Τρεις μήνες μετά το πρώτο ραντεβού της χρονιάς (11/5 στη Λάρισα) η Εθνική ομάδα μετρά αντίστροφα για να ξεκινήσει τις υποχρεώσεις της στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, τον μεγάλο στόχο της φετινής χρονιάς.
Η αποστολή βρίσκεται από το μεσημέρι της Τετάρτης στο Μπρνο της Τσεχίας, όπου φιλοξενούνται οι αγώνες του Β’ ομίλου (Σερβία, Βουλγαρία, Ουκρανία, Αυστρία συμπληρώνουν το… ρόστερ) έχοντας ως στόχο να δείξει τον καλό της εαυτό, να περάσει τουλάχιστον στους 16 και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει την παρουσία της στο επόμενο παγκόσμιο πρωτάθλημα (2027).
«Αυτές οι διοργανώσεις είναι πολύ σημαντικές για κάθε αθλητή, προπονητή και αυτό είπα και στα κορίτσια. Εδώ δείχνεις την ποιότητα σου. Είμαστε υπερήφανοι που συμμετέχουμε σ’ ένα ακόμη Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Υπάρχει προσμονή αλλά νιώθουμε και υπευθυνότητα γιατί όταν είσαι στην Εθνική αντιπροσωπεύεις το βόλεϊ της χώρας σου.
Και σε τέτοια τουρνουά δείχνεις το στάτους και την πραγματική θέση που έχεις…», σχολίασε ο Απόστολος Οικονόμου λίγο πριν την τελευταία κανονική προπόνηση της ελληνικής ομάδας στο Brno Exhibition Center.
Ο ίδιος οδήγησε πέρσι την ομάδα στην τελική φάση του Παγκοσμίου και τώρα θα κάνει ντεμπούτο σε ένα Ευρωπαϊκό. «Όσο περισσότερες παραστάσεις έχεις από τέτοιες διοργανώσεις νιώθεις και πιο έμπειρος«, τόνισε για να μιλήσει στη συνέχεια για τις σημαντικές διαφορές που υπάρχουν: «Το Ευρωπαϊκό είναι τελείως διαφορετικό από το παγκόσμιο. Εδώ δίνουμε πέντε ματς σε έξι ημέρες, απέναντι σε ομάδες υψηλού επιπέδου. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι παίζεις στα όρια σου, σωματικά και πνευματικά.
Είναι μια διογάνωση μαραθώνιος όπου θα πρέπει να διαχειριστούμε κυρίως τα πνευματικά μας όρια. Να μένουμε ανεπηρέαστοι μετά από κάθε αποτέλεσμα και να κοιτάμε τον επόμενο αντίπαλο. Αυτό είναι το κλειδί».
Στην εκκίνηση της προετοιμασίας για το Ευρωπαϊκό είχε δηλώσει αισιόδοξος για την ομάδα. Κι όταν τον ρωτήσαμε για το αν διατηρεί αυτήν την αισιοδοξία παρά τις πολλές ατυχίες με τις απώλειες που προέκυψαν, απάντησε: «Εγώ είμαι στην Εθνική τρία χρόνια… Η αλήθεια είναι ότι έγιναν πολλές αλλαγές. Υπήρχαν αθλήτριες που σταμάτησαν, ενώ πολλές είναι εκτός λόγω τραυματισμού ή για προσωπικούς λόγους.
Αυτό έχει ένα θετικό ότι πολλά νεαρά κορίτσια θα είναι πρωτοεμφανιζόμενες σ’ ένα τόσο σημαντικό τουρνουά, αλλά από την άλλη έχουμε το αρνητικό της μικρής εμπειρίας.
Άλλαξε λοιπόν πολύ η ομάδα μέσα σ’ αυτήν την τριετία. Προσωπικά
πάντα αναζητώ τις προκλήσεις και αυτό το τουρνουά είναι μια πρόκληση για όλους μας. Ξέρω ότι είμαστε σε έναν δύσκολο όμιλο με τέσσερις ομάδες VNL και μακάρι κι εμείς κάποια μέρα να φτάσουμε εκεί.
Αλλά έχουμε κι εμείς αθλητικό εγωισμό, ταλέντο και στόχος είναι όπως στο Παγκόσμιο έτσι και εδώ να είμαστε στο τέλος κάθε αγώνα ότι είμαστε περήφανοι γιατί δώσαμε κάθε ικμάδα της δύναμης μας και ήμασταν ανταγωνιστικοί σε κάθε ματς.
Αν αυτό μεταφραστεί και σε δύο νίκες που μπορεί να σημάνει την πρόκριση στους 16 ή και στο επόμενο παγκόσμιο θα είμαστε διπλά περήφανοι. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να όπως είπα πριν να διαχειριστούμε σωστά το τουρνουά και κυρίως τα συναισθήματα μας».