Ή αλλάζει ή βουλιάζει
Ο μακαρίτης Σέρτζιο Μαρκιόνε που μας άφησε χρόνους το 2018, ήταν ένας από τους πιο αντισυμβατικούς μάνατζερ της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας. Όχι μόνον επειδή φορούσε πάντα ένα πουλοβεράκι και απέφευγε τα κοστούμια και τις γραβάτες, αλλά –πολύ περισσότερο- επειδή γνώριζε να διαβάζει καταστάσεις και δεν δίσταζε να μιλάει έξω από τα δόντια. Ένα ιστορικό απόφθεγμα του Ιταλοκαναδού, στο οποίο δεν δώσαμε ποτέ τη δέουσα προσοχή, ήταν για παράδειγμα ότι «φτιάχνουμε όλοι μας υπερβολικά πολλά αυτοκίνητα».
Bίαιο σοκ
Η κρίση του κορονοϊού προκάλεσε ένα απίστευτα βίαιο και οριζόντιο σοκ στην παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία, με τις μαζικές απολύσεις να βρίσκονται πλέον στην ημερήσια διάταξη και να αφορούν ακόμη και φίρμες που θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα πολύ δυνατές και οικονομικά υγιέστατες.
Ωστόσο τα φαινόμενα απατούσαν και χρειάστηκε η εμφάνιση του Covid – 19 για να διαπιστώσουμε πόσο εύθραυστος είναι τελικά ο συγκεκριμένος κλάδος λόγω του τρόπου λειτουργίας του και της αχαλιναγώνητα επεκτατικής πολιτικής του. Το όλον σύστημα κατασκευαστών – προμηθευτών – πωλητών λειτουργεί εδώ και χρόνια στην κόψη του ξυραφιού και χρειάστηκε μόνον μία σταγόνα, δηλαδή ο κορονοϊός, για να ξεχειλίσει το βαρέλι για τα καλά.
Αχαλίνωτη επέκταση
Η αυτοκινητοβιομηχανία εφαρμόζει εδώ και δεκαετίες το δόγμα «όλα περισσότερα» με καταστροφικές παρενέργειες στην παραμικρή κρίση. Όλο περισσότερες αγορές, όλο περισσότερα νέα μοντέλα σε απίθανες κατηγορίες, όλο μεγαλύτερο τζίρο, όλο περισσότερες πωλήσεις με κάθε τρόπο και βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την κερδοφορία. Επί χρόνια έχουμε έναν πόλεμο, όπου οι μεγάλοι πωλούν αδιακρίτως ακόμη και με ζημιές, προκειμένου να εκτοπίσουν τους μικρότερους από τις αγορές ή να τους γονατίσουν και να τους ενσωματώσουν στον όμιλό τους.
Ο Μαρκιόνε είχε απόλυτο δίκιο. Όλοι κατασκευάζουν υπερβολικά μεγάλο αριθμό, σαφώς μεγαλύτερο από αυτόν που θα μπορούσε να απορροφήσει μία υγιής αγορά, ακόμη και σε περιόδους κανονικότητας και όχι κρίσης όπως τώρα. Εκτιμάται ότι η πλεονασματική παραγωγή αυτοκινήτων μόνον στην Ευρώπη ξεπερνά τα δύο εκατομμύρια μονάδες, που πρέπει όμως με κάποιον τρόπο να βρουν αγοραστές.
Μεγαλομανείς μάνατζερ
Σε αυτό το φαινόμενο παίζει καθοριστικό ρόλο η νοοτροπία μίας γενιάς στελεχών γαλουχημένων με το όραμα να κάνουν τον όμιλό τους τον μεγαλύτερο στον πλανήτη, με το…αζημίωτο βεβαίως για τους ίδιους. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου, ότι κορυφαίοι μάνατζερ όπως ο Μάρτιν Βίντερκορν του ομίλου Volkswagen ή ο Κάρλος Γκον της συμμαχίας Renault/Nissan/Mitsubishi ενεπλάκησαν σε μεγάλα σκάνδαλα που έχουν άμεση συνάρτηση με τη μεγαλομανία τους.
Χρειάζεται λοιπόν μία νέα γενιά στελεχών και μάλιστα –όσο κι αν ακούγεται παράξενο για έναν ανδροκρατούμενο κλάδο- γυναικών ή νεαρότερων σε ηλικία μάνατζερ με διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του αυτοκινήτου. Η πρώην Διευθύνουσα Σύμβουλος της Citroen, Λίντα Τζάκσον, επανέφερε τη γαλλική μάρκα στην κερδοφορία τελειώνοντας τη στρατηγική των αιματηρών εκπτώσεων και των ζημιογόνων πωλήσεων και ποντάροντας σε φρέσκα και ελκυστικότερα προϊόντα. Η 59χρονη Μαίρη Μπάρα της General Motors κατήργησε από τον αμερικανικό όμιλο μάρκες χωρίς εμπορικό αντίκρισμα, πούλησε την μονίμως ζημιογόνα Opel στην PSA και απέσυρε τη Chevrolet από την Ευρώπη και τη Ρωσία, οπότε κατάφερε να καταγράψει και πάλι η GM κέρδη.
Θύματα οι εργαζόμενοι
Κάποιες εταιρείες φαίνεται ότι πήραν το μήνυμα και κατεβάζουν τους ρυθμούς παραγωγής. Η Nissan θα παράγει 20% λιγότερα αυτοκίνητα, η Renault θα μειώσει την ετήσια παραγωγή της από τα 4,0 εκατ. στα 3,3 εκατ. οχήματα και αυτό γίνεται στο ιδανικό timing καθώς από την 1η Ιουλίου βρίσκεται στο τιμόνι της ο Λούκα Ντε Μέο. Ο 53χρονος Ιταλός απέδειξε τις ικανότητές του αρχικά στον όμιλο Fiat και ακολούθως ως Νούμερο 1 της SEAT, έχει οράματα και τα συμπύκνωσε με πειστικό τρόπο στο νέο στρατηγικό πλάνο του ομίλου Renault με την άκρως χαρακτηριστική ονομασία Renaultution.
Βέβαια, όπως όλες οι δύσκολες γεννήσεις έτσι και αυτή θα έχει θύματα. Για να το γράψουμε πιο ωμά, τη νύφη όλων αυτών των στρεβλώσεων θα την πληρώσουν οι συνήθεις ύποπτοι, δηλαδή οι εργαζόμενοι. Τα λουκέτα και οι απολύσεις δείχνουν αναπόφευκτα, ιδιαίτερα μάλιστα σε συνδυασμό με την είσοδο στη νέα εποχή της ηλεκτροκίνησης που θα κάνει περιττές εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις στην αυτοκινητοβιομηχανία. Πρόκειται για μία δύσκολη εξίσωση, η οποία προφανώς θα μας απασχολήσει έντονα για αρκετά χρόνια.
Ακολουθήστε την σελίδα του gMotion στο Facebook!