Σημασία δεν έχει poso kanei αλλά αν μπορείς να το αγοράσεις
Η συζήτηση γύρω από τις τιμές των καινούργιων αυτοκινήτων έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια στο απόλυτο, καθημερινό θέμα συζήτησης της ελληνικής πραγματικότητας. Όλοι μας, από τον απλό υποψήφιο αγοραστή μέχρι τον έμπειρο αναλυτή της αγοράς, έχουμε αναλωθεί σε μια ατέρμονη ανάλυση των τιμοκαταλόγων, προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε πώς ένα απλό μοντέλο πόλης έφτασε να κοστίζει όσο ένα μικρό διαμέρισμα πριν από μια δεκαετία. Το μόνιμο, σχεδόν εμμονικό ερώτημα που πλανάται πάνω από εκθέσεις, αντιπροσωπείες και δημοσιογραφικά γραφεία είναι πάντα το ίδιο: poso kanei.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η σύγχρονη τάση επιτάσσει την πλήρη ψηφιοποίηση της αγοραστικής μας απόγνωσης. Δημιουργούμε εξελιγμένες πλατφόρμες, ψηφιακά εργαλεία σύγκρισης και διαδραστικούς πίνακες για να παρακολουθούμε ζωντανά το ράλι των ανατιμήσεων, λες και η λεπτομερής καταγραφή του προβλήματος αποτελεί από μόνη της κάποιου είδους λύση. Φτιάχνουμε εικονικά καλάθια βασικού εξοπλισμού, σκανάρουμε φανταστικά barcode εκδόσεων και μετράμε με ακρίβεια γραμμαρίου τις αυξήσεις, πιστεύοντας ότι η απόλυτη διαφάνεια στην ακρίβεια μπορεί με κάποιο μαγικό τρόπο να αναπληρώσει τη χαμένη αγοραστική μας δύναμη.
Η ψηφιακή καταγραφή της αδυναμίας μας
Το να γνωρίζεις με απόλυτη ακρίβεια και με όμορφα ψηφιακά γραφήματα δίμηνης αναδρομής ότι η βασική έκδοση ενός crossover πήρε άλλη μια αύξηση χιλίων ευρώ μέσα σε λίγες εβδομάδες έχει σίγουρα μια πληροφοριακή αξία. Όμως, η αποκλειστική εστίαση στο poso kanei λειτουργεί τελικά ως ένας ιδανικός μηχανισμός αποπροσανατολισμού από τη σκληρή ουσία του προβλήματος. Η εξουσία, σε κάθε της έκφανση, λατρεύει να κατασκευάζει παρατηρητήρια τιμών και ελεγκτικούς μηχανισμούς, ακριβώς επειδή είναι πολύ πιο εύκολο να διαχειριστείς επικοινωνιακά την καταγραφή της ακρίβειας παρά να αγγίξεις τις δομικές αιτίες που τη γεννούν, όπως η καθήλωση των εισοδημάτων και η εξοντωτική φορολογία.
Είναι μια δοκιμασμένη πρακτική: παρουσιάζεις μια νέα ψηφιακή εφαρμογή ως επαναστατικό όπλο κατά της ακρίβειας, μετατοπίζοντας έξυπνα την προσοχή από την ίδια την αδυναμία σου να δώσεις ουσιαστική λύση. Μετατρέποντας τον καταναλωτή σε έναν ιδιότυπο ντετέκτιβ που κυνηγάει τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση από αντιπροσειά σε αντιπροσωπεία, η ευθύνη μετακυλίεται υπόγεια από εκείνον που ορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού σε εκείνον που απλώς προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε αυτό. Η υποτιθέμενη προσπάθεια αντιμετώπισης βαφτίζεται επιτυχία, την ώρα που η ουσία παραμένει ανέπαφη.
Το μεγάλο κόλπο της μετατόπισης ευθύνης
Αυτή η επικοινωνιακή στρατηγική θυμίζει έντονα τη λογική κάποιου που βλέπει το σπίτι του να πλημμυρίζει και, αντί να κλείσει την κεντρική βάνα, αγοράζει έναν υπερσύγχρονο ψηφιακό μετρητή για να βλέπει σε πραγματικό χρόνο τη στάθμη του νερού να ανεβαίνει. Η πλατφόρμα είναι εκεί, το barcode είναι έτοιμο για σκανάρισμα, η σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης είναι διαθέσιμη για να μας παρηγορεί ότι και οι άλλοι υποφέρουν, αλλά το ίδιο το προϊόν παραμένει απρόσιτο για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που βλέπουν τις ανάγκες τους να μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα.
Τελικά, η μεγάλη αλήθεια κρύβεται πίσω από τον ίδιο τον τίτλο αυτού του ιδιότυπου οικονομικού δράματος. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία poso kanei ένα αυτοκίνητο, ή οποιοδήποτε άλλο βασικό αγαθό, όταν η απόστασή σου από αυτό μετριέται σε έτη φωτός οικονομικής αδυναμίας. Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να ξέρεις με ακρίβεια λεπτού πόσο ακριβό είναι αυτό που δεν μπορείς να αποκτήσεις, αλλά να αντιληφθείς πώς η επικοινωνιακή διαχείριση της έλλειψης βαφτίζεται κοινωνική πολιτική, την ώρα που το μόνο που σου επιτρέπεται τελικά να αγοράσεις είναι η ίδια η ψευδαίσθηση του ελέγχου.
Ακολουθήστε την σελίδα του gMotion στο Facebook!