Έχοντας χάσει με 3-2 μέσα στην Ιταλία και χωρίς να έχουν πιάσει την καλύτερη απόδοση που θα μπορούσαν να πιάσουν, η αλήθεια είναι πως η αισιοδοξία πως οι «πράσινες» θα έφταναν στην κατάκτηση του πρώτου Ευρωπαϊκού στην ιστορία τους ήταν διάχυτη. Με τον κόσμο να έχει γεμίσει ασφυκτικά την Γλυφάδα και να έχει δημιουργήσει ατμόσφαιρα που καμία παίκτρια της Βαλεφόλια δεν είχε ζήσει, οι πιθανότητες έδειχναν να αυξάνονται.
Δυστυχώς για τα κορίτσια του Παναθηναϊκού όμως η πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική. Ουσιαστικά αντί την πίεση να την έχουν οι ιταλίδες που δεδομένα δεν είχαν αγωνιστεί ποτέ σε ένα τέτοιο καμίνι, την είχαν οι «πράσινες». Ένα άγχος που ειδικά στο πρώτο σετ ήταν ξεκάθαρο με τις παίκτριες του Αλεσάντρο Κιαπίνι να χάνουν το ένα σερβίς μετά το άλλο.
Λάθη που συνεχίστηκαν όταν το -6 (7-13), έγινε -1 (13-14). Την στιγμή δηλαδή που χρειαζόταν να γίνει το κάτι παραπάνω, την στιγμή που η Γλυφάδα «έκαιγε» από τις εκδηλώσεις του κόσμου, με συνέπεια να γίνει και πάλι το +6 για τις ιταλίδες. Σε κρίσιμο σημείο έλειψε το καθαρό μυαλό και οι σωστές επιλογές, κάτι που εκμεταλλεύτηκαν οι φιλοξενούμενες κάνοντας πολύ πιο άνετα από όσο θα περίμεναν και οι ίδιες το 0-1.
Κακά τα ψέματα όμως τα πάντα τελείωσαν στο δεύτερο σετ. Σε αυτό οι «πράσινες» μπαίνοντας εξαιρετικά και ακολουθώντας σωστή τακτική στο σερβίς σημαδεύοντας αρχικά την Ομορούγι αρχικά και την Ουνγκουρεάνου στην συνέχεια και κλείνοντας στο φιλέ, έφτασαν άνετα στο +8 (11-3 και 13-5), δείχνοντας έτοιμες να ισοφαρίσουν το παιχνίδι. Κάπου εκεί όμως υπήρξε ένα μπλακ άουτ, με την Βαλεφόλια να μειώνει σιγά σιγά την διαφορά και να φτάνει να μειώνει στους 2 (17-15).
Η μείωση του σκορ που σε μεγάλο βαθμό δεν είχε να κάνει στην φοβερή εμφάνιση της Βαλεφόλια στο τρομερό άγχος που έβγαζε ο Παναθηναϊκός, έκανε την πίεση για τις γηπεδούχες ακόμα μεγαλύτερη. Ακόμα και έτσι οι «πράσινες» έφτασαν και πάλι στο +4 (20-16), όμως οι λάθος επιλογές στην επίθεση έφεραν ένα 5-0 για την Βαλεφόλια που πήρε το προβάδισμα. Λάθος επιλογές που υπήρξαν και στο τέλος του σετ με τις ιταλίδες να κάνουν το 27-25 και να το παίρνουν. Ένα σετ που ουσιαστικά ήταν αυτό που έκρινε το παιχνίδι.
Δεν ξέρουμε αν γινόταν το 1-1 και άνετα όπως αρχικά φαινόταν, πως θα αντιδρούσαν οι Ιταλίδες, με την Γλυφάδα να είναι ηφαίστειο. Αυτό που σίγουρα ξέρουμε γιατί το είδαμε, είναι πως από την στιγμή που οι «πράσινες» δεν μπόρεσαν να ισοφαρίσουν χάνοντας μια τεράστια διαφορά 8 πόντων, η ψυχολογία τους έπεσε κατακόρυφα, Ουσιαστικά ήταν σαν να μην μπήκαν καθόλου στο τρίτο σετ και στο «Μάκης Λιούγκας» ήταν μόνο οι παίκτριες της Βελαφόλια και ο κόσμος με το 25-16 να αντικατοπτρίζει στον απόλυτο βαθμό αυτό που είδαμε στο τέραφλεξ.
Εν κατακλείδι με την Λαμπκόφσκα να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και την Γουάιτ να έχει πολλές μεταπτώσεις, ο Παναθηναϊκός σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι ήταν κακός. Δεν πίεσε στο σερβίς, κάτι που έκανε μόνο στο ξεκίνημα του δεύτερου σετ, δεν είχε και χθες την διαγώνιά του σε καλή βραδιά και συνολικά φάνηκε πως εκτός από το άγχος που είχε κυριεύσει τις «πράσινες», ουσιαστικά φάνηκε πως δεν υπήρξε πίστη για την κατάκτηση του πρώτου Ευρωπαϊκού. Έτσι το όνειρο δεν έγινε πραγματικότητα με την κούπα να χάνεται από μία όντως εξαιρετική ομάδα, αλλά που σίγουρα μόνο μεγαθήριο δεν ήταν…
ΥΓ: Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να παραδεχτώ μια λάθος εκτίμηση. Έπεσα ξεκάθαρα έξω για την Βαλεφόλια και ναι ο Παναθηναϊκός ήταν κάκιστος στο ματς της δεκαετίας του, αλλά σίγουρα οι Ιταλίδες ήταν ανώτερες από όσο πίστευα.
ΥΓ1: Σε ένα παιχνίδι που το επιθετικό ήταν μεγάλο πρόβλημα, ίσως θα έπρεπε να είχε παίξει περισσότερο η Στράντζαλη που είχε και δύο στις δύο επιθέσεις. Όμως με το αν και το ίσως δουλειά δεν γίνεται, η Βελαφόλια ήταν καλύτερη και κέρδισε. Όλα τα άλλα αποτελούν ιστορία.
ΥΓ2: Ο Παναθηναϊκός έχει χάσει μια τεράστια ευκαιρία να πάρει το πρώτο του Ευρωπαϊκό στα τμήματα βόλεϊ και κανείς από όσους βρέθηκαν στο «Μάκης Λιούγκας» δεν ήθελε να φύγει. Ήταν όλοι εκεί αποθεώνοντας τα κορίτσια του Κιαπίνι. Ναι η κούπα χάθηκε, αλλά το σημαντικό για μια ομάδα, για ένα τμήμα, είναι η στήριξη του κόσμου στα δύσκολα, μια στήριξη που οι «πράσινες» φάνηκε πως την έχουν και με το παραπάνω.