Όταν φόρεσε το τομπόκ σε παιδική ηλικία, η… τρέλα της Νικολέτας Παϊσανίδου για το τάε κβον ντο ITF ξεκίνησε να γεννιέται. Αθλήτρια η οποία έχει τιμήσει και με το παραπάνω το εθνόσημο, ούσα φοιτήτρια και προπονήτρια. Λατρεύει αυτό που κάνει, έχοντας παρουσία στα βάθρα των περισσοτέρων διοργανώσεων που έχει λάβει μέρος.
Γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιά, έχοντας δοκιμάσει τις ικανότητες της σε πολλά αθλήματα. Αυτό που της κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν το τάε κβον ντο ITF, στο οποίο με το πέρας του χρόνου γινόταν καλύτερη, φτάνοντας στην κορυφή της Ευρώπης στην rookie της σεζόν στην κατηγορία των γυναικών.
Μιλώντας στο GWomen, η Νικολέτα Παϊσανίδου αναφέρθηκε στην πολυετή της πορεία στο άθλημα, τον πρωταθλητισμό που μπήκε από νωρίς στη ζωή της, τα εμπόδια που αντιμετώπισε και τους ανθρώπους που πίστεψαν αφιλοκερδώς σε εκείνη τους οποίους εκ του αποτελέσματος δικαίωσε περίτρανα.
Στάθηκε στους… συμμάχους που τη βοήθησαν οικονομικά να λάβει μέρος στα ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα, ευγνωμονώντας τους όλους με αφορμή την πρόσφατη κίνηση του Συνδέσμου Φίλων ΠΑΟΚ από τα Γρεβενά.
Φυσικά έκανε εμμέσως πλην σαφώς το παράπονο της, τόσο για εκείνη αλλά και για τους συναθλητές της, λέγοντας πως δουλεύει για να κάνει πρωταθλητισμό. Παράλληλα, εξήγησε το σύστημα χρηματοδότησης της Ομοσπονδίας αναφορικά με τις υποχρεώσεις των αθλητών με τη «γαλανόλευκη», υπογραμμίζοντας πως το άθλημα είναι αρκετά υποτιμημένο μιας και δεν συμπεριλαμβάνεται στα Ολυμπιακά.
Τέλος, σχολίασε την συναναστροφή της με νέους αθλητές από το ρόλο της προπονήτριας, μέσα από την οποία βλέπει τη μικρή Νικολέτα στα πρώτα της βήματα στο άθλημα.
Συνέντευξη της Νικολέτας Παϊσανίδου στον Δημήτρη Μύτικα για το GWomen
Η συνέντευξη της Νικολέτας Παϊσανίδου στο GWomen
Πώς ξεκίνησε η Νικολέτα το τάε κβον ντο;
«Είχα κάνει πολλά αθλήματα, ωστόσο ανά μήνα άλλαζα. Κάποια στιγμή με πήγε η μητέρα μου στο ταε κβο ντο και αυτό με... τράβηξε, μένοντας μέχρι και σήμερα».
Υπάρχει κάποιο παρελθόν στην οικογένεια με το συγκεκριμένο άθλημα; Έχει κάνει τάε κβον ντο στο παρελθόν η μητέρα σου;
«Όχι, καμία σχέση. Με πήγαν στο τάε κβο ντο της γειτονιάς και από εκεί ξεκίνησα τα πρώτα μου βήματα. Έπειτα, άλλαξα σύλλογο. Πλέον είμαι στην Μακεδονική Δύναμη Νεάπολης, όπου και προπονώ».
Ξεκινά το άθλημα και σιγά-σιγά βλέπεις ότι σου αρέσει. Πότε έρχεται η απόφαση να δεις πιο σοβαρά το τάε κβον ντο;
«Έχω τρέλα με το τάε κβον ντο. Μου αρέσει πάρα πολύ! Φαντάσου η... τιμωρία μου όταν ήμουν μικρή ήταν να μην πάω προπόνηση, όχι να μην βγω βόλτα. Έβλεπα τα μεγαλύτερα παιδιά στην Εθνική ομάδα και πραγματικά μου άρεσε. Ήθελα κι εγώ κάποια στιγμή να το πετύχω αυτό.
Εκεί που έγινε το... μπαμ ήταν το 2016. Είχε γίνει ένα πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Θεσσαλονίκη, στο οποίο μπόρεσα να πάω ως θεατής. Θυμάμαι πήγαινα μαζί με την μητέρα μου και παρακολουθούσα τους αγώνες.
Κάποια στιγμή ήρθε η... στιγμή μου, μετά από μία χαμένη χρονιά λόγω covid-19, και στη δεύτερή μου χρονιά ως νεάνιδα πήρα την πρόκριση στην Εθνική ομάδα και έλαβα μέρος στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που έγινε στην Κρήτη».
Βλέποντας αγώνες, προφανώς, θα απέκτησες και πρότυπα σωστά;
«Όσο ήμουν μικρή παρακολουθούσα Πανελλήνια πρωταθλήματα Ανδρών και Γυναικών, έτσι δημιουργήθηκαν τα πρότυπα.
Πάνω στο τάε κβον ντο ITF έχω πιο πολύ ξένους αθλητές και ξένες αθλήτριες ως πρότυπα. Είναι εντελώς διαφορετικό το άθλημα που αγωνίζομαι με το άθλημα που αγωνίζονταν οι Νικολαΐδης και Μουρούτσος.
Εκείνοι έπαιζαν τάε κβον ντο WTF, το οποίο περιέχει μόνο χτυπήματα με τα πόδια, σε αντίθεση με το ITF που έχει και χτυπήματα με τα χέρια. Φυσικά πάντα στις επιτρεπτές ζώνες.
Το WTF έχει μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, μιας και είναι Ολυμπιακό άθλημα, ενώ ITF δεν είναι Ολυμπιακό άθλημα».
Γιατί δεν είναι;
«Δεν ξέρω να πω με σιγουριά, αλλά ίσως επειδή έχει περισσότερη βία λόγω χεριών κλπ. Είναι πιο κοντά στην πυγμαχία αυτό το είδος του τάε κβο ντο και θεωρώ πως είναι πιο υποτιμημένο».
Και έρχεται η πρώτη συμμετοχή με τη «γαλανόλευκη», η οποία συνοδεύεται με δεύτερη θέση. Ποιες είναι οι πρώτες σκέψεις;
«Τεράστιος ενθουσιασμός. Ειλικρινά ακόμα και σήμερα δεν μπορώ να το περιγράψω. Μια τρέλα!».
Σε τι ηλικία πήγες στο Ευρωπαϊκό;
«Σε ηλικία 16-17, κατά την προετοιμασία για τις Πανελλήνιες. Βέβαια, εγώ είχα καταφέρει να πάρω το άνευ λόγω του ευρωπαϊκού, οπότε ήμουν focus στο άθλημα. Εκείνη την περίοδο πήρα και μεταγραφή από τον τοπικό σύλλογο που βρισκόμουν στην Μακεδονική Δύναμη Νεάπολης».
Και τι ακολουθεί μετά τη μετάβαση στον νέο σου σύλλογο;
«Πηγαίνω στο νέο σύλλογο, έχω μιλήσει με τον καινούριο μου προπονητή, ωστόσο έρχεται ένα μεγάλο... γείωμα. Είχα τεράστια όρεξη, όμως επειδή ο προηγούμενος προπονητής δεν μου έδινε το δελτίου μου, δεν δηλώθηκα στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα με συνέπεια να χάσω μία ολόκληρη αγωνιστική χρονιά».
Δηλαδή, από το μετάλλιο στο πρώτο σου ευρωπαϊκό, έχασες μία ολόκληρη αγωνιστική χρονιά. Αυτό δεν σε... έριξε;
«Δεν με... έριξε, αντιθέτως μου έδωσε μεγαλύτερο κίνητρο για να έρθει η κορυφή στο πρώτο μου Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στην κατηγορία των Γυναικών.
Στην πρώτη μου χρονιά στην κατηγορία των Γυναικών, στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα βγήκα δεύτερη και πήρα την πρόκριση για το Ευρωπαϊκό, το οποίο έγινε στην Ιταλία το 2023. Βγήκα πρώτη και για μένα αυτό ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να συμβεί, μετά την... αδράνεια ενός έτους.
Ακολούθησε η πρωτιά στους αγώνες πρόκρισης για το Παγκόσμιο του Καζακστάν. Βέβαια, σε ατομικό επίπεδο δεν πήγε τόσο καλά, αλλά ήταν απίστευτη εμπειρία. Εντελώς διαφορετικό από Ευρωπαϊκό. Στο ομαδικό πήραμε δύο ασημένια μετάλλια.
Και μπαίνουμε στο 2024, το οποίο ήταν από τις χειρότερες χρονιές μου αγωνιστικά...».
Τι εννοείς;
«Το 2024 δεν ήταν καλή χρόνια. Περίεργη! Δεν έκανα τόσο προπόνηση, δούλευα ταυτόχρονα, είχα και τη σχολή παράλληλα».
Ήταν χειρότερη χρονιά από το διάστημα που έχασες τους αγώνες μιας σεζόν;
«Όχι, ήταν η δεύτερη χειρότερη. Είχα πολλές υποχρεώσεις, ενώ στη σεζόν που έχασα όλους τους αγώνες η ψυχολογία μου ήταν χάλια γιατί ενώ ήμουν σε πολύ καλό μομέντουμ και στα καλύτερά μου δεν μπορούσα να παίξω. Δεν ήταν στο χέρι μου.
Όπως και να 'χει πήρα μέρος στο Πανελλήνιο βγήκα δεύτερη και πήγα στο Πανευρωπαϊκό, μένοντας εκτός μεταλλίων. Αυτό ήταν πολύ κακό για μένα. Με πείραξε αρκετά. Έπειτα όμως πήρα απόφαση να σταματήσω τη δουλειά στην εστίαση και να δώσω μεγαλύτερο βάρος στην προπονητική.
Και φτάνουμε στους φετινούς αγώνες, όπου και βγήκα πάλι δεύτερη στο Πανελλήνιο και πήρα την πρόκριση στο Ευρωπαϊκό, το οποίο θα γίνει στο Ταλίν της Εσθονίας και ο Σύνδεσμος Φίλων ΠΑΟΚ Γρεβενών θα καλύψει ένα μεγάλο μέρος των εξόδων».
Ποιες είναι οι πρώτες σκέψεις, μετά από την ενέργεια των Φίλων ΠΑΟΚ Γρεβενών;
«Αρχικά θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι για τα έξοδα...
Για την Εθνική προκρίνονται οι δύο πρώτοι του Πανελλήνιου πρωταθλήματος ή των αγώνων για τις προκρίσεις. Η Ομοσπονδία καλύπτει τα έξοδα των πρώτων μόνο, στις μεγάλες διοργανώσεις. Οι αθλητές που βγήκαν δεύτεροι πηγαίνουν με δικά τους έξοδα.
Επειδή, όμως, το ποσό είναι μεγάλο, γιατί περιλαμβάνει τη διαμονή, τη διατροφή, την προετοιμασίας, τους γυμναστές, τις αποθεραπείες, τα συμπληρώματα κλπ, μπαίνουμε στη διαδικασία να βρούμε κάποιον χορηγό ο οποίος θα μπορέσει να καλύψει τα έξοδα.
Έτσι, ήρθαμε σε επικοινωνία με τον Σύνδεσμο Φίλων ΠΑΟΚ Γρεβενών, ο οποίος προθυμοποιήθηκε να καλύψει ένα μεγάλο μέρος των εξόδων.
Ένιωσα μεγάλη ευγνωμοσύνη. Οι άνθρωποι δεν έχουν - πρακτικά - να κερδίσουν κάτι από εμένα, αλλά επιλέγουν να σε στηρίξουν. Μία τέτοια είδηση με βοήθησε πάρα πολύ στο να μου φύγει ένα βάρος. Ένιωσα μία ανακούφιση. Όταν ψάχνεις χρήματα για να πας και βρίσκεται η λύση, αφοσιώνεσαι στην προπόνηση και την προετοιμασία σου».
Υπάρχουν άλλες εταιρείες, άνθρωποι, επιχειρήσεις που έχουν κάνει παρόμοιες ενέργειες;
«Ναι φυσικά! Τα προηγούμενα χρόνια, πιο συγκεκριμένα το 2023, το μαγαζί Brothers In Law κάλυψε μεγάλο μέρος από τα έξοδά μου και έπειτα για να πάω στο Παγκόσμιο (2023) και το Ευρωπαϊκό του 2024 το Hotel Capsis κάλυψε όλα τα έξοδα».
Σε έχουν προσεγγίσει χορηγοί, πέρα από τις στιγμές που... ψάχνεις πριν τις μεγάλες διοργανώσεις;
«Όχι δεν έχει τύχει αυτό. Σε προσωπικό επίπεδο, δεν ασχολήθηκα σοβαρά με τα social media. Δηλαδή δεν έχω προφίλ με πολλούς ακόλουθους, ώστε να έρθει κάποιος χορηγός.
Από εκεί και πέρα είναι θέμα αναγνωρισιμότητας του αθλήματος. Δεν μας ξέρει κόσμος. Δεν είναι ποδόσφαιρο, ούτε μπάσκετ.
Είναι μια αλήθεια, η οποία αφορά όλους μου τους συναθλητές. Σπουδάζουμε και δουλεύουμε παράλληλα με τον πρωταθλητισμό. Εγώ μέχρι πέρυσι εργαζόμουν στην εστίαση, γιατί δεν έχουμε από κάπου αλλού έσοδα.
Δουλεύουμε για να κάνουμε πρωταθλητισμό. Τα έξοδα είναι πάρα πολλά. Το μεγαλύτερο κομμάτι από αυτά που βγάζω πάνε στο άθλημα. Στις διατροφές, στις προετοιμασίες, στους προπονητές, στους γυμναστές, στις φυσιοθεραπείες κλπ».
Παράλληλα, λοιπόν, με το ταε κβον ντο σπουδάζεις στα ΤΕΦΑΑ και προπονείς και παιδάκια στο άθλημα αυτό. Πώς είναι για σένα αυτό; Βλέπεις αθλητές σου που σου θυμίζουν τη μικρή Νικολέτα;
«Μου αρέσει πάρα πολύ το κομμάτι της προπονητικής. Προπονώ μέχρι την κατηγορία των παίδων, δηλαδή ηλικίες από 13 έως 14 ετών. Γίνονται Πανελλήνια πρωταθλήματα, αλλά το κίνητρο της Εθνικής ομάδα μπαίνει αργότερα.
Το συναίσθημα είναι μοναδικό, χωρίς καμία αμφιβολία. Είναι και η ευθύνη, να δημιουργήσεις ωραίους ανθρώπους - χαρακτήρες, να τους περάσεις την αγάπη για το άθλημα. Υπάρχουν πολλά κομμάτια που μέσα από τον αθλητισμό μπορούν να κερδίσουν τόσο τα παιδιά, αλλά και οι προπονητές».
Οι επόμενοι στόχοι, μετά το Ευρωπαϊκό στο Ταλίν, ποιοι είναι;
«Μετά το Ευρωπαϊκό έχουμε τους αγώνες πρόκρισης για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα, το οποίο είναι στην Ιταλία στο στάδιο όπου πήρα το χρυσό μετάλλιο στο ντεμπούτο μου στην κατηγορία των γυναικών».