παίκτες δεν ήρθαν εδώ για να κατακτήσουν το τρόπαιο. Αλλά αυτό που πήραν ήταν πιθανότατα το ίδιο σημαντικό. Μια εμπειρία που θα θυμούνται για πάντα.

Ο Μαουρίσιο Πινίγια, η αλλαγή της Χιλής που έστειλε τη μπάλα στο δοκάρι της Βραζιλίας με το σκορ ισόπαλο ένα λεπτό πριν τη λήξη, δεν απογοητεύτηκε. Στην πραγματικότητα απαθανάτισε τη στιγμή. Ένα τατουάζ στην πλάτη του δείχνει την μπάλα να χτυπάει το δοκάρι και γράφει "ένα εκατοστό από τη δόξα". Πιο κοντά από ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να φτάσουν. Τώρα ας αφήσουμε τα μεγάλα παιδιά να παίξουν για το τρόπαιο. Οι Σταχτοπούτες έχουν ήδη θριαμβεύσει.