Το ποδόσφαιρο δεν είναι τρόπαια, συμβόλαια ή αριθμοί. Είναι στιγμές σαν κι αυτή. Μια οπαδός της Έβερτον πήρε την ανιψιά της στο γήπεδο για να δει την ομάδα γυναικών του συλλόγου. Όχι απλώς για έναν αγώνα, αλλά για να της θυμίσει κάτι που κάποιοι φρόντισαν να της πάρουν, το δικαίωμα να αγαπά το ποδόσφαιρο. Η μικρή έπαιζε μπάλα από πέντε χρονών. Στα δώδεκα όμως σταμάτησε. Όχι γιατί δεν ήταν καλή , το αντίθετο. Σταμάτησε γιατί άκουσε το γνωστό, κουραστικό και άδικο «αυτό είναι για αγόρια».
Πόσα ταλέντα χάθηκαν έτσι; Πόσα παιδιά άφησαν κάτι που λάτρευαν επειδή κάποιοι αποφάσισαν να βάλουν ταμπέλες;
Η εικόνα της στο Goodison Park, να βλέπει γυναίκες να παίζουν με πάθος, ποιότητα και περηφάνια το σήμα της Έβερτον, έκανε τη διαφορά. Γιατί τα πρότυπα μετράνε. Γιατί όταν βλέπεις, πιστεύεις. Και όταν πιστεύεις, επιστρέφεις.
Η ανιψιά της ξεκινά ξανά προπονήσεις. Μια μικρή νίκη για εκείνη. Μια τεράστια νίκη για το ίδιο το ποδόσφαιρο. Αυτό είναι το άθλημα που αγαπήσαμε. Που χωράει όλους. Που δεν ρωτάει φύλο, ηλικία ή στερεότυπα μόνο αν αγαπάς την μπάλα. Και αν κάτι μας θυμίζουν ιστορίες σαν αυτή, είναι ότι το ποδόσφαιρο δεν ανήκει σε «αγόρια» ή «κορίτσια». Ανήκει σε όποιον το ονειρεύεται.