Η ώρα για το παιχνίδι που ονειρεύεται κάθε αθλητής και αθλήτρια έφτασε για τα κορίτσια του Παναθηναϊκού. Οι «πράσινες» είναι πανέτοιμες να γράψουν ιστορία και να κάνουν δικό τους το πρώτο Ευρωπαϊκό όχι για το τμήμα, αλλά συνολικά για το βόλεϊ του «τριφυλλιού». Απέναντι στην πρωτάρα, όχι μόνο σε τελικούς, αλλά συνολικά στην Ευρώπη, Βαλεφόλια, οι παίκτριες του Αλεσάντρο Κιαπίνι, όπως έδειξαν και στη Βερόνα μπορούν να τα καταφέρουν.
Και φυσικά και μπορούν, αν σκεφτούμε πως στον πρώτο τελικό με την Μπένετ να μην πιάνει σε καμία περίπτωση την απόδοση που μπορεί, αλλά και συνολικά η ομάδα να μην είναι αυτή που μας είχε συνηθίσει στην Ευρώπη, πάρθηκαν δύο σημαντικά σετ. Δύο σετ που είναι λογικό να σε κάνουν να βλέπεις τη ρεβάνς με άλλο μάτι, με άλλη αισιοδοξία, αλλά αυτό ισχύει μόνο για εμάς.
Για τις «πράσινες» αν κρίνουμε από το πως σκέφτεται από την αρχή της χρονιάς ο Κιαπίνι, ουσιαστικά το σημερινό παιχνίδι στη Γλυφάδα είναι σαν να είναι ο πρώτος και μοναδικός τελικός. Ένας τελικός στον οποίο είναι έτοιμες να δώσουν το 110% των δυνατοτήτων τους για να καταφέρουν να γράψουν ιστορία. Για τις ίδιες, για τον Σύλλογο, για τον κόσμο.
Τώρα για το που θα κριθεί το ματς; Εκτός από την ψυχή που σε τέτοια παιχνίδια, αυτό είναι το πιο σημαντικό, μεγάλο ρόλο θα παίξει στο πως το μπλοκ του Παναθηναϊκού θα καταφέρει να σταματήσει την Μπίτσι. Η Αλβανίδα στο πρώτο παιχνίδι ήταν ασταμάτητη, ωστόσο φάνηκε πως αν την πιέσεις λίγο μπορεί να κάνει λάθη. Μια πίεση που δεν ένιωσε στην Ιταλία και θα πρέπει να νιώσει στο «Μάκης Λιούγκας».
Επίσης θα πρέπει οι «πράσινες» να πιέσουν όσο περισσότερο γίνεται στο σερβίς, προκειμένου να αφήσουν εκτός αγώνα τις Κάντι και Μπούτιγκαν. Η αλήθεια είναι πως στο πρώτο παιχνίδι αυτό έγινε με την Ιταλίδα να έχει 8 πόντους αλλά με 3/17 επιθέσεις και η Κροάτισσα 8 με 4/13. Το κέντρο είναι μεγάλη δύναμη για την Βαλεφόλια και θα πρέπει και σήμερα να βγει εκτός επιθετικά, όπως βγήκε και στον πρώτο τελικό.
Και φυσικά στην εξίσωση πρέπει να μπει και σίγουρα θα μπει και ο κόσμος. Η Βαλεφόλια, μια ομάδα με ζωή μόλις 7 ετών και παίζοντας για πρώτη φορά στην Ευρώπη, είναι δεδομένο πως δεν θα έχει συναντήσει τόσο καυτή ατμόσφαιρα όσο αυτή της Γλυφάδας. Θα είναι κάτι πρωτόγνωρο για τις Ιταλίδες και μένει να δούμε πόσο θα τις επηρεάσει. Θα πείτε και με το δίκιο σας πως ο κόσμος δεν παίζει βόλεϊ, αλλά από την άλλη στο άθλημα αυτό η ψυχολογία παίζει σημαντικό ρόλο και ένα κατάμεστο γήπεδο, μια καυτή ατμόσφαιρα μπορεί να σου την ρίξει ή στον αντίποδα να στην ανεβάσει αν είσαι γηπεδούχος.
Αφήνοντας εκτός τον κόσμο, που σε καμία περίπτωση δεν είναι εκτός, από τον Παναθηναϊκό περιμένουν να δουν μια Μπένετ που βλέπουν όλη την χρονιά. Μια παίκτρια κοντά στους 15 πόντους; με πάνω από 50% στην επίθεση. Μια Παπαγεωργίου που να έχει εύκολα τα 2 με 3 μπλοκ, την ίδια εξαιρετική Λαμπκόφσκα και φυσικά μια Γουάιτ όπως αυτή απολαμβάνουμε από την αρχή τόσο σε Ελλάδα, όσο και σε Ευρώπη. Αν αυτό γίνει, τότε το όνειρο του πρώτου Ευρωπαϊκού είναι πιο κοντά από ποτέ στο να γίνει πραγματικότητα...
ΥΓ: Και φυσικά μην ξεχνάμε και τον πάγκο. Στην Ιταλία ο πάγκος του Παναθηναϊκού πήγε να οδηγήσει την ομάδα σε μαγική ανατροπή. Οι Στράντζαλη, Κωνσταντίνου και Χατζηευστρατιάδου είναι σε θέση να κάνουν την διαφορά όταν χρειαστεί και αυτό είναι ακόμα ένα μεγάλο όπλο στην φαρέτρα του Κιαπίνι. Κάτι που ο Ιταλός το ξέρει και το εκμεταλλεύεται με κάθε ευκαιρία.